Η περιοχή που περιβάλλεται από μύθους και δοξασίες εξαιτίας του μυστηριώδους θανάτου μιας ομάδας σκιέρ στα τέλη της δεκαετίας του 50, και στην οποία κατά καιρούς έχουν καταγραφεί κι άλλα θανατηφόρα περιστατικά, καταγράφει άλλον έναν θάνατο, καθώς κι άλλος τουρίστας έχασε τη ζωή του για άγνωστους λόγους.
Στα βόρεια Ουράλια, ακριβώς στην ίδια περιοχή όπου το 1959 τα μέλη μιας ομάδας σοβιετικών σκιέρ έχασαν μυστηριωδώς τη ζωή τους και μέχρι στιγμής δεν έχουν καθοριστεί οι αιτίες του θανάτου τους, αναφέρθηκε ότι για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους, ένας ακόμη τουρίστας έχασε τη ζωή του την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με το Γραφείο Ερευνών της περιοχής Σβερντλόφσκ.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Γραφείου αφού έλαβε την ειδοποίηση για τον θάνατο του τουρίστα ξεκίνησε έρευνες για την διαλεύκανση της υπόθεσης, ωστός επισημαίνει ότι «λόγω της δυσκολίας της πρόσβασης στην περιοχή όπου σημειώθηκε το συμβάν, δεν ήταν δυνατόν να φτάσουμε εκεί. Απαιτείται ειδικός εξοπλισμός».
Στην περιοχή αυτή αρκετά τακτικά καταγράφονται θάνατοι σκιέρ. Η περιοχή έχει αποκτήσει κακή φήμη –πέρα από το ίδιο της το όνομα- μετά τον περίεργο θάνατο εννέα σκιέρ (επτά ανδρών και δύο γυναικών) όλοι τους μέλη μιας λέσχης του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου των Ουραλίων, υπό την ηγεσία του Ιγκόρ Ντιάτλοφ.
Οι αυτοψίες που έγιναν στα σώματα, τα οποία βρέθηκαν σε αρκετή απόσταση μεταξύ τους, έδειξαν ότι ορισμένα έφεραν σοβαρά τραύματα, ενώ άλλοι, μισοντυμένοι, πέθαναν εξαιτίας του ψύχους.
Το Βουνό των Νεκρών
Το 1959 εννέα νέοι σοβιετικοί πολίτες πέθαναν υπό περίεργες συνθήκες κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στα Ουράλια. Τώρα ένας ερευνητής ισχυρίζεται ότι δύο από τους ορειβάτες ήταν μέλη της KGB.
Τον Φεβρουάριο του 1959, τα εννέα μέλη μιας ομάδας σοβιετικών πεζοπόρων με επικεφαλής τον σπουδαστή Ιγκόρ Ντιάτλοφ πέθαναν υπό περίεργες συνθήκες στα βουνά των Ουραλίων. Για δεκαετίες, ο λόγος του θανάτου των νέων, που όλοι ήταν μέλη του Πολυτεχνείου του Ουράλ, παρέμενε μυστήριο, αλλά πρόσφατες πληροφορίες, σχετικά με το γεγονός, μάλλον ρίχνουν κάποιο φως στην υπόθεση. Οι πληροφορίες αυτές αναφέρουν ότι ορισμένοι από τους ορειβάτες ενδεχομένως να είχαν σχέση με την KGB, και βρισκόταν σε αποστολή.
Σύμφωνα με τον Γιούρι Κούντσεβιτς, διευθυντή του γραφείο για τη διατήρηση της μνήμης της αποκαλούμενης ομάδας Ντιάτλοφ, που μετέδωσε το πρακτορείο TASS, δύο μέλη της ομάδας ήταν πράκτορες της KGB, υπονοώντας ότι ήταν σε αποστολή εποπτεύοντας ένα μυστικό πείραμα. Ο Κούντσεβιτς επισημαίνει ότι η ομάδα των πεζοπόρων μετέφερε ένα βαρύ φωτογραφικό εξοπλισμό, μια άστοχη αποσκευή για μια αποστολή που ανέβηκε αρχικά σε ένα βουνό για να κάνει σκι.
Ένα άλλο γεγονός που φαίνεται να επιβεβαιώνει την θεωρία του Κουντσέβιτς, είναι ότι οι ορειβάτες έπρεπε να φτάσουν στην κορυφή του όρους Οτόρτεν σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, λόγος για τον οποίον έφυγαν γρήγορα χωρίς να μεταφέρουν πολλά πράγματα, αλλά σχεδόν, μόνον φαγητό.
«Πιθανότατα, οι πεζοπόροι θα έφταναν στον προορισμό τους και θα περίμεναν για κάποιο φαινόμενο, το οποίο προφανώς έπρεπε να καταγράψουν, αλλά το σχέδιο δεν πήγε όπως προβλεπόταν, γεγονός που, ίσως, ήταν η αιτία θανάτου της ομάδας», δήλωσε ο Κουντσέβιτς.
Απώλεια δεδομένων
Ο προαναφερόμενος ισχυρίζεται, επίσης, ότι από τις δώδεκα πομπίνες φιλμ που μετέφεραν συνολικά τα μέλη της αποστολής, βρέθηκαν μόνον τέσσερις, ενώ η τύχη των υπόλοιπων παραμένει άγνωστη. «Σε μια από τις ταινίες είχαν καταγραφεί ίχνη ενός αφύσικου φαινομένου, μια λαμπρή μπάλα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πεζοπόροι κρατούσαν ένα ημερολόγιο, από το οποίο διασώθηκαν μόνον 3 ή 4 σελίδες. «Όλα αυτά επιβεβαιώνουν τη σχέση με την KGB: δεν ήταν απλώς τουρίστες, εστάλησαν σκόπιμα, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την άδεια ταξιδιού του αρχηγού της ομάδας», δήλωσε.
Η μοιραία νύχτα
Τη νύχτα της 1ης προς 2α Φεβρουαρίου 1959 στο βουνό Ζόλατ Σιάχλ, που σε μια τοπική διάλεκτο των Ουραλίων σημαίνει «το βουνό των νεκρών», η ομάδα του Ντιάτλοφ εγκατέστησε μια σκηνή για να περάσει τη νύχτα.
Στην περιοχή αυτή τα σώματα των μελών της ομάδας βρέθηκαν σε απόσταση μεταξύ τους και γύρω από τη σκηνή, μερικά μισοντυμένα και άλλα με σοβαρά τραύματα. Η σκηνή ήταν άδεια και μια από τις πλευρές της σκισμένη από μέσα. Τα επίσημα στοιχεία αυτοψίας δείχνουν ότι οι περισσότεροι πέθαναν λόγω ψύχους. Ωστόσο, ορισμένοι φέρουν βαρείς τραυματισμούς.
Θεωρίες για το τί συνέβη
«Το σημαντικότερο μυστήριο είναι γιατί όλα τα μέλη της ομάδας εγκατέλειψαν τη σκηνή. Το μόνο αντικείμενο που βρέθηκε έξω είναι ένα κορυφή που έχει τοποθετήσει κάποιο από τα μέλη της ομάδας, το οποίο προφανώς είχε βγεί έξω, είδε κάτι και επέστρεψε για να ειδοποιήσει τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, γι αυτό και εγκατέλειψαν τη σκηνή», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας το 1959.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, παρουσιάστηκαν και μελετήθηκαν αρκετές εκδοχές για το συμβάν, οι θεωρίες αυτές έδειχναν ως αιτίες τα φυσικά φαινόμενα, κάποια δολοφονία ακόμη και εκδοχές συνωμοσιολογίας. Μεταξύ των αιτίων αναφέρονται ότι ενδεχομένως να επρόκειτο για την πτώση μιας χιονοστιβάδας, να δέχθηκαν επίθεση από άγρια ζώα, ή από κάποιους εγκληματίες, ή να δολοφονήθηκαν από τα μέλη κάποιας ντόπιας φυλής ή για κάποιον λόγο να υπήρξε σύγκρουση ανάμεσα στα μέλη της ομάδας.
Τον Φεβρουάριο του 2017, ο πρώην κυβερνήτης της περιοχής του Σβερντλόβσκ, Έντουαρντ Ροσέλ, δήλωσε ότι πολλές από τις πληροφορίες για το τι συνέβη εκείνη την ημέρα του 1959 παραμένουν ως απόλυτα μυστικό σε κρατικό επίπεδο.
Το «καταφύγιο»
Μια κατασκευή, ενδεχομένως στρατιωτική και εγκαταλελειμμένη πριν από δεκαετίες, μπορεί να σχετίζεται με τα αίτια του θανάτου των εννέα νέων πεζοπόρων το 1959.
Ο Βλαντίμιρ Ντιαγκτερίοφ, κάτοικος της ρωσικής πόλης Νίζνι Ταγκουϊλ, ανακάλυψε μια εγκαταλελειμμένη κατασκευή στο βουνό Ζόλατ Σιάζλ, στα βόρεια Ουράλια. Κατά την άποψη αυτού του ραδιοερασιτέχνη, το εύρημα μπορεί να σχετίζεται με τον μυστηριώδη θάνατο στην ίδια περιοχή εννέα νέων, μια υπόθεση που δεν έχει διαλευκανθεί από το 1959.
Το βουνό, ήταν η σκηνή της τραγωδίας, η οποία συνεχίζει να κεντρίζει το ενδιαφέρον του κοινού και να εμπνέει ορισμένους συγγραφείς και κινηματογραφιστές. Ο τόπος επίσης είναι γνωστός και ως Πέρασμα Ντιάτλοφ, από το όνομα του αρχηγού της ομάδας που πέθανε μυστηριωδώς το 1959.
Ο άνθρωπος που ανακάλυψε την εγκατάσταση την χαρακτήρισε ως «παλιά στρατιωτική αποθήκη» και λέει ότι είναι «πολύ μεγάλη». Έχει μήκος μεταξύ 25 και 30 μέτρων και πλάτος 10 ως 15 μέτρων, σύμφωνα με το πρακτορείο URA. Την υπόγεια εγκατάσταση την εντόπισε 10 χιλιόμετρα νοτίως της περιοχής όπου οι ταξιδιώτες πέθαναν όταν εγκατέλειψαν ξαφνικά τη σκηνή τους.
Ο Ντιαγκτέροφ, ανέφερε ότι η κατασκευή είναι από σκυρόδεμα και καλύπτεται με φύλλα σιδήρου, τα οποία εξακολουθούν να διατηρούν ίχνη προστατευτικής πράσινης μπογιάς, με την οποία ήταν βαμμένα. Αυτή η τελευταία λεπτομέρεια τον έκανε να πιστεύει ότι επρόκειτο για στρατιωτική εγκατάσταση. Κατά την άποψη του συγκεκριμένου πολίτη ο Ντιάτλοφ και η ομάδα του έφτασαν στην περιοχή ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη κάποια στρατιωτική άσκηση. Ο θάνατος των νέων και η έρευνα που επακολούθησε «προσέλκυσαν περιττή προσοχή στην περιοχή», και αυτός κατά την άποψή του ήταν και ο λόγος για τον οποίο εγκαταλείφθηκε αυτή η υπόγεια εγκατάσταση.
Επισήμως η αιτία θανάτου των περισσότερων μελών της αποστολής ήταν η υπερθερμία. Αλλά η έρευνα ανέφερε επίσης την επίδραση μιας «στοιχειακής δύναμης». Μόνο δύο ή τρία πτώματα είχαν πληγές που συνδέονταν με κάποια βίαιη επιθετικότητα, αλλά θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί μεταθανάτια. Το κύριο μυστήριο είναι να μάθουμε τι τρομακτικό θέαμα είχε αναγκάσει την ομάδα να βγει άρον-άρον έξω από τη σκηνή, χωρίς καν να προσπαθήσει να ντυθεί στη διάρκεια της νύχτας και στη μέση του χειμώνα.
