Ο Ιωάννης Καποδίστριας υπήρξε μεγάλος. Είναι ο θεμελιωτής του ελληνικού κράτους και οι σπόροι που έσπειρε τότε στον τόπο μας αποδίδουν ακόμη και μέχρι σήμερα καρπούς. Η Εκκλησία της Ελλάδος, προς τιμήν της και μπράβο της, αποφάσισε να οργανώσει διά της ΔΙΣ μία σειρά εκδηλώσεων για να τιμηθεί η μνήμη του μεγάλου αυτού ανδρός, που παρά τη βραχύβια πορεία και ενασχόλησή του με τα κοινά, έμελλε να σφραγίσει διά παντός τη χώρα μας διά της ισχυρής και θαυματουργικής προσωπικότητάς του. Ο άνανδρος θάνατός του από ύπουλα και πληρωμένα χέρια στο Ναύπλιο δεν έσβησε τη φωτιά που άναψε ο Καποδίστριας στην τότε Ελλάδα για να σκεφτόμαστε σωστά, αλλά την κράτησε πυρακτωμένη μέχρι σήμερα για να εμπνέει και να καθοδηγεί τις επόμενες γενιές.
Οι προς τιμήν και μνήμη του εκδηλώσεις είχαν δύο σκέλη: το πρώτο μέρος εκτυλίχθηκε στην Παλαιά Βουλή, το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής 30 Μαΐου. Καλή και σεμνή εκδήλωση που όμως δεν έτυχε της προβολής που θα έπρεπε και ίσως γι’ αυτό η προσέλευση του κόσμου ήταν υποτονική. Με εξαίρεση τον ιστότοπο της Εκκλησίας και τις λοιπές ιστοσελίδες εκκλησιαστικής ενημέρωσης,,. κανένα άλλο μέσο πολιτικού ενδιαφέροντος (εφημερίδα, ραδιόφωνο, τηλεόραση) δεν αφιέρωσε ούτε λεπτό, ούτε αράδα… Οι εκδηλώσεις για τον Καποδίστρια κορυφώθηκαν στο Ναύπλιο, πρώτη πρωτεύουσα του ελεύθερου ελληνικού κράτους, αλλά και τόπος όπου δολοφονήθηκε ο μεγάλος οραματιστής-κυβερνήτης.
Δυστυχώς, η ταχύτητα με την οποία οργανώθηκαν οι εκδηλώσεις αυτές δεν επέτρεψε να υπάρχει τηλεοπτική αναμετάδοση από το συνοδικό πολυαρχιερατικό συλλείτουργο στο Ναύπλιο, από την κρατική τηλεόραση, τη ΝΕΡΙΤ.
Αντ’ αυτού, ανοίγοντας κανείς την τηλεόρασή του το πρωί της Κυριακής, ερχόταν έμπροσθεν της αναμετάδοσης της θείας λειτουργίας από τη Μονή Αγίων Πατέρων της Μητρόπολης Νικαίας, πάνω από το Σχιστό. Γιατί τόσο ζόρι να παρακολουθήσουν οι πιστοί αυτήν τη θεία λειτουργία και όχι από το Ναύπλιο, τη Συνοδική Θεία Λειτουργία και τις λοιπές εκδηλώσεις και τελετές για τον Καποδίστρια;
Ποιος το αποφάσισε αυτό και ποιος κρίνει για το ποιο είναι σημαντικότερο του άλλου; Διότι ένας κοινός νους θα έλεγε και θα εισηγείτο ότι η αναμετάδοση της λειτουργίας από το Ναύπλιο ήταν η ενδεδειγμένη, αφού οι εκδηλώσεις για τον Καποδίστρια δεν θα γίνουν και του χρόνου από τη Σύνοδο, ενώ τη θεία λειτουργία από τη Μονή του Νικαίας την παρακολουθούμε κάθε χρόνο, λες και αναμεταδίδεται… πρότυπο μάθημα λειτουργικής.
Αντιθέτως, η αταξία, η φασαρία και η νευρικότητα είναι διάχυτα και γίνονται αμέσως αντιληπτά από όλους: και από το φιλακόλουθο κοινό που παρακολουθεί διά ζώσης, αλλά και από το φιλοθεάμον που παρακολουθεί τηλεοπτικά. Οι, δε, ιεροψάλτες που πλαισίωναν τους τέσσερις αρχιερείς στο συλλείτουργο –πρόκειται για χορούς λαϊκών ιεροψαλτών και όχι μοναχικοί χοροί, όπως θα περίμενε κανείς να δει σε ένα τόσο πλούσιο και καλοφτιαγμένο μοναστήρι, όπως είναι η εν λόγω μονή αυτή στα όρη του Πειραιά– ήταν απλώς θορυβώδεις και ασυντόνιστοι.
Οι τέσσερις αρχιερείς που συμμετείχαν στη θεία λειτουργία –ο επιχώριος Νικαίας Αλέξιος, ο Πειραιώς Σεραφείμ, ο Κοζάνης Παύλος και ο επίσκοπος Προκόπιος, βοηθός του Μητροπολίτη Νικαίας– κατέβαλαν αγωνιώδεις προσπάθειες να συνθέσουν μία αληθινή θεία μυσταγωγία και να ικανοποιήσουν το ποίμνιο με το αποτέλεσμά τους. Προσωπικά, δεν μου άρεσαν… Είτε η τηλεοπτική λήψη δεν γινόταν με σωστό τρόπο και δεν ήταν σωστό το αποτέλεσμα, είτε ο υπάρχων θόρυβος-αταξία, που επικρατούσε εντός του ναού, αποσπούσε την προσοχή μας και δεν μας άφηνε να παρακολουθούμε με κατάνυξη τη θεία λειτουργία.
Ποιο «σαΐνι», εκ των τεχνικών της κρατικής TV (εν ενεργεία ή… συνταξιούχος), πούλησε τη φαεινή ιδέα στους υπευθύνους της μονής –εν προκειμένω στον ίδιο τον Μητροπολίτη Νικαίας Αλέξιο– να βάλει κάμερες εντός του ιερού βήματος; Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό και το… θέαμα τραγικότερο… Είναι δυνατόν να αναμεταδίδουν με κάθε λεπτομέρεια ό,τι ακριβώς γίνεται μέσα στο ιερό Βήμα; Τους αρχιερείς να χτενίζουν τις πλούσιες γενειάδες τους –και είχαν και οι τέσσερις πλούσιες γενειάδες–, να συνομιλούν και ενδεχομένως να χαριτολογούν μεταξύ τους, αφού τους έδειχνε να μειδιούν ακόμη και τα μουστάκια τους, που λέει ο λαός μας. Μέγα λάθος…
