Την επιβεβαίωση για μία ακόμη φορά της λαϊκής ρήσης «όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες», αντιμετωπίζει σήμερα η κυβέρνηση. Kαι, μάλιστα, σε όλα τα μέτωπα και με το ίδιο ακριβώς νόμισμα. Ποιος δεν θυμάται (σαν να ήταν χθες) τον πρόεδρο (τότε) του ΣΥΡΙΖΑ και εν δυνάμει πρωθυπουργό (τότε) Αλέξη Τσίπρα σκαρφαλωμένο στην καρότσα του ημιφορτηγού του αγροτοσυνδικαλιστή Γιάννη Βάγκου στη Λιβαδειά να ζητά από τους αγρότες, που έκλειναν με μπλόκα όλη τη χώρα, να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους και να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα στους (τότε)κυβερνώντες;
Ήταν πριν από έναν χρόνο επίσης που από του βήματος της Βουλής ο πρωθυπουργός χειροκροτούσε το κλείσιμο της Αμυγδαλέζας και την πολιτική των «ανοιχτών θυρών» της κας Χριστοδουλοπούλου, η οποία καλούσε τους πρόσφυγες που βρίσκονταν στα παράλια της Τουρκίας να έρθουν στην Ελλάδα υποσχόμενη ταξιδιωτικά έγγραφα και ελεύθερη παραμονή.
Ήταν σαν χθες που ο Αλέξης πήγαινε στην Κερατέα, συνοδεία βουλευτών και εκπροσώπων της τοπικής Αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ για να ενθαρρύνει το «αντάρτικο» κατά των δικαστικών αποφάσεων να δημιουργηθεί στην περιοχή ΧΥΤΑ.
Ήταν σαν χθες επίσης, που ευρισκόμενοι τότε στην αντιπολίτευση, στήριζαν καταλήψεις και καταληψίες και εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Κατρούγκαλος και η κα Κωνσταντοπούλου υποστήριζαν ενθέρμως ότι η βία των πολιτών είναι η δικαιολογημένη απάντηση στην τρομοκρατία των μνημονίων.
Ήταν σαν χθες που οι κ.κ Τσίρας και Καμμένος κατηγορούσαν τις κυβερνήσεις του μνημονίου ως γερμανοτσολιάδες, προσκυνημένους και «μερκελιστές», αποχωρούσαν πανηγυρικά από τις συνεδριάσεις της Βουλής, κατέβαιναν με τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες στην πλατεία Συντάγματος ενώνοντας τις δυνάμεις τους με τους αγανακτισμένους, οι οποίοι μούντζωναν το Κοινοβούλιο και σήκωναν πλακάτ με κρεμάλες. Δεν υπήρχε δε εκδήλωση στην οποία να μετέχουν βουλευτές της ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και να μη δεχθούν επίθεση με αβγά, πέτρες και ντομάτες από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κι άλλους… συνεργαζόμενους.
Είναι οι κυβερνώντες σήμερα, που προσπαθούν τώρα να εφαρμόσουν ακριβώς τα αντίθετα από όσα με μεγάλη ευκολία και άκρατο λαϊκισμό υπόσχονταν όλα αυτά τα χρόνια. Στην προσπάθειά τους αυτή, όμως, καταφεύγουν σε αποπροσανατολιστικές μεθόδους και κατηγορούν τώρα αγανακτισμένους αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες, κατοίκους νησιών, «διαπλεκόμενους» και ΜΜΕ ως «υπονομευτές» του κυβερνητικού τους έργου, ακροδεξιούς και… εγωιστές. Έτσι φαντάζονται πως δημιουργούν ένα ιδιόμορφο κλίμα πολιτικής σταθερότητας. Δυστυχώς, όμως, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ χαρακτηρίζεται από στασιμότητα, μεγάλες καθυστερήσεις, κεφαλαιώδεις αντιφάσεις, που γεννούν πολιτική αβεβαιότητα, αστάθεια και αδυναμία δημιουργίας συνθηκών ανάπτυξης και θετικών προσδοκιών για το μέλλον.
Αλλά γνωρίζουν (και, ασφαλώς, γνωρίζουν καλά) πως καμιά οικονομία στον κόσμο δεν μπορεί να ανακάμψει, όταν κυριαρχεί η πολιτική αβεβαιότητα. Και η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να ενισχύσει αυτό το κλίμα πολιτικής αστάθειας, που ναρκοθετεί διαρκώς τις προσπάθειες εξόδου από την κρίση.
Όταν βγαίνει τη μια μέρα ο εταίρος του κ. Τσίπρα στην κυβέρνηση και απειλεί με εκλογές, γιατί δεν αντέχουν να πάρουν τα μέτρα που έχουν δεσμευτεί είναι δεδομένο ότι όχι απλώς συντηρεί, αλλά διογκώνει την αβεβαιότητα. Όταν ο αρμόδιος υπουργός για τη διαπραγμάτευση βγαίνει και δηλώνει ότι καήκαμε, αν η αξιολόγηση δεν ολοκληρωθεί γρήγορα είναι προφανές ότι οι πάντες αντιλαμβάνονται πως η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο.
Πολύ περισσότερο όταν διάφοροι υπουργοί βγαίνουν και δηλώνουν δημοσίως, ακόμα και για συμφωνίες, οι οποίες έχουν ήδη υπογραφεί, ότι διαφωνούν και θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να τις εμποδίσουν.
Η απογοήτευση, όμως, τώρα περισσεύει, η κοινωνία «βράζει», οι δρόμοι είναι κλειστοί από τους αγρότες, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι σπεύδουν να σφραγίσουν τα βόρεια σύνορά μας και να θέσουν την πατρίδα μας σε καθεστώς ιδιότυπης καραντίνας, τα νησιά σε διέγερση εξαιτίας των ασταμάτητων προσφυγικών ροών και η οικονομία τείνει να περιπέσει σε «χειμερία νάρκη» εξαιτίας της ακινητοποίησης των πάντων. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση αντί να ενισχύει το εσωτερικό μέτωπο διχάζει τον λαό με τις επιλογές της. Δείχνει ανίκανη να χαράξει μία στρατηγική εξόδου της χώρας από την κρίση και παντελώς απροετοίμαστη να υπηρετήσει ακόμη κι όσα συμφώνησε και υπέγραψε με τους δανειστές.
Βλέπει την οικονομία να βυθίζεται, τους επενδυτές να εγκαταλείπουν τη χώρα, τους μετανάστες να την κατακλύζουν, αισθάνεται τα σύνορα της χώρας να κλείνουν, την απομόνωση της Ελλάδας στην ΕΕ και ανήμπορη να αντιδράσει με σχέδιο, σοβαρότητα και ρεαλισμό τα «ρίχνει» στην αντιπολίτευση, κατασκευάζει εσωτερικούς εχθρούς και αναμασά την «καραμέλα»: Διαπλοκή και ΜΜΕ.
Αλλά με διαρκείς παλινδρομήσεις για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, με τη μισή κυβέρνηση να μη συμφωνεί με την άλλη μισή, με το Μέγαρο Μαξίμου να επιμένει στην εφαρμογή των συμφωνιών, αλλά παράλληλα να κατηγορεί τους δανειστές για εκβιασμό ,τα προβλήματα δεν λύνονται. Αντί να τελειώνει όσο γρηγορότερα γίνεται η διαπραγμάτευση, εκφράζει… ευχές να τελειώσει η αξιολόγηση στα τέλη Φεβρουαρίου, γιατί «καήκαμε αν πάμε μέχρι τον Ιούνιο», κατά πως είπε και ο αρμόδιος επί των Οικονομικών υπουργός. Λες και οι δανειστές είναι αυτοί που καθυστερούν την αξιολόγηση και προσπαθούν να μας οδηγήσουν πάλι σε ένα κλίμα αντίστοιχο του περασμένου καλοκαιριού. Εδώ και καιρό, δυστυχώς, ζούμε τις συνέπειες της ανυπαρξίας πολιτικής από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, κατά πως είπε προχθές και ο Μίκης Θεοδωράκης. Και με ανυπαρξία πολιτικής το καραβάνι δεν προχωρά κι ας μας υποσχόταν πριν από λίγους μήνες το αντίθετο ο Αλέξης Τσίπρας.
Του Φώτη Σιούμπουρα
