Του Γιάννη Βασιλακόπουλου
Η Προεδρολογία μπήκε εκ των πραγμάτων στο μενού της καθημερινής συζήτησης των παραγόντων του εγχώριου πολιτικού σκηνικού. Πολλά πράγματα φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους συνερμηνεύονται, συνδυάζονται και, τελικώς, οδηγούν σε ένα χοντρό, όπως φαίνεται, πόκερ που έχει αρχίσει να παίζεται με φόντο τη διαδοχή του Κάρολου Παπούλια.
Ακόμα και η παραίτηση του Φώτη Κουβέλη, που τελικά φαίνεται να μη γίνεται δεκτή, είχε χρώμα προεδρικών εκλογών – του Φλεβάρη λένε κάποιοι–, την ίδια στιγμή που άλλοι τις τοποθετούν σε διαφορετικό χρονικό προσδιορισμό.
Ο Φώτης Κουβέλης λέει πλέον ανοιχτά σε συνομιλητές του πως η δική του στρατηγική στόχευση είναι να οδηγήσει το κόμμα της ΔΗΜΑΡ –έστω και εάν υπέστη καθίζηση στις ευρωεκλογές μετρά ακόμα 14 βουλευτές στα έδρανα του Κοινοβουλίου– ως μέσο διαπραγμάτευσης στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σημειώνει πως στον διάλογο για τη μεγάλη Κεντροαριστερά δεν μπορεί να περισσεύει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που πρώτευσε κιόλας στις ευρωεκλογές, μπορεί να μετέχει ένα ΠΑΣΟΚ-Ελιά απεγκλωβισμένο από νεοφιλελεύθερες δεσμεύσεις, αλλά δεν μπορεί να συζητάει κανείς για κυβερνητική συνευθύνη με τη Νέα Δημοκρατία.
Για πολλούς, ο τρόπος και ο χρόνος της παραίτησης του Φώτη Κουβέλη άναψε για τα καλά τη συζήτηση περί του ενδεχομένου να είναι ο 65χρονος πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Προς τούτο, ο ίδιος ο Φ. Κουβέλης στις δημόσιες τοποθετήσεις του διαχωρίζει τη δική του τύχη από τη μοίρα του κόμματός του, σημειώνοντας ότι ο ίδιος σε πολλές περιπτώσεις έχει καταγραφεί στις μετρήσεις της κοινής γνώμης ως ο δημοφιλέστερος πολιτικός αρχηγός.
Θυμίζει μια περίπτωση Κωστή Στεφανόπουλου. Ηγείται ενός κόμματος με ισχνή εκλογική πνοή, αλλά ο ίδιος έχει καταγραφεί ως ηθικό στοιχείο στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Φτάνει, όμως, αυτό; Πολλοί λένε ότι ενώ ο Αντώνης Σαμαράς επιδιώκει να κλείσει την εκκρεμότητα το συντομότερο και να ζητήσει από τον Κάρολο Παπούλια να διευκολύνει τις εξελίξεις στα μέσα του φθινοπώρου (κάποιοι μιλούν για παραίτησή του, τον Οκτώβριο), ο Φώτης Κουβέλης δεν θέλει να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας επί κυβέρνηση Σαμαρά, γιατί έτσι θα μπορούσε να ταυτιστεί με τα πεπραγμένα σε μεγάλο εύρος.
Ο ίδιος, μιλώντας σε ανθρώπους που εμπιστεύεται, επιβεβαιώνει την πρόθεσή του για άνοιγμα στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά διατυπώνει πολύ προσεκτικά το ενδεχόμενο να «παίζει το όνομά του» στην αρένα της Προεδρολογίας. «Δεν έχω δεχτεί συγκεκριμένη πρόταση» φέρεται να λέει, τοποθετώντας πάντως τον εαυτό του σε μια αφετηρία δίπλα σε ηχηρά ονόματα που όλα θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια λύση, εφόσον η κυβέρνηση κατάφερνε να συγκεντρώσει 180 πρόθυμους να τη στηρίξουν. Ο Κώστας Καραμανλής είναι, για παράδειγμα, ένα όνομα που επανέρχεται στη σχετική συζήτηση από καιρό σε καιρό με τους διαύλους που έχει ήδη ανοιχτούς με τον Αλέξη Τσίπρα, πράγμα που αδιάψευστο δεδομένο.
Σε αυτό το σημείο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο πρώην πρωθυπουργός δεν θα μπει σε αυτήν τη διαδικασία σε αυτήν τη φάση, καθώς θα ήθελε να συμβολίσει μια αφετηρία ενότητας και όχι να παίξει τον ρόλο του δολώματος για την κυβέρνηση προς τον Αλέξη Τσίπρα για να μην οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές. Την ίδια στιγμή, κύκλοι του υπουργού Εθνικής Αμυνας, ο οποίος διατηρεί παλιές και ειλικρινείς σχέσεις με την Αριστερά, σημειώνουν ότι υπάρχει ένα είδος συμφωνίας κυρίων με το Μέγαρο Μαξίμου που θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να οδηγήσει τον Δημήτρη Αβραμόπουλο στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα.
Είναι πολιτικά ακριβές το γεγονός ότι ακόμα και αν η αριθμητική βγάζει Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην παρούσα Βουλή, οι εξελίξεις δεν μπορούν να τρέξουν χωρίς τη, με κάποιον τρόπο, συμμετοχή, του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε αυτές. Στην παρούσα φάση, λοιπόν, ακόμα και το τελευταίο «δόλωμα» που έριξε η κυβέρνηση στον ΣΥΡΙΖΑ και ακούει στο όνομα της παλαιάς γνώριμης του Αντώνη Σαμαρά, πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ και νυν συνομιλήτριας του Αλέξη Τσίπρα, Λούκας Κατσέλη, δεν φαίνεται να πείθει την Κουμουνδούρου…
