Πρόκειται σίγουρα για μία από τις πιο εντυπωσιακές ειδήσεις των τελευταίων ετών: Το «Συγκρότημα Λαμπράκη», ο ιστορικός ΔΟΛ, περιέρχεται στον έλεγχο ή, πιο κομψά, στην άμεση επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Βασ. Μουλόπουλος, πρόεδρος μέχρι πρότινος του ΔΣ της «Αυγής», πρώην βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και παλαιότερα διευθυντής Σύνταξης του «Βήματος», αποδέχθηκε, όπως ανακοινώθηκε, πρόταση του Σταύρου Ψυχάρη «να συμβάλει στην επίλυση των διαρθρωτικών και οικονομικών προβλημάτων του ΔΟΛ».
Έτσι, ο κ. Μουλόπουλος, που κινείται στο στενό περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα, είναι από το απόγευμα της Τρίτης ο νέος ισχυρός άνδρας του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη. Είναι, πλέον, εμφανές ότι η άμεση ανάμειξη στα της διοίκησης από τον κ. Μουλόπουλο, δηλαδή η «κατάκτηση» του ΔΟΛ από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως κατάγγειλαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ήταν το αντικείμενο συμφωνίας στην οποία κατέληξε ο Σταύρος Ψυχάρης με την κυβέρνηση. Τι κέρδισε ο ίδιος; Θα κλείσει τα μέτωπα της αντιπαράθεσής του με την κυβέρνηση, κάτι που θα του επιτρέψει να ασχοληθεί με τις δικαστικές διώξεις τις οποίες αντιμετωπίζει και, φυσικά, ο ΔΟΛ θα παραμείνει εν λειτουργία.
Ασφυκτική κατάσταση
Ο ΔΟΛ βρέθηκε τον τελευταίο καιρό σε ασφυκτική κατάσταση, λόγω των επιβαρυμένων οικονομικών του και το τέλος της «ανοχής» από τις πιστώτριες τράπεζες. Εδώ και μήνες το προσωπικό παραμένει απλήρωτο, ενώ οι πληρωμές προς προμηθευτές, με εξαίρεση τα της εκτύπωσης, έχουν ουσιαστικά σταματήσει. Άλλωστε, ο Οργανισμός έφτασε ένα βήμα πριν από την κατάρρευση, όταν οι τράπεζες δέσμευσαν λογαριασμό για τη μισθοδοσία και το προσωπικό αποφάσισε την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων.
Τελικώς, η μερική αποδέσμευση κεφαλαίων που διατέθηκαν για μισθοδοσία οδήγησε στην αναστολή των κινητοποιήσεων. Παράλληλα, όμως, ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος του ΔΣ του ΔΟΛ, ο Σταύρος Ψυχάρης, αντιμετωπίζει προσωπικά προβλήματα με τη Δικαιοσύνη, αφού διώκεται για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων του Συγκροτήματος αλλά και οι εκπομπές στο ραδιόφωνο του ΔΟΛ αναδείκνυαν και την οξύτητα της σύγκρουσης με την κυβέρνηση. Πριν από μερικούς μήνες, άλλωστε, «Το Βήμα» είχε δημοσιεύσει τη θρυλική, πλέον, ιστορία με τη «γάτα Ιμαλαΐων», αποδίδοντας στον Αλέξη Τσίπρα ένα ανεπιτυχές εγχείρημα προσεταιρισμού και «συναλλαγής» με τον ΔΟΛ, προκειμένου να έχει επικοινωνιακή στήριξη. Μία τουλάχιστον από τις σχετικές κρυφές συναντήσεις του με τον κ. Ψυχάρη φέρεται να έγινε στο σπίτι του κ. Μουλόπουλου, στο Χαλάνδρι.
Τις τελευταίες εβδομάδες, όταν η πίεση από τις τράπεζες και τη Δικαιοσύνη έφτασε στον μέγιστο βαθμό, ο Σταύρος Ψυχάρης προφανώς κατέληξε ότι η μόνη επιλογή που είχε ήταν να συνομιλήσει με την κυβέρνηση. Εκ των πραγμάτων, υπάρχει μόνο ένα πρόσωπο που να συνδέει τόσο στενά τον ΣΥΡΙΖΑ με τον ΔΟΛ: Το πρώην στέλεχος και κουμπάρος του προέδρου του ΔΟΛ.
Η τελική συνάντηση που, πιθανότατα, δρομολόγησε τις εξελίξεις έγινε την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου, πάλι στο σπίτι του κ. Μουλόπουλου, μεταξύ του Σταύρου Ψυχάρη, του Νίκου Παππά και του οικοδεσπότη. Εκεί αποφασίστηκε, ως πρώτο βήμα, η τύχη του κ. Δημήτρη Μητρόπουλου, που ήταν διευθυντής στα «Νέα». Ο Σταύρος Ψυχάρης το βράδυ της Κυριακής αφαίρεσε το όνομα του διευθυντή από την «ταυτότητα» της εφημερίδας, μη αφήνοντάς του άλλη επιλογή από την παραίτηση.
Η νέα εποχή στον ΔΟΛ Πώς θα είναι η νέα εποχή στον ΔΟΛ; Πρώτα πρέπει να δει κανείς ποιο θα είναι το επιχειρηματικό σχήμα που θα αποκτήσει τον έλεγχο. Το τελευταίο όνομα το οποίο ακούστηκε είναι του Ιβάν Σαββίδη.
Έντονες ήταν οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και Ποτάμι αντέδρασαν έντονα στην ανακοίνωση ανάληψης της διαχείρισης του ΔΟΛ από τον κ. Μουλόπουλο και κατηγόρησαν την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμένου, «την κυβέρνηση της διαπλοκής, της συναλλαγής και κάθε λογής μεθοδεύσεων ελέγχου των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης», ενώ ανέφεραν πως ουσιαστικά τοποθετεί τοποτηρητή στον ιστορικό Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.
Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, ο κ. Μουλόπουλος έκανε την εξής δήλωση: «Η τριαντάχρονη θητεία μου στον ΔΟΛ και η φιλία μου με τους συναδέλφους με ώθησαν να αναμειχθώ στην προσπάθεια διάσωσης του Οργανισμού και των ιστορικών του εφημερίδων». Αυτή ήταν πάνω κάτω και η γραμμή του Μαξίμου, που μέσω των γνωστών κύκλων σχολίασε ότι «ήταν προσωπική επιλογή του Μουλόπουλου να αποδεχθεί την πρόταση του ΔΟΛ». Σημείωναν, δε, οι ίδιες «κυβερνητικές πηγές» ότι η απόφαση αυτή είναι «απολύτως σεβαστή, καθώς επί πολλά χρόνια υπήρξε διευθυντικό στέλεχος του συγκεκριμένου Ομίλου».
Βασίλης Μουλόπουλος: Αυτοί οι τρεις έχουν τα λεφτά
O Βασίλης Μουλόπουλος, μέχρι πρόσφατα πρόεδρος του ΔΣ της «Αυγής», παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ανέφερε και τρία ονόματα τα οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, χαρακτήρισε «εν δυνάμει» επενδυτές, αφού έχουν την οικονομική επιφάνεια να βάλουν χρήματα για να πάρουν τον ΔΟΛ. Ο κ. Μουλόπουλος επεσήμανε πως «έχουν ακουστεί πολλά, αλλά δεν ξέρω τι ισχύει. Ο Μπόμπολας μπορεί να βρει τη χρηματοδότηση που θα απαιτηθεί, ο Σαββίδης ακόμη περισσότερο. Και ο Δ. Μάρης που ακούγεται έχει επίσης οικονομική επιφάνεια…».
Πάντως, ο Δημήτρης Μάρης, πρόεδρος του Ομίλου Μέσων και Τεχνολογίας 24Media, διαψεύδει τα περί ανάμειξής του στον ΔΟΛ.
Ειδικότερα, ο κ. Μάρης ανέφερε: «Ο Όμιλός μας έχει ένα εκτεταμένο σχέδιο ανάπτυξης στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τμήμα του οποίου δεν αποτελεί η ανάμειξή μας στον ΔΟΛ». Ο ίδιος διευκρίνισε πως το πρόβλημα του ΔΟΛ δεν είναι σε επίπεδο εσόδων, αλλά δανεισμού. Πάντως, το «κλειδί» για τη διάσωση του ΔΟΛ φαίνεται ότι είναι να βρεθούν κεφάλαια ύψους 30 εκατ. ευρώ. Αναφερόμενος ο κ. Μουλόπουλος στη σφοδρή αντιπαράθεση που ξέσπασε μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, με αφορμή την τοποθέτησή του στη διοίκηση του ΔΟΛ, κάλεσε τα κόμματα «να έρθουν να βοηθήσουν». «Από τη ΝΔ, από το ΠΑΣΟΚ, από το Ποτάμι. Εάν υπάρχουν ενδοιασμοί, ας έρθουν να βοηθήσουν», είπε χαρακτηριστικά.
«Τα κόμματα μιλούσαν για πλουραλισμό, για το ιστορικό συγκρότημα του Τύπου, που είναι θεσμός για τη Δημοκρατία.Μιλούσαν για τους 500 εργαζομένους που κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι. Αν τα εννοούσαν όλα, ας συμφωνήσουν να διασωθεί ο ΔΟΛ και όχι μόνο ο ΔΟΛ», τόνισε ο κ. Μουλόπουλος, προειδοποιώντας, παράλληλα, για μια ισχυρή κρίση στον Τύπο που έρχεται μετά την κατάργηση του Αγγελιοσήμου.
Σχετικά με τις καταγγελίες, ότι η τοποθέτησή του στο ΔΣ του ΔΟΛ έχει πολιτική σκοπιμότητα, ο κ. Μουλόπουλος διευκρίνισε: «Καμία συμφωνία δεν υπήρξε. Ήταν δική μου επιλογή ύστερα από πρόσκληση του Ψυχάρη». Ο ίδιος επιχείρησε να καθησυχάσει τον θόρυβο, διαβεβαιώνοντας ότι στόχος του δεν είναι «να αλλοιωθούν τα χαρακτηριστικά των εφημερίδων, των “Νέων” και του “Βήματος”». Στόχος του, όπως είπε, είναι να προσφέρει διοίκηση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες των εργαζομένων και της επιχείρησης
Tι αναφέρουν το κύριο άρθρο της εφημερίδας και οι αρθρογράφοι των «Νέων»
Μία ημέρα μετά τον «διορισμό» στον ΔΟΛ του Βασ. Μουλόπουλου, στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» έγραψε: «Παρά την παγκόσμια παρακμή του Τύπου, που συνέπεσε με την εγχώρια κρίση, τα παραδοσιακά ΜΜΕ εξακολουθούν να διατηρούν την ακτινοβολία τους. Εξακολουθούν να ασκούν επιρροή που δεν αποτυπώνεται κατ’ ανάγκην στις κυκλοφορίες τους ή στα έσοδά τους. Γι’ αυτό και λυσσωδώς προσπαθούν να τα ελέγξουν ακόμη και εκείνοι που πολιτεύονται, δαιμονοποιώντας τα.
Και εδώ αρχίζουν οι παρανοήσεις. Η ιδέα ότι, σφετεριζόμενος κάποιος έναν ιστορικό τίτλο, αποκτά αυτομάτως και την ισχύ του, για να τη διαθέσει για τις δικές του σκοπιμότητες, δεν είναι μόνο αντιδημοκρατική. Η ισχύς των εφημερίδων είναι συνυφασμένη με το άυλο, ιστορικό τους κεφάλαιο. Αν κάποιος το απαλείψει, απαλείφει και τον λόγο ύπαρξης της εφημερίδας. Αν αύριο κάποιος τυπώσει ένα φύλλο με τους ιδεασμούς του, κοσμώντας το με το λογότυπο των “Νέων”, αυτό που θα κρεμαστεί στα περίπτερα δεν θα είναι “Τα Νέα”. Οι εφημερίδες δεν είναι γιαούρτια».
Τι εννοεί ο ποιητής;
Ο αρθρογράφος των «Νέων» Μιχάλης Μητσός σημείωσε: «Κανένας Μουλόπουλος δεν έχει επέμβει στα κείμενά μας. Θα αλλάξει αυτό τις επόμενες ημέρες; Θα μας φωνάζει ο κομισάριος και θα μας λέει τι να γράφουμε; Ο ίδιος το αρνείται. Όπως είπε χθες σε μια συνέντευξή του, “η κριτική απέναντι στην κυβέρνηση θα συνεχιστεί, αυτός είναι ο ρόλος των δημοσιογράφων και των Μέσων Ενημέρωσης”. Υπόχρεοι! Έσπευσε να προσθέσει όμως και κάτι άλλο: “Απλώς η κριτική δεν πρέπει να είναι πεζοδρομίου”.
Τι εννοεί ο ποιητής; Ποιος θα ορίσει το πεζοδρόμιο; Άγνωστο… Προμηνύονται, λοιπόν, συγκρούσεις. Ποιος θα νικήσει; Και πάλι θα το καταλάβετε. Και θα κανονίσετε την πορεία σας – είναι βέβαιο. Δεν μας εξαγόρασε κανείς, ούτε κυριολεκτικά ούτε μεταφορικά. Και αν δεν εμφανιστεί σύντομα κάποιος επενδυτής, θα πεθάνουμε, με ή χωρίς Μουλόπουλο. Κάποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους. Κάποιοι θα έρχονται στον τάφο μας. Αλλά δεν είμαστε εκεί – όχι ακόμη τουλάχιστον».
«Είναι, πάνω απ’ όλα, οι άνθρωποι που τις στελεχώνουν»
Ο σχολιογράφος Γιώργος Παπαχρήστου στη στήλη του «Στίγμα» έγραψε μεταξύ των άλλων: «Τα Μέσα Ενημέρωσης –και κυρίως οι εφημερίδες– δεν είναι απλώς ένας τίτλος, ένα όνομα σε μια μαρκίζα. Είναι, πάνω απ’ όλα, οι άνθρωποι που τις στελεχώνουν. Αυτοί που κάτω από μύριες δυσκολίες αγωνίζονται καθημερινά να παραδώσουν στον αναγνώστη της επομένης, που είναι και ο πραγματικός τους εργοδότης, ένα άρτιο από κάθε άποψη προϊόν, το οποίο να δικαιολογεί το 1,5 ευρώ που εκείνος κατέβαλε για να αγοράσει την εφημερίδα. Χωρίς αυτούς ή κάποιους από αυτούς, μια εφημερίδα –όσο βαρύ και να είναι το όνομά της– δεν είναι παρά ένα “αδειανό πουκάμισο”… Και είναι μεγάλο λάθος να προσπαθείς σήμερα να ερμηνεύσεις τα πράγματα με κάτι που έχει συμβεί στο παρελθόν. Το 2017 δεν είναι ούτε το 1977 ούτε καν το 2007».
«Αυτά είναι για άλλες χώρες και άλλες εποχές…»
Ο Γιάννης Πρετεντέρης, επίσης, στη στήλη του «Εμπιστευτικά» τόνισε: «…Ακόμη κι αν η κυβέρνηση αλώσει εκδοτικά τις εφημερίδες, θα πρέπει να βρει δημοσιογράφους για να τις γράφουν και αναγνώστες για να τις διαβάζουν. Μεταξύ μας, δεν βλέπω πολλούς υποψηφίους για το ένα ή το άλλο. Οι αντιδράσεις των αναγνωστών, οι δικές σας αντιδράσεις, το τελευταίο 24ωρο ήταν όχι μόνο συγκινητικές, αλλά και ενδεικτικές. Και ο λόγος τελικά είναι απλός. Η σχέση του δημοσιογράφου και του αναγνώστη με την εφημερίδα δεν οικοδομείται με λογική πολιτικής ανεμοδούρας ούτε παρασκηνιακής συναλλαγής ούτε με την επιβολή κομματικών κομισάριων.
Αυτά είναι για άλλες χώρες και άλλες εποχές. Επιτρέψτε μου να προσθέσω: Και για άλλες ικανότητες. Ακόμη περισσότερο, όταν όλοι γνωρίζουμε πως δημοσιογράφοι, εφημερίδες και εισαγγελείς δεν υπάρχουν μόνο σήμερα. Θα υπάρχουν και αύριο. Διότι, τελικά, το μόνο που αλλάζει με απόλυτη βεβαιότητα σε μια δημοκρατική χώρα, όπως η Ελλάδα, είναι οι κυβερνήσεις».
Το άρθρο δημοσιεύθηκε με την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο το Σάββατο 21/1
