Το Diploscapter pachys, ένα σκουλήκι από τα παλαιότερα είδη στον κόσμο, έχει πολλά να μας διδάξει για την αναπαραγωγή και την αναπαραγωγή χωρίς φύλο και για την κλωνοποίηση.
Μια ομάδα βιολόγων από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και του Πανεπιστημίου του Duke έχουν αρχικά προσδιορίσει την αλληλουχία της διαδικασίας που επέτρεψε σε ένα σκουλήκι να επιβιώσει για 18 εκατομμύρια χρόνια με αναπαραγωγή αποκλειστικά μέσω διαίρεσης των κυττάρων. Το μικροσκοπικό σκουλήκι, με τόσο μεγάλη γενετική σειρά, είναι ένα από τα παλαιότερα είδη ζώων και ίσως αυτό που έχει επιβιώσει περισσότερες χιλιετίες χωρίς φύλο.
Η μελέτη αποκαλύπτει ότι το Diploscapter pachys κατόρθωσε να αποφύγει το εξελικτικό αδιέξοδο που συνήθως εξαφανίζει τους οργανισμούς που αναπαράγονται με παράδοξο τρόπο.
Ένας από τους συν-συγγραφείς της έρευνας, ο καθηγητής βιολογίας του NYU, Ντέηβιντ Φιτς εξηγεί ότι η «αυστηρή και μακροχρόνια αποχή» είναι «πολύ σπάνια στο ζωϊκό κόσμο», αλλά ταυτόχρονα «είναι σημαντική στην κατανόηση της εξελικτικής γενετικής» επειδή είναι «αντίθετη με την ευρέως αποδεκτή ιδέα ότι η σεξουαλική αναπαραγωγή είναι απαραίτητη για την εξάλειψη των βλαβερών μεταλλάξεων και την προσαρμογή σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον».
Πριν, η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι μόνον εξαιτίας αυτών των δύο παραγόντων, τα είδη που χαρακτηρίζονται από την α-σεξουαλική αναπαραγωγή, εξαφανίζονται γρήγορα. Έτσι, η κατανόηση του «πώς έχουν σωθεί μερικά ασπόνδυλα ζώα για τόσες πολλές γενιές» ήταν «ένα από τα αρχαία μυστήρια της βιολογίας», λέει ο Φιτς. Τώρα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι «βασικά αυτά τα ζώα κλωνοποιούν τον εαυτό τους».
Το Diploscapter pachys είναι ένα πολύ μικρό και διαφανές στρογγυλό σκουλήκι, στενά συνδεδεμένο με τα νηματοειδή ερμαφρόδιτα ή Caenorhabditis elegans. Η διαφορά είναι ότι αυτά τα σκουλήκια δεν είναι ερμαφρόδιτα, αλλά ασεξουαλικά και, επιπλέον, έχουν μόνο ένα ζευγάρι χρωμοσωμάτων, μια άλλη αποκάλυψη που εξέπληξε πολύ τους βιολόγους.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη τεχνολογιών κλωνοποίησης, οι οποίες στο μέλλον θα είναι βασικές για την επιβίωση.
