Σε αρνητικό πρόσωπο των ημερών αναδεικνύεται ο πρώην δήμαρχος και νυν αντιδήμαρχος, Χρήστος Αγραπίδης, ο οποίος φέρεται να «πρωταγωνιστεί» σε σωρεία ευρημάτων της έκθεσης από τον διαχειριστικό έλεγχο κατά τη διάρκεια της δημαρχιακής του θητείας στον Δήμο Πειραιά, προκαλώντας «πονοκέφαλο» και στην Δημοτική Αρχή του Γιάννη Μώραλη.
Ο 70χρονος, μανιάτικης καταγωγής και γυναικολόγος στο επάγγελμα, διατέλεσε δήμαρχος του Πειραιά για δύο συνεχόμενες τετραετίες (01/01/1999- 31/12/2006). Όταν έχασε τον δημαρχιακό θώκο, απουσίαζε για σχεδόν 8 χρόνια από τον Πειραιά και επέστρεψε ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος. Αν και δύσκολα μπορεί κανείς να θυμηθεί ένα μεγάλο έργο με την υπογραφή του, πέρασαν τριάντα χρόνια από την πρώτη του εμφάνιση στα δημοτικά πράγματα της πόλης. Ο Χρήστος Αγραπίδης εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος το 1986, επί δημαρχίας Ανδρέα Ανδριανόπουλου, μαζί με τους Αν. Κάρλε, Λ. Καλαγιά και Ν. Πηρούνια, οι οποίοι είναι οι παλαιότεροι εν ενεργεία δημοτικοί σύμβουλοι στον Δήμο Πειραιά. Μαζί τους συμμετείχε στις εκλογές του 1990 και επανεξελέγησαν δημοτικοί σύμβουλοι υπό τον Σωτ. Παπαπολίτη.
Ο «αντάρτης» που έγινε δήμαρχος
Ήταν το 1994 όταν η Νέα Δημοκρατία, υπό τον αείμνηστο Μιλτιάδη Έβερτ, επέλεξε υποψήφιο δήμαρχο Πειραιά τον τότε πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου της πόλης, Χαράλαμπο Κεφάλα, ως εκπρόσωπο του εμπορικού και επιχειρηματικού κόσμου. Ο Χρήστος Αγραπίδης, αν και μέλος της Νέας Δημοκρατίας, όχι μόνον δεν ακολούθησε την γραμμή του κόμματος, αλλά, αντιθέτως, τη διέσπασε και αυτόνομα, ως ανεξάρτητος «αντάρτης», κατέβηκε ανεπιτυχώς ως υποψήφιος δήμαρχος, με αποτέλεσμα να επανεκλεγεί ο Στέλιος Λογοθέτης και να επακολουθήσουν τα δεινά της δημαρχίας του. Φυσικά, πολιτικός και δημοτικός καταλογισμός ευθυνών υπήρχε για τον «αντάρτη» όχι μόνο για τη διάσπαση της δημοτικής παράταξης, αλλά και για την παθητική συμπεριφορά του, τη δεύτερη Κυριακή, στην αναμέτρηση Λογοθέτη – Κεφάλα.
Η στάση του οδήγησε να επικρατήσει ο υποψήφιος δήμαρχος που υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ. Στις επόμενες εκλογές, του 1998, ο Χρ. Αγραπίδης προσπάθησε να αναπτύξει σχέσεις με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και με διάφορα επιφανή στελέχη για να ξεχασθεί και να συγχωρεθεί η συμπεριφορά του και να τύχει της κομματικής υποστήριξης.
Οι σχέσεις του με τον τότε πρόεδρο της Νομαρχιακής Διοικούσας Επιτροπής, Ν. Πηρούνια, και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ήταν σε εμπόλεμη και εκρηκτική κατάσταση, καθώς τον θεωρούσαν υπεύθυνο της νίκης Λογοθέτη στον Δήμο Πειραιά. Η πανίσχυρη στον δήμο και στην κοινωνία Νομαρχιακή Οργάνωση της εποχής εκείνης, με 22 τοπικές οργανώσεις και 4.000 ενεργά μέλη όλων των κλάδων και φορέων της πόλης, είχε και ουσιαστική συμβολή στην εκλογή της κας Μ. Τζανάκη ως νομάρχη Πειραιά, αλλά και στην εκλογή σχεδόν όλων των υποψήφιων δημάρχων Α΄ Περιφέρειας των Νήσων.
Ποιοι τον στήριξαν για τη δημαρχία
Μετά από πιέσεις επισκέφθηκαν τον τότε πρόεδρο της ΝΟΔΕ στο ναυτιλιακό του γραφείο (κτίριο «VANOS») οι προσωπικοί και κομματικοί του φίλοι, αείμνηστος Μιλτιάδης Μαρινάκης, Π. Καραγιάννης (εκδότης της «Απογευματινής») και Αλ. Παρίσης, οικογενειακός φίλος του Κ. Μητσοτάκη, μετέπειτα βουλευτής της ΝΔ και νυν δήμαρχος Κεφαλλονιάς, έχοντας μαζί τους και τον Χρ. Αγραπίδη, υποβασταζόμενο με πατερίτσες λόγω τροχαίου.
Τους θυμούνται ακόμα και σήμερα οι εργαζόμενοι στο κτίριο «VANOS». Ζήτησαν «επιτακτικά» να συγχωρεθεί μέσω της Νομαρχιακής Οργάνωσης από το κόμμα της ΝΔ η συμπεριφορά του και να στηριχθεί σύσσωμα απ’ όλους ως υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά. Μετά από πολύωρες συζητήσεις και πιέσεις, σε πρωτόκολλο λόγου αξιών δεσμεύτηκε ο Χρήστος Αγραπίδης για σεβασμό στη Νέα Δημοκρατία και στα στελέχη της και συμμετοχή στη διακυβέρνηση του δήμου από τα εκλεγμένα στελέχη (δημοτικούς συμβούλους, αντιδημάρχους κ.λπ.). Η δέσμευση αυτή είχε ως αποτέλεσμα η Νομαρχιακή Συνέλευση σχεδόν ομόφωνα να πεισθεί και να αποδεχθεί τα συμφωνηθέντα και σύσσωμη να κατέβει νικηφόρα στις εκλογές.
Αθέτησε τον λόγο του μετά την εκλογή του
Αμέσως μετά την εκλογή του, ωστόσο, ο Χρήστος Αγραπίδης αθέτησε πλήρως τα συμφωνηθέντα, με αποτέλεσμα 8 εκλεγέντες σύμβουλοι, με επικεφαλής τον Ν. Πηρούνια, να καταθέσουν υποψηφιότητα προέδρου «κόντρα» στην επιλογή του, με συνέπεια στην τρίτη ψηφοφορία, αφού o Aγραπίδης ζήτησε υψηλή συνδρομή από το περιβάλλον του τότε πρωθυπουργού Σημίτη, να υποχρεωθούν κάποιοι από τον συνδυασμό Χρ. Φωτίου να στηρίξουν Αγραπίδη και να εκλεγεί ο εκλεκτός του, με μικρή σχετική πλειοψηφία. Στη συνέχεια υπήρχε ανεξαρτητοποίηση και διαγραφή του Ν. Πηρούνια από τον συνδυασμό Αγραπίδη. Η συγκεντρωτική συμπεριφορά της λειτουργίας του δημάρχου ήταν έκδηλη, με το σύστημα των αδελφών του (Πέτρο και Γιώργο Αγραπίδη), άνευ θεσμικής ιδιότητος, να εγκαθίσταται σε ειδικό γραφείο προ του Γραφείου Δημάρχου και να λειτουργεί ως αντ’ αυτού.
Σχέσεις με τον Σημίτη
Η ανάπτυξη ιδιαίτερων σχέσεων με το σύστημα Σημίτη είναι φανερή «με τη γνωστή παραίνεση σε καφέ της πλατείας Κοραή προς τον Σημίτη τον Δεκέμβριο του 1999, με ευχές τον Δεκέμβριο του 2000 να επισκεφθεί τον Πειραιά πάλι ως πρωθυπουργός, αν και πριν υπήρχαν εθνικές εκλογές και η ΝΔ και ο Κ. Καραμανλής διεκδικούσαν με αξιώσεις την ηγεσία της χώρας». Έλαβε δε ιδιαίτερα συγχαρητήρια γι’ αυτές του τις θέσεις από τον γραμματέα της τότε κυβέρνησης, Σ. Κοσμίδη, και τον φίλο του, γυναικολόγο, τότε υπουργό Ναυτιλίας και ταμία του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, Στ. Σουμάκη.
Μέρος από τα αποτελέσματα της οικογενειακής αυτής διοίκησης ολιγαρχίας του δήμου παρουσιάζεται στη σχετική έκθεση («μπάχαλο» υπηρεσιών και παρατυπιών) και ξεκαθαρίζει πολλά «νέφη» στις σκέψεις των Πειραιωτών κυρίως Νεοδημοκρατών για την υποψηφιότητά του (από δήμαρχος κλητήρας, λέει ο λαός) υπό τον αποτυχόντα τότε υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο, Γ. Μώραλη (σ.σ. εξελέγη στην 5η θέση με περίπου 1.500 σταυρούς και ορίστηκε αντιδήμαρχος Κοινωνικών Υπηρεσιών και ΚΑΠΗ).
Παροιμιώδης λέγεται ότι είναι η συμπεριφορά του σε όσους τον στήριξαν, ακόμη και προς τον Β. Μιχαλολιάκο και τον Τάσο Κάρλε, γνώστη των οικονομικών του δήμου, με 30 συνεχή χρόνια εκλογής και εμπειρίας, τον οποίο όταν ήταν δήμαρχος τον «ξήλωσε», άγνωστο το γιατί, από αντιδήμαρχο Οικονομικού, βάζοντας στη θέση του δημοτικό σύμβουλο με γνώσεις Λυκείου…
Του Χρήστου Ν. Κώνστα
Το άρθρο δημοσιεύθηκε με την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε εκτάκτως την Παρασκευή 28/10
