Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, ως αξιωματικός του Όπλου των Τεθωρακισμένων, υπηρέτη- σε 30 χρόνια στις Ένοπλες Δυνάμεις και αποφοίτησε από όλα τα στρατιωτικά σχολεία μεταξύ των πρώτων. Έφυγε από το Στράτευμα με τον βαθμό του ταξίαρχου, τον Ιούνιο του 1994, για να κατέβει υποψήφιος ευρωβουλευτής. Με την πολιτική και ειδικότερα με την Αυτοδιοίκηση ο Δημήτρης Στεργίου ασχολήθηκε ενεργά από το 1998, ως υποψήφιος πρόεδρος της Κοινότητας Πεντέλης, εκλεγόμενος για 5η συνεχή θητεία με υψηλά ποσοστά…
Κύριε δήμαρχε, έχετε μια πετυχημένη διαδρομή στον Στρατό, στην ελληνική ιππασία, στο Διπλωματικό Σώμα και στην Αυτοδιοίκηση. Ποιο ήταν το εφαλτήριο για όλα αυτά;
Μεγάλωσα στα μαντριά και ασχολήθηκα από μικρός με τα λίγα γιδοπρόβατα που είχαν οι γονείς μου. Από την ηλικία των 12 ετών εργάστηκα στα λατομεία, γιατί είχε καλύτερο μεροκάματο. Στη Γ’ Γυμνασίου άρχισα να δουλεύω ως σερβιτόρος και μέχρι τα 18 μου ως προμηθευτής κουκουναριών στις ταβέρνες της Πεντέλης. Τα κουκουνάρια χρησιμοποιούνταν τότε στις μασίνες των καταστημάτων για να ψήνουν, γιατί δεν υπήρχαν τα σημερινά μηχανήματα. Πουλούσα γκλίτσες στους παραθεριστές του καλοκαιριού, νερό, αυγά, πάγο και γιαούρτια τη δεκαετία του ’60, όταν η Πεντέλη ήταν από τα κύρια παραθεριστικά κέντρα της Αττικής.
Ξεκινώντας από το μηδέν, φοίτησα στο Δημοτικό Σχολείο της Πεντέλης (γνωστό ως «παράγκα») τη δεκαετία του ’50. Τη δεκαετία του ’60 φοίτησα στο Γυμνάσιο του Χαλανδρίου και στη συνέχεια στη Σχολή Ευελπίδων (1965-1969) με άριστες επιδόσεις. Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, ως αξιωματικός του Όπλου των Τεθωρακισμένων, υπηρέτησα με επιτυχία 30 χρόνια στις Ένοπλες Δυνάμεις και αποφοίτησα από όλα τα στρατιωτικά σχολεία μεταξύ των πρώτων. Εξήλθα από το Στράτευμα οικειοθελώς με τον βαθμό του ταξίαρχου, τον Ιούνιο του 1994, ως υποψήφιος ευρωβουλευτής.
Ως συνταγματάρχης διετέλεσα στρατιωτικός ακόλουθος της Ελλάδας στην πρεσβεία της Βουλγαρίας. Με την πολιτική και ειδικότερα με την Αυτοδιοίκηση ασχολήθηκα ενεργά από το 1998 ως υποψήφιος πρόεδρος της Κοινότητας Πεντέλης, εκλεγόμενος για 5η συνεχή θητεία με υψηλά ποσοστά. Ευαισθητοποιημένος στα θέματα Περιβάλλοντος, ως πρόεδρος ανέπτυξα με τις δράσεις μου τον Σύνδεσμο Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και την Ανάπλαση του Πεντελικού (ΣΠΑΠ) για πέντε συνεχείς θητείες (1999-2011).
Δηλαδή, η διαδρομή της ζωής σας είναι μια διαδρομή ιδιωτική, στρατιωτική και αυτοδιοικητική, μέσα από σίδερο και ατσάλι. Πού εκτιμάτε ότι οφείλεται η μεγάλη σας επιτυχία σε αυτήν τη σκληρή και πετυχημένη πορεία ζωής;
Στη ζωή μου πάντα λειτούργησα με βάση τις αρχές «τίποτα στην τύχη», «Διοίκηση με δίκαιο και παράδειγμα». Στην εργασία λειτουργώ πάντα με τη λογική, χωρίς να αφήνω το θυμοειδές να την καταστρέφει. Έθεσα τον άνθρωπο πάνω απ’ όλα, θεωρώντας ότι «άνθρωπος είναι η απάντηση στην όποια ερώτηση», και αξιοποίησα τρεις βασικές μου χαρακτηριστικές ικανότητες: την οργάνωση, τη διοίκηση και την επικοινωνία, στηριζόμενος στη θέση ότι ο ηγέτης, ο δάσκαλος και η επικοινωνία είναι ικανότητες που ή τις έχεις ή δεν τις έχεις.
Προσπάθησα στη διαδρομή της ζωής μου να επιλέγω τους συνεργάτες μου και να τους εμπιστεύομαι, παρότι σήμερα έχω τεκμηριώσει την άποψη ότι στην πολιτική η προδοσία είναι θέμα χρόνου. Ακόμα μία θέση που στηρίζω και υλοποιώ στη Διοίκησή μου είναι ότι η πλήρης Δημοκρατία, η διαβούλευση, η αντιπαράθεση, η ανταλλαγή άποψης μπορούν να εφαρμόζονται έως την λήψη της απόφασης. Η εκτέλεση είναι η απόλυτα πειθαρχημένη υλοποίηση της απόφασης και ως εκτέλεση έχει μόνο το «κάνω» και όχι το «κρίνω» και το λέω «βασικό ίδιο» της φυλής μας.
Σας προβληματίζει η δύσκολη περίοδος που περνάει η χώρα μας; Πώς βλέπετε το αύριο στην Αυτοδιοίκηση και στην πατρίδα;
Η πατρίδα μας οδηγήθηκε εδώ γιατί οι κοινωνίες επέλεξαν λάθος ανθρώπους να τις αντιπροσωπεύσουν. Στήριξαν την επιλογή τους στο όνομα, στο κόμμα, στην προβολή των Μedia κυρίως, στη νιότη των ανθρώπων που επέλεξαν και ξέχασαν ότι η αυτοδημιουργία, η ικανότητα, το ήθος, ο χαρακτήρας, η διάθεση για προσφορά και η αγάπη για τον άνθρωπο, η ανιδιοτέλεια και η καθαρότητα θα πρέπει να είναι οι κύριοι παράμετροι για την επιλογή των προσωπικοτήτων της εξουσίας. Έτσι παρουσιάστηκε το εξής τραγελαφικό: Να αναλαμβάνουν υπουργεία άνθρωποι με καμία εμπειρία και ικανότητα, να προσπαθούν σε μικρό χρονικό διάστημα να αλλάξουν τα πάντα, σωστά ή λανθασμένα, να πειραματίζονται σε γενικές γραμμές και, φεύγοντας, να αφήνουν πίσω τους ρημαδιό.
Έλειψαν, δηλαδή, από τις κοινωνίες μας πλέον τα δύο βασικά χαρακτηριστικά που οι εξουσίες πρέπει να εμπεδώνουν σε αυτές: την ασφάλεια της εμπιστοσύνης και την ελπίδα. Λείπει από το κράτος το νοικοκυριό, αφού περισσεύει η σπατάλη από όλους και σε όλα, λείπουν ο επαγγελματισμός, ο σεβασμός των κυβερνόντων στο αφεντικό τους, τον πολίτη, οι ικανότητες και η εμπειρία των κρατούντων και, δυστυχώς, περισσεύουν η ιδιοτέλεια, η έλλειψη καθαρότητας, η ίντριγκα και ο κομματοκεντρισμός.
Διατηρώ την αισιοδοξία μου για τη λειτουργία του Έλληνα μόνο γιατί πιστεύω ότι σε τέτοιες καταστάσεις είμαστε ο λαός που με τη βοήθεια του Θεού αναγεννιέται από την τέφρα του και επειδή θεωρώ πως οι κρατούντες θα καταλάβουν ότι πλέον η αξιοκρατία, η ικανότητα, η εμπειρία και, προπάντων, το «μαζί» μπορούν να λύσουν το πρόβλημα.
Με τέτοια επένδυση ζωής σε τόσους τομείς του κράτους και της Αυτοδιοίκησης, δεν νομίζετε ότι το κουστούμι που φοράτε είναι στενό;
Σε έναν τόπο που με πήρε από το μαντρί και το νταμάρι και με ανέδειξε για μία 20ετία ως μία από τις μακροβιότερες αυτοδιοικητικές προσωπικότητες οφείλω τα πάντα και θα στηρίξω με πάθος την άποψή μου, ότι δεν υπάρχει μόνο ντόμινο καταστροφής αλλά υπάρχει και ντόμινο επιτυχίας και αυτό μπορούμε να το ξεκινήσουμε όλοι μαζί από την Πεντέλη για την Αττική, για την πατρίδα.
Η κομματική σας ταυτότητα ποια είναι;
Ένα άτομο με τέτοια διαδρομή ζωής και όραμα προφανώς δεν μπορεί να έχει κομματική ταυτότητα, αλλά να έχει, ως θιασώτης του «μαζί», όλες τις κομματικές ταυτότητες.
Ποια είναι η Αυτοδιοίκηση σήμερα;
Η Αυτοδιοίκηση ακολούθησε, δυστυχώς, και αυτή την κατηφόρα της παρακμής της κεντρικής εξουσίας και σήμερα βρίσκεται στο χαμηλότερο σκαλοπάτι της απαξίωσής της. Είναι κακό η κεντρική εξουσία να μην αντιλαμβάνεται ότι με δυνατή, ικανή και, κυρίως, καθαρή Αυτοδιοίκηση μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα τον πολίτη. Εάν δεν το αντιλαμβάνεται ή δεν θέλει ή δεν τη συμφέρει να το αντιληφθεί, οφείλουμε να αγωνιστούμε και γι’ αυτό το αυτονόητο.
Συνέντευξη στον Γιάννη Σπ. Παργινό
Δημοσιεύθηκε με την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο το Σάββατο 11/2
