Για τους… παροικούντες την Ιερουσαλήμ ήταν αναμενόμενο. Άλλο ένα παιχνίδι…σκληρής διαπραγμάτευσης,αυτό που τις τελευταίες μέρες διεξήχθη με το ΔΝΤ, καταλήγει σε ακόμα πιο επώδυνα μέτρα. Δεκατέσσερις μήνες στην εξουσία και ενώ είχαμε υποχρεωθεί να κλείσουμε τις τράπεζες πριν υπογράψουμε το 3ο μνημόνιο, επειδή πιστεύαμε ότι με «σκληρή διαπραγμάτευση», νταούλια και απειλές του τύπου «θα απειλήσουμε την Ευρώπη με χρεοκοπία της Ελλάδος για να κάνει πίσω η Γερμανία», αρχίσαμε πάλι τα ίδια. Διογκώσαμε τη σύγκρουση με το ΔΝΤ με τέτοιον τρόπο και σε τέτοιον βαθμό, που τελικά η όλη υπόθεση εξελίχθηκε σε μπούμερανγκ. Και είναι πραγματικά παράλογο την ώρα που η κυβέρνηση καίγεται, όπως δηλώνουν ο πρωθυπουργός και υπουργοί, για να τελειώσει όσο γίνεται γρηγορότερα η αξιολόγηση, να ανοίγεις πάλι μέτωπα.Αλήθεια, ποιος ήταν ο βασικός στόχος της αποκάλυψης, έτσι όπως τη χειρίστηκε ο πρωθυπουργός;
.Να αποδείξει ότι το ΔΝΤ παίζει υπονομευτικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις;
.Να φέρει σε σύγκρουση το ΔΝΤ με τους Ευρωπαίους, το μέρος των οποίων πήρε ανοιχτά –εννοείται– η κυβέρνηση;
.Να εξοβελιστεί το ΔΝΤ από τις διαπραγματεύσεις, για να σταματήσει η υπονόμευση και να μείνουμε μόνο με τους«καλούς» Ευρωπαίους;
Φαίνεται πως και οι τρεις αυτοί στόχοι ήταν στις προθέσεις του πρωθυπουργού. Κάθε,όμως, πολιτική ενέργεια δεν κρίνεται από τις προθέσεις, αλλά από το αποτέλεσμά της.
Εξάλλου, η στόχευση του κ. Τσίπρα ήταν το εσωτερικό –και δη εσωκομματικό– ακροατήριο, όπως αποδεικνύεται από την έκτακτη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και τα ηρωικά που εκείνος είπε εκεί. Τους βουλευτές του ήθελε να «ντοπάρει», πρωτίστως, ενόψει των μέτρων που πρέπει να ψηφίσουν. Και η «υπονόμευση» από το κακό ΔΝΤ, που θέλουμε να φύγει, είναι σίγουρα ένα άλλοθι γι’ αυτούς, όταν αύριο-μεθαύριο κληθούν να ψηφίσουν τα επώδυνα μέτρα. Όμως, αφού ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε στους βουλευτές του, στην ομιλία του στην ΚΟ, τόσο σίγουρος ότι η διαπραγμάτευση και η αξιολόγηση θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 22 Απριλίου,γιατί επέλεξε να διογκώσει σε τέτοιον βαθμό τη σύγκρουση με το ΔΝΤ; Αφού, μάλιστα, τα βασικά σημεία των διαφωνιών του ΔΝΤ, όπως αναφέρονται στις συνομιλίες που υπεκλάπησαν, είναι γνωστά σε όλους και ιδιαίτερα στον κ.Τσίπρα εδώ και καιρό; Η συνομιλία που διέρρευσε, εξάλλου, δεν προδίδει κάποια συνωμοσία για να αναγκαστεί η Ελλάδα να λάβει περισσότερα μέτρα λιτότητας.
Ο Πολ Τόμσεν, επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, έχει ήδη υποστηρίξει –και δημοσίως μάλιστα– ότι το τρέχον πρόγραμμα δεν βγαίνει, ότι το ΔΝΤ θα μπορούσε να αποδεχθεί λιγότερο αυστηρές μεταρρυθμίσεις, αν συνοδεύονταν από μεγαλύτερη ελάφρυνση χρέους και ότι τόσο η Ελλάδα όσο και οι Ευρωπαίοι πιστωτές πρέπει να σταματήσουν να καθυστερούν τη λήψη δύσκολων αποφάσεων.
Βέβαια, το επικοινωνιακό έργο με την κατασκευή εχθρών και τη σκληρή διαπραγμάτευση το έχουμε δει αρκετές φορές με τηνκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και, δυστυχώς, κατέληγε πάντα σε επικίνδυνες καταστάσεις για τη χώρα. Τώρα, δίνοντας ο πρωθυπουργός τις μεγαλύτερες δυνατές διαστάσεις στο θέμα των υποκλοπών και πουλώντας για μία ακόμη φορά αγριάδες κατά του ΔΝΤ, το μόνο που κατάφερε είναι να κάνει ακόμη πιο δύσκολη την επίτευξη μιας συμφωνίας υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Ο χρόνος που απέμεινε για την υπογραφή της συμφωνίας είναι ελάχιστος και οι προειδοποιήσεις όλων είναι δεδομένες και κατηγορηματικές. Η χώρα, όμως, η οικονομία και η κοινωνία δεν αντέχουν να ζήσουν μια επανάληψη της περυσινής ιλαροτραγωδίας.
Κινδυνεύει η Δημοκρατίαόταν οι δημοσιογράφοι φιμώνονται
Είναι πρωτοφανές ένα όργανο, η Ένωση Συντακτών Ημερησίων ΕφημερίδωνΑθηνών, που έχει ως στόχο να υπερασπίζεται τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του Τύπου, να επιχειρεί να λογοκρίνει δημοσιογράφους οι οποίοι εξέφρασαν απόψεις αντίθετες με αυτές της σημερινής πλειοψηφίας της.Είναι ντροπή για την ελληνική δημοσιογραφία η απόφαση του Πειθαρχικού της Ένωσης Συντακτών να επιβάλει τιμωρία σε δημοσιογράφους, με την κατηγορία της «μεροληπτικής συμπεριφοράς τους (σ.σ. ετάχθησαν υπέρ του «ναι») τις παραμονές του δημοψηφίσματος.Δυστυχώς, η ΕΣΗΕΑάφησε εδώ και χρόνιααπροστάτευτητη δεοντολογία και την ισηγορία και δεν επέβαλετηναυστηρή εφαρμογή τωνκανόνων δημοσιογραφικής δεοντολογίαςκαι, ιδιαίτερα, τον διαχωρισμό είδησης και σχολίου. Δεν απάντησεστη διάχυτη απειλή του μονοφωνικού λαϊκισμού, της συνωμοσιολογίας, της δημαγωγίας και της ανευθυνότητας,που έχει επιδειχθεί από διάφορες πλευρές. Και έρχεταιτώρα να επιβάλει ποινέςσε δημοσιογράφουςπου εξέφρασαν απόψεις, οι οποίεςεκ των πραγμάτων αποδείχθηκεπως ήταν σωστές, αλλά δεν συνέπλεαν με τις κυβερνητικές περί ελευθεροτυπίας.
Παράλληλα,όμως,είναι επικίνδυνογια τη Δημοκρατία μαςόταν η κυβέρνηση, η οποιαδήποτε κυβέρνηση και ιδιαίτερα σήμερα η «πρώτη φορά Αριστερά», που είχε σημαία της τηδημοκρατική της ευαισθησία και τον πλουραλισμό, νακατηγορεί ΜΜΕ ότι…αυτονομούνται και να επιτρέπει ναδιαμορφώνεται μια εικόναστοχοποίησηςόσων ασκούν «ανεύθυνη», κατά την άποψή της, κριτική. Γνωρίζει,όμως, πολύ καλά ότι στη χώρα μας η γνώμη είναι απολύτως ελεύθερη και συνταγματικά κατοχυρωμένη. Και αυτό ισχύει για όλους και όχι μόνο για όσους συμφωνούν μαζίτης. Όλοι και όλα κρίνονταισε αυτόν εδώ τον τόπο από τους πολίτες. Αυτό που περιμένει η κοινωνία από τους δημοσιογράφους, αλλά και από τους κυβερνώντες, είναι η προάσπιση της ελευθερίας του λόγου και η αυστηρή τήρηση της δεοντολογίας (σε κάθε μορφή της). Όχι λογοκρισία και διώξεις«αντιφρονούντων». Γιατί(πρέπει να) γνωρίζουμε άπαντες ότι όταν οι δημοσιογράφοι φιμώνονται,κινδυνεύει η Δημοκρατία.
Του Φώτη Σιούμπουρα
* Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 09/04/2016.
