Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει με την πολιτική επικοινωνία της κυβέρνησης.
Δεν φτάνει που σε καθημερινή βάση κάνει το «μαύρο – άσπρο», απαντά μόνο σε ό,τι τη συμφέρει και βγάζει «σκελετούς» από τα ντουλάπια, όπως διαφθορά, offshore, αντιδεξιά σύνδρομα και άλλα για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, αλλάζοντας ατζέντες όπως τα πουκάμισα, συνεχίζει δυναμικά να δρα και μέσω διαγγελμάτων!
Πριν προλάβει να ολοκληρωθεί ο δεύτερος γύρος των εκλογών της Κεντροαριστεράς, μία από τις στρατηγικές αστοχίες του δεύτερου υποψηφίου, να μην παραιτηθεί από τη διεκδίκηση και να «ταλαιπωρήσει» το εκλογικό σώμα εκ νέου, δεδομένου ότι στο τέλος θα χάσει πανηγυρικά, ο πρωθυπουργός θεώρησε να χρησιμοποιήσει την προσφιλή του μέθοδο των διαγγελμάτων, ανακοινώνοντας τη διανομή μου κοινωνικού μερίσματος στις αδύναμες κοινωνικές ομάδες.
Η αρχή των διαγγελμάτων έγινε από τα πολλαπλά διαγγέλματα της αλήστου μνήμης εποχής του δημοψηφίσματος και των εκλογών του Σεπτεμβρίου του ’15, της παροχής της «13ης σύνταξης» σε χαμηλοσυνταξιούχους πριν από έναν χρόνο και συνεχίστηκε πριν από λίγες μέρες με το νέο πρωθυπουργικό διάγγελμα για τη διανομή κοινωνικού μερίσματος, διανθισμένο με νέες υποσχέσεις για «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια, νέους λεονταρισμούς απέναντι στους δανειστές και μεταφορά της ευθύνης της φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης στις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Καμία αναφορά στην υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, στην κατάρρευσή της από τις άστοχες οικονομικές πολιτικές της κυβέρνησης και στη συρρίκνωση του αποταμιευτικού «λίπους» των άλλοτε νοικοκυραίων.
Καμία αναφορά στα νέα δυσβάσταχτα μέτρα που ψήφισαν, στον ορυμαγδό νέων φόρων, αλλά υπερ-προβολή του «αντίδωρου ελεημοσύνης».
Έριξε το χαρτί του κοινωνικού μερίσματος, παρέλειψε όμως να πει ότι για να πετύχει το υπερπλεόνασμα εφάρμοσε σκληρά μέτρα, μετά από απαίτηση των δανειστών και όχι από την οικονομική ανάπτυξη του τόπου. Μάλλον ζει σε άλλη χώρα και δεν βλέπει την κατάντια της ελληνικής κοινωνίας, ή τρέμει την εξέλιξη του νέου φορέα της Κεντροδεξιάς.
Ο νέος Ανδρέας, που θα ήθελε πάντα να γίνει και να λεηλατήσει ό,τι απέμεινε από την εκλογική πελατεία του άλλοτε ισχυρού ΠΑΣΟΚ, δεν του «έκατσε»! Ο νέος φορέας θα κόψει, εκτός από τον εκλογικό αέρα του ΣΥΡΙΖΑ, και ένα σημαντικό ποσοστό της τάξης του 10% και πάνω από τους επαναπατρισθέντες στον χώρο του νέου φορέα. Το όνειρο να ηγηθεί ενός μεγάλου φορέα της Κεντροαριστεράς θα παραμείνει μια αυταπάτη, όπως αυτή που πρόσφερε στους ψηφοφόρους του.
Από κόσκινο θα περάσει ο ίδιος, αλλά και οι υποψήφιοι βουλευτές του στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν.
Θα ξαναγυρίσουν στον δικό τους χώρο, στο «σπίτι» τους. Μια κομματική «καμαρούλα» μια σταλιά, που λέει και το γνωστό άσμα.
Τα συνεχή πολιτικά διαγγέλματα, δίκην πολιτικών πυροτεχνημάτων, βλάπτουν σοβαρά την εικόνα του πρωταγωνιστή, μετατρέποντάς τον από σωτήρα σε αποσυναγωγό. Ακόμη κι όταν μοιράζονται μποναμάδες για ευπαθείς ομάδες, μετά από αφαίμαξη της μεσαίας και παραγωγικής τάξης.
Το αριστερό «εύσημο» δεν σηματοδοτείται με τέτοιου είδους αφηγήματα.
Το επόμενο αναμενόμενο διάγγελμα, αν δεν επιτευχθούν όσα έχουν προαναγγελθεί, περί εξόδου από τα μνημόνια, ανάπτυξης, εισροής επενδύσεων, θα είναι διάγγελμα ρήξης και προσφυγής σε πρόωρες εκλογές.
Τα πολιτικά οφέλη από διαγγέλματα έχουν και τα όριά τους. Άλλωστε είναι γνωστό ότι «το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται κι ο παπάς». Φανταστείτε τα πολλαπλά διαγγέλματα από επαγγελματία πολιτικό πόσο τα βαριέται ο λαός!
Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ, επικοινωνιολόγου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 18/11
