Πριν από 80 ολόκληρα χρόνια, οι ήρωες πρόγονοί μας δεν λύγισαν. Τουναντίον έκαναν δεκτό το ΟΧΙ με πρωτοφανή ενθουσιασμό. Ξύπνησαν στις 6 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου από τους συριγμούς των σειρήνων και ξεχύθηκαν στους δρόμους, κρατώντας τη γαλανόλευκη σημαία μας, ενώ οι στρατεύσιμοι ετοιμάζονταν για το Μέτωπο «με το χαμόγελο στα χείλη» και την ευχή της μάνας να τους συντροφεύει.
Αυτούς τους ήρωες οφείλουμε να τιμούμε, όχι με τη συνηθισμένη τυπική διαδικασία, αλλά εντρυφώντας στην ουσία της θυσίας τους.
Η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, αποτελεί σύμβολο των αγώνων των Ελλήνων και επιβεβαιώνει την πρόταξη του συλλογικού συμφέροντος και τη θέληση ακόμη και για θυσία, όταν διακυβεύονται οι αξίες και τα δίκαιά μας.Η ιστορική απόκρουση του φασισμού στα βουνά της Βορείου Ηπείρου δεν ήταν απλά μια επιτυχημένη στρατιωτική απάντηση σε έναν άνισο αγώνα. Και τούτο γιατί μόνον η βιβλική περιγραφή της μάχης μεταξύ Δαβίδ και Γολιάθ μπορεί να δώσει το αληθινό μέτρο σύγκρισης. Η άσβηστη όμως φλόγα της ελευθερίας πύρωνε την αδούλωτη ελληνική ψυχή για να δώσει ένα μάθημα πατριωτισμού και εθνικής αξιοπρέπειας στον αλαζόνα Ιταλό κατακτητή. Όπως ανάλογο μάθημα είμαστε έτοιμοι σήμερα να δώσουμε, αν χρειαστεί, και στον αλαζόνα γείτονά μας. Αλλά δεν ήταν αυτός ο αγώνας του ’40 μόνον αγώνας για την προάσπιση του εθνικού εδάφους. Ήταν πάνω από όλα αγώνας προάσπισης της ατίμητης πολιτισμικής κληρονομιάς των Ελλήνων. Αγώνας του πνεύματος και του πολιτισμού εναντίον της βαρβαρότητας. Γιατί πεποίθηση των τιμημένων μαχητών της Πίνδου ήταν ότι τα σπουδαία και αθάνατα πνευματικά επιτεύγματα τα εμπνέονται και τα υλοποιούν ελεύθεροι μόνον άνθρωποι.
Η ιερή ημέρα της 28ης Οκτωβρίου όμως δεν πρέπει να αποτελεί μόνο μέρα εορτασμού και ιστορικής μνήμης. Αλλά και γόνιμο έναυσμα περισυλλογής και προβληματισμού, για το πώς πορεύεται ο Ελληνισμός απέναντι στις νέες προκλήσεις που προέρχονται κυρίως εξ Ανατολών, αλλά και σε αυτές που συνθέτουν το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον μας. Το Έπος του ’40 πρέπει να μας εμπνέει και να μας δίνει τη δύναμη να βροντοφωνάζουμε κι εμείς τα δικά μας ΟΧΙ, για να βρούμε ξανά τον βηματισμό μας και να χτίσουμε μια κοινωνία σε στέρεες βάσεις, μια κοινωνία ακμαία και υγιή. Η ιστορική μνήμη της Εθνικής Αντίστασης και τα οράματα για ελευθερία και ειρήνη θα πρέπει να μένουν (και μένουν) ζωντανά μέσα από τα σημερινά ΟΧΙ που λέει ο λαός μας.
· ΟΧΙ να μη μας βρουν άλλα μνημόνια.
· ΟΧΙ στην ανεργία, στη φτώχεια, στη χρεοκοπία.
· ΟΧΙ σε νέο διχασμό.
· ΟΧΙ στις ψυχροπολεμικές ιαχές, στις στρατιωτικές επεμβάσεις.
· ΟΧΙ στην οικολογική καταστροφή του πλανήτη.
Και ΝΑΙ αγώνας ώστε όλοι οι φορείς της πνευματικής και πολιτικής μας ηγεσίας να αναζητήσουν ένα modus vivendi, μέσω του οποίου, με σοβαρότητα και ευθύνη, φαντασία και ρεαλισμό, θα οδηγήσουν την πατρίδα μας στη λεωφόρο της προόδου και της ευημερίας, πλάι στους άλλους προοδευμένους λαούς της Ευρώπης.Το οφείλουμε στους ένδοξους προγόνους μας, το χρωστάμε στις επόμενες γενιές!
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
