Η διάσημη βρετανίδα συγγραφέας είχε αποδώσει τη μυστηριώδη εξαφάνισή της για 11 ημέρες, σε προσωρινή απώλεια μνήμης, ως αποτέλεσμα τροχαίου ατυχήματος, ωστόσο ο βιογράφος της προτείνει τώρα μια νέα θεωρία.
Αυτό ήταν το τελευταίο μεγάλο άλυτο μυστήριο της συγγραφέως Αγκάθα Κρίστι, δηλαδή εξαφάνισή της -για 11 ημέρες- από το σπίτι της στο Σανιγκντέϊλ, στο Μπερκσάϊρ, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αν και η συγγραφέας είχε επικαλεστεί απώλεια μνήμης σ’ αυτό το διάστημα, ως αποτέλεσμα ενός αυτοκινητιστικού ατυχήματος, ο βιογράφος της, Άντριου Γουϊλσον ανακάλυψε ότι η Κρίστι είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει.
Σύμφωνα με τον Γουϊλσον, στις 3 Δεκεμβρίου 1926, όταν η συγγραφέας ήταν 36 ετών, έπεσε σε γκρεμό με το αυτοκίνητό της για να θέσει τέρμα στη ζωή της. Επειδή, όμως, επιβίωσε του ατυχήματος, και καθώς ήταν βαθιά θρησκευόμενη και πίστευε ότι η αυτοκτονία είναι αμαρτία, αισθάνθηκε μεγάλη ντροπή και έτσι προτίμησε να εξαφανιστεί.
Η βρετανική αστυνομία ανακάλυψε το αυτοκίνητό της, μέσα στο οποίο υπήρχε το παλτό της όπου υπήρχε η άδεια οδήγησής της. Αμέσως οι αρχές άρχισαν μια τεράστια έρευνα, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 1.000 αστυνομικοί και περίπου 15.000 εθελοντές σε όλη τη χώρα, ενώ σε όλες τις εφημερίδες της χώρας δημοσιεύθηκαν δεκάδες διαφημίσεις οι οποίες ζητούσαν απ’ το κοινό να δώσει κάθε πληροφορία που διέθετε.
Ο πρώτος ύποπτος για την εξαφάνισή της ήταν ο σύζυγός της, ο συνταγματάρχης Αρτσιμπαλ Κρίστι, ο οποίος είχε καταθέσει, πρόσφατα, αίτηση διαζυγίου, ομολογώντας ότι ήταν ερωτευμένος με κάποια άλλη γυναίκα. Ωστόσο, έντεκα ημέρες μετά την εξαφάνισή της, η διάσημη συγγραφέας εντοπίστηκε σε ένα μικρό ξενοδοχείο στο Χάρογκεϊτ, όπου είχε εγκατασταθεί με το ψευδώνυμο Νάνσυ Λι, δηλαδή το όνομα της ερωμένης του συζύγου της.
Ο βιογράφος της στο νέο του βιβλίο ισχυρίζεται ότι η Κρίστι βρισκόταν στα όρια της κατάρρευσης εξαιτίας της απιστίας του συζύγου της και του θανάτου της μητέρας της. Στην πραγματικότητα η διάσημη συγγραφέας, δύο χρόνια αργότερα, σε μια συνέντευξη είχε αποκαλύψει ότι είχε σκεφτεί να αυτοκτονήσει, χωρίς όμως να εξηγήσεις τους λόγους, που την έκαναν να επικαλεστεί την προσωρινή αμνησία.
