Έχουμε αναλύσει διεξοδικά την ανάγκη παραγωγής πλούτου στη χώρα μας, ώστε επιτέλους να καταφέρουμε να αποδεσμευτούμε πραγματικά, όχι επικοινωνιακά, από τα δεσμά των μνημονίων, του χρέους και της φτώχειας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το οποίο οφείλουμε να μιμηθούμε, είναι το Ισραήλ, το οποίο με σχέδιο και υπομονή κατάφερε να δημιουργήσει ένα μικρό θαύμα.
Για να καταλάβουμε όμως το θαύμα, πρέπει να δούμε τα δεδομένα της χώρας. Το Ισραήλ έχει έκταση μικρότερη από την Πελοπόννησο, αφού είναι 20.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με πληθυσμό 8.547.000. Ιδρύθηκε το 1948 και τότε είχε πληθυσμό 870.000 κατοίκους. Το αξιομνημόνευτο είναι πως ο πληθυσμός αυξήθηκε 10 φορές και το ΑΕΠ 60! Χαρακτηριστικά αναφέρουμε πως το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του Ισραήλ πλησιάζει τα 35.000 δολάρια – όταν το ελληνικό, από 29.874 δολάρια το 2008 έχει μειωθεί στα 22.736 δολάρια.
Όσον αφορά το νόμισμά του, την ισραηλινή λίρα στην αρχή και αργότερα το Shekel (το νέο ισραηλινό Shekel από το 1985), είναι ελεύθερα διαπραγματεύσιμο και πλήρως μετατρέψιμο στις παγκόσμιες συναλλαγματικές αγορές – ενώ, με δεδομένα τα σταθερά πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών του, στο +3,6% το 2016, καθώς και τα σχετικά μικρά ελλείμματα του προϋπολογισμού του (-2,15% του ΑΕΠ το 2016), δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υποτίμησης.
Πρέπει εδώ να επισημάνουμε πως η «ατμομηχανή» του Ισραήλ είναι οι επιστημονικοί κλάδοι και οι νέες τεχνολογίες. Χάρη σε αυτές τις νέες τεχνολογίες είναι που το Ισραήλ έχει καταφέρει να ξεπεράσει τις δυσκολίες του περιβάλλοντός του και να δημιουργήσει έναν εξαιρετικό πρωτογενή τομέα. Υποφέρει από μεγάλη έλλειψη νερού, ενώ διαθέτει πολύ άσχημα εδάφη – έχοντας τα τελευταία χρόνια μόνο επιλύσει σε κάποιον μικρό βαθμό τα τεράστια ενεργειακά του προβλήματα, με την ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Παρ’ όλα αυτά οι νέες τεχνολογίες έχουν δημιουργήσει έναν σύγχρονο πρωτογενή τομέα με έμφαση στη γεωργία, ενώ το εκτεταμένο δίκτυο υποδομών βοηθά την τάχιστη μεταφορά των προϊόντων.
Το 2016 καταγράφηκε ως η τρίτη πιο σταθερή οικονομία στον πλανήτη, μετά το Χονγκ Κονγκ και τη Ν. Κορέα, με την Ελλάδα, την Αργεντινή και τη Ν. Αφρική στις τελευταίες θέσεις.
Εν κατακλείδι, η συμμετοχή του κράτους στον σχεδιασμό της οικονομίας, καθώς επίσης στον έλεγχό της, είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Ισραήλ, κάτι που δείχνει πως η Ελλάδα, με οργάνωση και σχέδιο, μακριά από μικροκομματικούς ανταγωνισμούς, μπορεί να σταθεί στα πόδια της και να μπει εκ νέου σε τροχιά ανάπτυξης, πλούτου και ευημερίας για τους πολίτες της.
του Κυριάκου Βελόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
