Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η ελληνική διπλωματία έδειξε ότι διαθέτει ανακλαστικά. Και παρά τον αρχικό αιφνιδιασμό από την κίνηση της Τουρκίας σε σχέση με τη Λιβύη, έδειξε ότι ξυπνά, έστω και αργά, και κάνει τις κατάλληλες κινήσεις. Το πάθημα πιστεύω να μας έγινε μάθημα και να καταλάβαμε ότι το προλαμβάνειν είναι πιο ορθή επιλογή από το θεραπεύειν.
Ο Νίκος Δένδιας έκανε στην κυριολεξία τον άνεμο κουβάρι, πήρε το πρωθυπουργικό αεροσκάφος και πήγε παντού, για να αντιστρέψει την εικόνα και να περιορίσει τη ζημιά.
Το τι πέτυχε θα φανεί στην πορεία του χρόνου που μας έρχεται, καθώς οι εξελίξεις στη Λιβύη και η επόμενη ημέρα σε αυτήν τη χώρα θα κρίνουν την αποτελεσματικότητα των ελληνικών χειρισμών.
Διότι έχουμε «καεί» σε πολλές των περιπτώσεων, που άλλα μάς έλεγαν κάποιοι ξένοι ηγέτες, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, και άλλα έπραξαν σε σχέση με τα εθνικά μας θέματα όταν έγιναν κυβέρνηση.
Η απόφαση, πάντως, της ελληνικής διπλωματίας, να προχωρήσει επί της ουσίας σε αναγνώριση του Χαφτάρ, έχει και τα ρίσκα της, αλλά, εδώ που φτάσαμε, ήταν μονόδρομος, που ελπίζουμε να μας βγει σε καλό.
Το βέβαιο είναι ότι μας δόθηκε η ευκαιρία να μετρήσουμε εχθρούς και φίλους σε μια ακόμη δύσκολη στιγμή, και έχει κι αυτό τη σημασία του.
Το κυριότερο, και θα το επαναλάβουμε για να το συνειδητοποιήσουν άπαντες, είναι ότι η χώρα μας πρέπει να αποκτήσει επιτέλους μια μακρόπνοη στρατηγική στην εξωτερική της πολιτική, ώστε να μην κινείται με βάση τη συγκυρία, αλλά με τους εθνικούς στόχους.
Έμπειροι και ικανοί διπλωμάτες υπάρχουν, ας τους αφήσουμε να κάνουν τη δουλειά τους και ας τους αξιοποιήσουμε χωρίς να πέφτουμε σε παγίδες από διάφορους καλοθελητές. Ο κ. Δένδιας είναι ένας υπουργός που μπορεί να λειτουργήσει έτσι και να δώσει νέα ώθηση, μια και πλέον τα χέρια του είναι λυμένα.
Μπροστά της η κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν μια δύσκολη συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ. Και είναι ακόμη δυσκολότερη, διότι στον Λευκό Οίκο δεν εδρεύει ένας «φυσιολογικός» πρόεδρος, αλλά ένας άνθρωπος που το μόνο που γνωρίζει είναι από μπίζνες.
Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να τον πείσουμε πως είναι καλύτερο γι’ αυτόν να κάνει… μπίζνες με εμάς από ό,τι με τον επιτήδειο και αλλοπρόσαλλο εταίρο, που είναι η Τουρκία. Εύκολο είναι αυτό; Όχι, γι’ αυτό χρειάζεται καλή προετοιμασία από το ΥΠΕΞ και κυρίως σωστοί φάκελοι που θα παραδοθούν στον πρωθυπουργό.
Ν
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
