Ο θρίαμβος της κομματικής «δημοσιογραφίας». Αυτό που είδαμε την Κυριακή είναι πράγματι για βραβείο «Πούλιτζερ». Αποθέωση της κομματικής ευρηματικότητας. Το κομματικώς διορισμένο ιερατείο της «Αυγής», επίσημου οργάνου της κυβερνώσας μερίδας του ΣΥΡΙΖΑ, για να μη «σκαλίζει» τα ραντεβουδάκια του Σταθάκη και του Τσακαλώτου με την τρόικα στο «Χίλτον», διότι τους έρχεται βαριά η μυρωδιά, αποφάσισε να σκαλίσει τον τύμβο Καστά. Και με πηχυαίο τίτλο αποφάνθηκε ότι είναι «Φιάσκο Σαμαρά η Αμφίπολη».
Κατέφυγαν στον τύμβο Καστά για να αποφύγουν τα κυβερνητικά… Καστά (είτε πρόκειται για τα καυτά κάστανα, είτε για τα δύσοσμα αποτελέσματα της βαρουφάκειας «περήφανης διαπραγμάτευσης» των έξι χαμένων μηνών που θα τους πληρώνουμε για χρόνια.)
Για να μη στεναχωρήσουν τον σύζυγο της Περιστέρας, αποφάσισαν να τα βάλουν με την Περιστέρη, την επικεφαλής των ανασκαφών.
Σκασίλα τους αν, με τις θεωρίες τους, ότι τάχα «αποδείχθηκε» –χωρίς να αναφέρουν πότε, από ποιους, με ποια επιστημονικά ευρήματα και τεκμηρίωση– ότι ο τάφος «δεν είναι μακεδονικός», ρίχνουν νερό στον μύλο της προπαγάνδας του καθεστώτος Γκρουέφσκι, που έχει κυριολεκτικώς λυσσάξει για τα ευρήματα της Αμφίπολης. Ούμπερ άλες η κομματική σκοπιμότητα. Και αυτή την ώρα, η κομματική σκοπιμότητα καθιστά αναγκαίες άπειρες επιχειρήσεις αποπροσανατολισμού. Μην εκπλαγείτε αν δείτε τα επόμενα πρωτοσέλιδα της «Αυγής» να ασχολούνται π.χ. με το… νερό του Καματερού ή με την αποκάλυψη μιας διεθνούς ανθελληνικής συνωμοσίας στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον
Το κόμμα του «όχι»
Μεθοδικώς το χτίζουν, μέρα με τη μέρα, το νέο κόμμα τους οι πλατφορμίστες των τριών «Λ» και του ενός «Σ». Των Λαφαζάνη, Λαπαβίτσα, Λεουτσάκου και Στρατούλη. Και τάζουν στους άλλους, τους Ρινάλντι (ΚΟΕ), Νταβανέλο (ΔΕΑ), Καραγιαννόπουλο (ΚΟΤΑ) και λοιπούς «πλέρια κατοχυρωμένη εσωτερική αυτονομία κάθε συνιστώσας».
Έχουν γίνει πολλές σκέψεις γιατον τίτλο του κόμματος, αλλά εκείνο που φαίνεται να επικρατεί είναι η έμμονή του Παναγιώτη Λαφαζάνη «να εκφραστεί το πατριωτικό κίνημα του “όχι”».
Θέλει δηλαδή το «όχι» να είναι το βασικό στοιχείο στο λογότυπο του νέου κόμματος. Και, έναντι όλων αυτών των διεργασιών, εσείς, κ. πρόεδρε, τι κάνετε;
Είχατε ιστορική ευκαιρία να ξεκαθαρίσετε την κατάσταση στο κόμμα σας, αμέσως μετά την πρώτη αρνητική ψήφο από ένα κομμάτι της κοινοβουλευτικής του ομάδας. Όμως δεν την αδράξατε. Προσπαθείτε να κερδίσετε χρόνο. Αλλά, στο μεταξύ, κερδίζουν χρόνο και συγκροτούν το δικό τους κόμμα οι διαφωνούντες. Που έχουν ξεκινήσει ουσιαστικώς την προεκλογική τους εκστρατεία. Είχατε ιστορική ευκαιρία να σχηματίσετε μια κυβέρνηση ευρύτατης αποδοχής και μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, στηριζόμενος στην ισχυρότερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα μπορούσε να ονειρευτεί οποιοσδήποτε ηγέτης. Όμως, φοβούμενος τον Παναγιώτη και τη Ζωή, δεν το τολμήσατε.
Τώρα ευχόμαστε και προσευχόμαστε να μην κάνετε πίσω και στη δέσμευσή σας ότι θα κλείσετε οπωσδήποτε τη συμφωνία. Ότι δεν θα έχουμε πισωγυρίσματα.
Ώστε να μην ξαναπούμε το «βοήθα Παναγία». Διότι μας βαρέθηκε και η Μεγαλόχαρη.
Δεν τη στέλνετε για χαμομηλάκι;
Ε, αφού έγινε σύσκεψη στο γραφείο της κας Τασίας Χριστοδουλοπούλου, που φιγουράριζε στην κορυφή του τραπεζιού ως οικοδέσποινα, έχοντας αριστερά της τον πρωθυπουργό, να μην ανησυχούμε πλέον. Το λύσαμε (και) το μεταναστευτικό.
Αλήθεια, εκεί στη σύσκεψη είπε τίποτα η κα Τασία για το ότι συνεχίζουμε να χάνουμε εκατοντάδες εκατομμύρια, επειδή δεν λειτουργεί ένας φορέας κατά τις προδιαγραφές που θέτει η Κοινότητα; Και τα χάνουμε, την ώρα ακριβώς που έχουμε έναν δικό μας άνθρωπο υπεύθυνο για τη μεταναστευτική πολιτική, στην Εκτελεστική Επιτροπή, τον Δημήτρη Αβραμόπουλο.
Οι πληροφορίες μου λένε ότι ακριβώς οι επισημάνσεις του Έλληνα επιτρόπου, που σας έκανε κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Αθήνα, είναι αυτές που σας ανάγκασαν, κ. πρόεδρε, να συγκαλέσετε τη σύσκεψη αυτή, με στόχο να «καπελώσετε» την κα Τασία με ένα πολυμελέστερο όργανο.
Μόνο που η παλιά αυτή κομματική μέθοδος συνήθως δημιουργεί περισσότερα προβλήματα, με συγχύσεις αρμοδιοτήτων.
Αν θέλετε να προχωρήσει, πράγματι, η υπόθεση, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να αποδεχθείτε την πρόταση των δύο κομμάτων τα οποία στηρίζουν την κυβέρνησή σας, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ, και να δώσετε χρόνο στην κα Χριστοδουλοπούλου να απολαμβάνει το τέιον ή το χαμομήλι της κατ’ οίκον, αφήνοντας την αντιμετώπιση ενός τέτοιου προβλήματος στα χέρια κάποιου πιο αποτελεσματικού ανθρώπου.
Εκτός αν, λόγω ανάγκης να μη χάσετε και τον σύζυγό της, Θ. Δρίτσα, που ως προς το θέμα του λιμανιούαλληθωρίζει προς Λαφαζάνη –λόγω πιέσεως Λεουτσάκου που εκλέγεται στην ίδια περιφέρεια, την Α΄ Πειραιώς–, την έχετε κηρύξει… αναντικατάστατη.
Ο συνήθης ύποπτος μήνας Αύγουστος
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε, μεν, ότι θα έπαιρνε τις δύσκολες αποφάσεις «μετά τα μπάνια του λαού», αλλά στην πραγματικότητα χρησιμοποιούσε το τμήμα διακοπών της Βουλής για να περάσει, εν μέσω θερινής ραστώνης, πολλά δυσάρεστα μέτρα. Και δεν ήταν ο μόνος που ακολουθούσε αυτή την τακτική. Λίγο έως πολύ, τον μιμήθηκαν όλοι όσοι τον διαδέχθηκαν στην καρέκλα του Μεγάρου Μαξίμου.
Το ίδιο έργο παρακολουθούμε και με την «πρώτη φορά Αριστερά». Τώρα που οι «μπαχαλάκηδες» και άλλοι συνήθεις διαδηλωτές και καταληψίες έχουν αφήσει το «βουνό» της επαναστατικής γυμναστικής και έχουν καταφύγει στις παραλίες, είναι η κατάλληλη στιγμή για να επισημοποιηθεί και το τρίτο μνημόνιο, το «για πρώτη φορά αριστερό».
Εδώ που τα λέμε, ακόμα και η δημοσιογραφία περνάει τη θερινή ραστώνη της. Αλλιώς, θα είχε γίνει σημαία εκείνη η φοβερή απορία βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, όστις, απευθυνόμενος στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, αλλά με το βλέμμα στραμμένο προς τον Γιάνη Μπαρουφάκη, αναρωτήθηκε: «Δηλαδή, σύντροφοι, λέγαμε παπαριές προεκλογικά;».
*Από τη στήλη «Καλημέρα κ. πρόεδρε» της εφημερίδας Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε την Παρασκευή 14/08/2015.
