Επιστροφή στην πόλη. Επιστροφή στην καθημερινότητα και στην πεζή πραγματικότητα. Επιστροφή στα προβλήματα. Επιστροφή στον ρεαλισμό.
Επιστροφή και στις γιορταστικές εκδηλώσεις για την εκλογική νίκη της δεύτερης φοράς Αριστεράς, του Σεπτεμβρίου του 2015.
Επιστροφή στις πληγές που άνοιξαν στην οικονομία, στην Παιδεία, στην απαξίωση των θεσμών, πολιτικοί με τεράστιο «εγώ» και ροπή στη δημαγωγία.
Επιστροφή σε οξύτατες κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις, «ορυμαγδό» ψεύτικων δημοσιευμάτων, «καυτές» πατάτες σε αναγκαίες συναινέσεις. Νέα κόλπα από γέρικα σκυλιά, με επιστροφές-καταστροφές, σύμφωνα με γνωστό λαϊκό άσμα!
Απολαύστε τες.
· Επιστροφή στην κλασική αριστερή μπουρδολογία περί ακροδεξιάς στρατηγικής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ανοίγματος των ξερονησιών στα πρότυπα της Μακρονήσου, εγκαθίδρυσης καθεστώτος αυταρχισμού και σε άλλες τέτοιες ανοησίες που πείθουν μόνο τον σκληρό πυρήνα του 3%, με τον οποίο ξεκίνησαν. Επιστροφή στις ρίζες τους.
· Επιστροφή στα αναμηρυκαζόμενα στερεότυπα, όσον αφορά την αλήστου μνήμης εποχή των «Αγανακτισμένων», στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που οι «κακοί» δανειστές δεν επέτρεψαν την υλοποίησή του και ανάγκασαν τη μεταστροφή του «Όχι» του δημοψηφίσματος σε «Ναι»!
· Επιστροφή σε αμπελοφιλοσοφίες, αγοραίο λόγο, ρητορική πεζοδρομίου, ούζου και καφενείου με αυτοπεποίθηση ιλουστρασιόν, τσιτάτα λαϊκισμού, φιλολαϊκούς βερμπαλισμούς, επίπλαστες δόσεις αισιοδοξίας και αριστερό ιδεολογικός ακκισμό.
· Επιστροφή στην οραματική προπαγάνδα, στην αυτοπαγίδευση, στην εσωστρέφεια, εγκλωβισμός σε μεθόδους πολιτικού πρωτογονισμού.
· Επιστροφή στην κατάλληλη δόση αριστερής σκέψης, συνείδησης που «θολώνει» τα δεξιά πεπραγμένα της φορομπηχτικής πολιτικής, εκχώρησης αεροδρομίων, στη νέα μορφή οικογενειοκρατίας, σε ανερμάτιστες ιδεολογικές θριαμβολογίες, στη βουλιμία για παραμονή στις καρέκλες της εξουσίας με διχαστικό λόγο έναντι όποιου τιμήματος.
· Επιστροφή στις αντιπολιτευτικές τακτικές που τους έγιναν μόνιμη έξη, στα διακοσμημένα ψεύδη, στην αχαλίνωτη αγένεια, στην αμετροέπεια, στο παπατζιλίκι, τον μονίμως απαξιωτικό λόγο για τους μη φίλα προσκείμενους, στη μετάθεση ευθυνών σε προηγούμενους, στην αξιακή καταβαράθρωση της Παιδείας.
· Επιστροφή στην αποθέωση της μετριότητας και σε θριάμβους στην κλίμακα μέτρησης του καθετό σε σχέση με το παρελθόν. Δεν ορρωδούν προ ουδενός.
· Επιστροφή στο γνωστό τους αειθαλές μοντέλο παραποίησης της αλήθειας, της παντογνωσίας τους, σε καθετί από ακραίο και γελοίο μέχρι επικίνδυνο και αδιανόητο για τη δημοκρατία και το πολίτευμα. Αγύρτες, γυρολόγοι της πολιτικής.
· Επιστροφή στο δικό τους θεώρημα, «μεγάλη αναταραχή – θαυμάσια κατάσταση» με συνειδητή απαξίωση θεσμών, περιφρόνηση αξιοκρατίας, συνωμοσιολογίες για γέλια, ροπή στην ακυβερνησία με εκλογικά συστήματα ακατάλληλα προς την κουλτούρα συνεργασίας των πολιτών.
· Επιστροφή στη νέα φάση της χώρας, με πρώτη προτεραιότητα τη «δίκαιη ανάπτυξη», το νέο παραγωγικό μοντέλο που αλλάζει τα πρόσωπα της διαπλοκής και της διαφθοράς στα δημόσια έργα και στα ΜΜΕ.
· Επιστροφή στις εξαγγελίες για άρση των capital controls, με τα γνωστά τραγελαφικά αποτελέσματα που ακολούθησαν.
· Επιστροφή όμως και στους πολίτες, που κάποτε πρέπει να συνειδητοποιήσουν τα λάθη τους, να διαλύσουν τις αυταπάτες για επιστροφή στην εποχή των παχιών αγελάδων και να συνειδητοποιήσουν πού βρίσκονται, με ποιους νταραβερίζονται και σε ποια αδιέξοδα τους οδηγούν οι σπόρτσμαν της πολιτικής απάτης!
Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ, επικοινωνιολόγου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 2/9
