Άρθρο του Μανώλη Καζούρη*
Τα παπαγαλάκια άρχισαν σπέρνουν τρόμο και πάλι. Πως θα επιβιώσει; Εκτός της ΕΕ δεν υπάρχει ζωή ούτε για μια πρώην αυτοκρατορία.
Όμως δεν μας απαντούν σε μερικά βασικά ερωτήματα.
Πως η Ευρώπη των δημοκρατικών αρχών και αξιών έφτασε ως εδώ;
Πως αν γίνουν αυτή την στιγμή δημοψηφίσματα σε όλη την Ευρώπη, θα είναι υπέρ του όχι.
Φταίνε τάχα οι λαοί που δεν αντιλαμβάνονται το συμφέρον τους;
Όχι .Φταίει ο ανάξιος αυτοχρισθείς ηγέτης, που ανέλαβε την ολοκλήρωση του Ευρωπαϊκού οράματος και από ιδανικό το μετέτρεψε σε σύστημα, από Δημοκρατία και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα το αλλοίωσε σε προάσπιση των Τραπεζών και των δανειακών υποχρεώσεων.
Απο το να αποφασίζει ο κυρίαρχος θεσμός -το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο– για όλα τα θέματα έχει μεταφέρει (γιατί έτσι την εξυπηρετεί) την εξουσία σε ελεγχόμενες επιτροπές και ανεξάρτητες αρχές.
Αυτά είναι κύριοι του Γερμανικού Επεκτατισμού, που ενοχλούν τους Ευρωπαίους και εμάς τους Έλληνες. Καλά κάνετε και βρίσκετε υποτελείς ηγεσίες για να ελέγχεται την Ευρώπη, αλλά πάντα θα κάνετε λάθος γιατί η ιστορία δεν γράφεται δια «πυρός και σιδήρου» αλλά από ελεύθερες συνειδήσεις (ελληνική Δημοκρατία, κλασσική Ελλάδα και Ορθοδοξία ).
Αγαπητή ΓΕΡΜΑΝΙΑ απέτυχες και πάλι στον ιστορικό σου ρόλο, μπορείς να αφήσεις τον χώρο στους Ευρωπαϊκούς λαούς να διαχειριστούν οι ίδιοι το όραμά τους. Αντί να μιλάμε για Brexit, Italxit ή οποιαδήποτε άλλη έξοδο να αρχίσουμε να μιλάμε για ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΞΟΔΟ… Και τότε θα δούμε, που θα πουλάτε τα προϊόντα σας, όταν ο ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΝΟΤΟΣ, που παράγει τα πάντα και για ένα περίεργο τρόπο είναι υπερχρεωμένος, θα αυτοκαταναλώνει τόσο τα αγροτικά όσο και τα βιομηχανικά προϊόντα του.
Βέβαια , μένουν αρκετά ερωτήματα, που αφορούν το δημοψήφισμα.
Είναι δυνατόν μια ηγεσία όταν προκηρύσσει ένα δημοψήφισμα να μην γνωρίζει πολιτικά τους κινδύνους που εγκυμονούν τα αντίθετα αποτελέσματα;
Υπάρχει πολιτική, που να μην προετοιμάζεται στο «what if…» δηλαδή, τι θα συμβεί αν;
Για όλα αυτά όμως ας καταθέσουμε κάποιες εκδοχές για αυτά ,που συνέβησαν και ας περιμένουμε τον χρόνο να μας αποσαφηνίσει του λόγου το αληθές.
Στην συμφωνία της Γιάλτας τρεις ήταν οι συνέταιροι ,που μοίρασαν τον κόσμο. Αμερική, Μεγάλη Βρεττανία και Ρωσία. Είναι δυνατόν ο επιστάτης της Αμερικής στην Ευρώπη ,η Γερμανία ,να διεκδικεί μεγαλύτερο ρόλο από τον Βρεττανό συνέταιρο της Αμερικής;Όχι.
Ο αγγλοσαξωνικός άξονας είναι απόλυτα ταυτισμένος γεωπολιτικά ,στις αποφάσεις και στις επιδιώξεις του τον τελευταίο αιώνα. Άρα μία τέτοια κίνηση παρόλο που φαινομενικά υπάρχουν αντιρρήσεις εκ μέρους της Αμερικής ,σίγουρα είναι προσυμφωνημένη .
Το θέμα είναι που αποβλέπει όλο αυτό.
Μήπως ,φοβούνται οικονομική κρίση στην Γερμανία λόγω Deutch Bank και προσπαθούν να αποτραβηχτούν ;
Μήπως επειδή τελευταίως , οι πολιτικοί ανά την υφήλιο ,για να μην έχουν πολιτικό κόστος, έμαθαν το κόλπο να μεταφέρουν το βάρος των πολιτικών αποφάσεων στους λαούς ,μέσω δημοψηφισμάτων και χρεωκοπιών; ( βλέπε Ελλάδα)
Θέλουν λοιπόν να επιβάλλουν μέτρα λιτότητας στον αγγλικό λαό και το δημοψήφισμα είναι μια εύκολη δικαιολογία
*ο κύριος Μανώλης Καζούρης είναι οικονομολόγος
