Τώρα που άρχισε να αναπτύσσεται η φιλολογία για το πολιτικό σκηνικό του φθινοπώρου, κυρίως με αναφορές στη ΔΕΘ και στις εξαγγελίες του πρωθυπουργού για πιθανολογούμενο ανασχηματισμό, χρονικό όριο της κυβερνητικής θητείας και για πρόωρες εκλογές, ποια, αλήθεια, προσδοκία μπορεί να έχει φερ’ ειπείν το Μέγαρο Μαξίμου από τη φετινή παρουσία του πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης;
Γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα, στην καλύτερη περίπτωση, ο κ. Τσίπρας θα ανακαλύψει ένα νέο περιτύλιγμα για τα ανύπαρκτα κυβερνητικά «αντίμετρά» και θα επιτεθεί με σφοδρότητα κατά πάντων. Θα υπερασπιστεί βεβαίως τη νέα συμφωνία (της μείωσης μισθών και συντάξεων και της επιβολής δυσβάστακτων φόρων) με τους δανειστές, θα πανηγυρίσει για την έξοδο στις αγορές (αυτήν που κάποτε ειρωνευόταν και καθύβριζε), θα προαναγγείλει και πάλι τέλος στα μνημόνια του χρόνου τον Αύγουστο (που είναι παχιές οι μύγες, κατά πώς λέει και ο λαός, αφού τουλάχιστον μέχρι το 2020 θα είμαστε υπό αυστηρή επιτροπεία) και«αν προκληθεί», θα στραφεί όχι μόνον κατά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και εναντίον των δημοσιογράφων, που «αυτοί ευθύνονται για όλα»και ιδιαίτερα για την «κακή εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση».
Στην ουσία όμως, αυτή η «κακή εικόνα» έχει ξεκινήσει από την περυσινή ΔΕΘ. Εκεί όπου ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε με κάποια αλαζονεία να προκαταλαμβάνει την απόφαση του ΣτΕ για τον νόμο-φάρσα των τηλεοπτικών αδειών, επέπληττε δημοσιογράφους που τον «ζόρισαν» ή δεν έδινε ερωτήσεις σε άλλους εκπροσώπους αντιπολιτευόμενων εντύπων και το κυριότερο: Διαβεβαίωνε για μία νέα συμφωνία με τους δανειστές, χωρίς άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων και χωρίς νέους φόρους.
Θα πρέπει να αναμένεται μια επανάληψη αυτού του σκηνικού και στη φετινή ΔΕΘ; Με έναν πρωθυπουργό πολύ πιο πιεσμένο και με λιγότερο πολιτικό χρόνο στη διάθεσή του,ίσως να αλλάξει το σκηνικό . Δεν θα κουραστεί όμως να επαναλαμβάνε ιότι τον Αύγουστο του 2018 η χώρα θα βγει από τα μνημόνια. Ότι η κυβέρνησή του θα είναι αυτή που θα μας βγάλει από τα μνημόνια.
Ο πρωθυπουργός έχει λόγους να πιστεύει ότι θα μας… πείσει. Τουλάχιστον τους… παραστρατημένους του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι θέλει να αφομοιώσουν ως φυσιολογικές αναποδιές της ζωής την ομολογημένη πρωθυπουργική αυταπάτη, τα ομολογημένα λάθη, την εξίσου ομολογημένη άγνοια για το βάρος των ευθυνών, ακόμη και την έμμεση παραδοχή ότι είπε ψέματα.Όπως τους είχε πείσει κάποτε, όταν, πιστεύοντας στην επικοινωνιακή του δεινότητα,έλεγε ότι η χώρα ζει ανθρωπιστική κρίση, αλλά ο ίδιος θα βαρά τα νταούλια και θα χορεύουν οι αγορές,ή όταν λέει σήμερα πως βλέπει μόνο… χαμογελαστά πρόσωπα στον δρόμο.
Όσον αφορά το σενάριο του ανασχηματισμού, στην ουσία είναι μία συζήτηση χωρίς περιεχόμενο. Το μόνο που θα μπορούσε να προσδώσει αξία σε έναν ανασχηματισμό υπό τις παρούσες συνθήκες είναι μία αλλαγή στο ύφος της εξουσίας. Είναι όμως αστείο και μόνο να το σκεφτόμαστε. Τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει και, συνεπώς, το σενάριο «ανασχηματισμός» είναι ούτως ή άλλως… καμένο για τον κ. Τσίπρα.
Να υπενθυμίσουμε ότι ο τελευταίος ανασχηματισμός έγινε τον Νοέμβριο, προκειμένου να κλείσει η αξιολόγηση τον Δεκέμβριο – Ιανουάριο. Έκλεισε στα μέσα Ιουνίου. Και επίσης, στην «αναδόμηση» εκείνη επιστρατεύτηκε όλο το «βαρύ πυροβολικό». Από τον δραχμιστή καθηγητή Παπαδημητρίου έως την υπουργό Εργασίας Αχτσιόγλου. Τα αποτελέσματα έχουν κατά καιρούς περιγραφεί και είναι γνωστά.
Το τρίτο σενάριο, αυτό των πρόωρων εκλογών, βρίσκεται και παραμένει στο τραπέζι εκ των πραγμάτων. Το να εξαντλήσει αυτή η κυβέρνηση τη θητεία της θα μοιάζει με χαρακίρι, αφού στις αρχές του 2019 έρχεται το μεγάλο τσεκούρι σε μισθούς και συντάξεις, όπως η ίδια το συμφώνησε με τους πιστωτές.
Το αν ο κ. Τσίπρας έχει εν τέλει στο μυαλό του τις κάλπες ίσως είναι κάτι που θα φανεί από το πόσο θα «ξεχειλώσει» τις εξαγγελίες του στη Θεσσαλονίκη. Αν υποθέσουμε βέβαια ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο των εξελίξεων και των αποφάσεων για τον χρόνο των εκλογών και δεν βρίσκεται απλώς στο έλεος των γεγονότων και της πραγματικότητας.
Το γεγονός, πάντως, ότι λίγες μέρες πριν κλείσει η Βουλή για τις διακοπές των βουλευτών η κυβέρνηση «πέρασε» εν μια νυκτί επτά νομοσχέδια μόνο τυχαίο δεν ήταν. Μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και εν όψει της τρίτης, η κυβέρνηση ήθελε να δείξει το αριστερό ταξικό και ιδεολογικό πρόσημό της, κάνοντας βήμα προς τα εμπρός;
Μάλλον για βήματα προς τα πίσω πρόκειται.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 26/8
