Με την ίδια ευκολία που γκρινιάζω στους αισχρούς, με την ίδια ευκολία καταθέτω, όταν πρέπει, τον καλό λόγο μου για όσους τον αξίζουν. Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λιτής και Ρεντίνης Ιωάννης είναι ένας από αυτούς που δικαιούται να ακούσει τον δίκαιο έπαινο και να λάβει τα εύσημα που του αξίζουν από κλήρο και λαό. Παρέλαβε προ τριετίας μία αγροτική Μητρόπολη και την έχει μετατρέψει σε… φάρο! Η Μητρόπολη έχει γίνει ένα νέο πνευματικό κέντρο δράσης και προσφοράς, μετά τη Θεσσαλονίκη. Κατάφερε αυτή την άγνωστη μέχρι χθες Μητρόπολη να την κάνει δεύτερο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Και το σπουδαίο είναι ότι αυτό το έργο και την προσφορά του Μητροπολίτη Λαγκαδά την αναγνωρίζει πρωτίστως ο λαός και ο κλήρος της περιοχής, που λέγει το όνομα του Μητροπολίτη Ιωάννη και στάζει μέλι το στόμα του. Και γιατί το επισημαίνουμε αυτό; Γιατί υπάρχουν κάποιοι άλλοι που έγιναν αφέντες σε κεντρικές Μητροπόλεις-φιλέτα και δεν έχουν βάλει ούτε μία πέτρα από τη μέρα που εξελέγησαν. Είναι ξαπλωμένοι στο ντιβάνι της αρχιεροσύνης τους και απολαμβάνουν τα έτοιμα. Αλλά έως πότε;
