Λυσσάξατε να πάρετε την εξουσία, κ. πρόεδρε. Δεκάρα δεν δίνατε για τις συνέπειες των επιλογών σας. Για το ότι εμποδίσατε μια ομαλή εξέλιξη των πραγμάτων και γυρίσατε τα πάνω κάτω, παίζοντας με την προεδρική εκλογή, προκείμενου να εκβιάσετε τις εξελίξεις, να μας σύρετε σε πρόωρες κάλπες, την ώρα που είχαμε αρχίσει να ελπίζουμε, καθώς αφήναμε πίσω μας την ύφεση.
Και τώρα, που μας ξαναγυρίσατε στην ύφεση και μας φορτώσατε το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, λυσσάτε να… χάσετε την εξουσία, οδηγώντας και πάλι τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Πριν καν να κλείσετε έναν χρόνο διακυβέρνησης.
Διότι και πάλι εκείνο που πρυτανεύει στο μυαλό σας είναι η εξουσία. Αυτήν τη φορά η εσωκομματική. Πώς θα «καθαρίσετε» με τους «αντάρτες» και τους «αμφισβητίες» σας.
Λογικό να θέλετε να τελειώσετε με αυτήν την κωμωδία τού «στηρίζω την κυβέρνηση, αλλά καταψηφίζω όλες τις κρίσιμες επιλογές της». Είναι κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί πουθενά στον κόσμο. Είναι, πράγματι, μια «πρώτη φορά Αριστερά» πολιτική φαρσοκωμωδία, που δεν κατάφερε να εμπνευσθεί κανένας σεναριογράφος.
Αλλά δεν τολμάτε να δώσετε τη λύση όπως πρέπει. Να διαγράψετε από την κοινοβουλευτική σας ομάδα πέντε έξι πρωταίτιους, για να… σφίξουν οι έδρες των υπολοίπων.
Αντ’ αυτού επιλέγετε, για μια ακόμη φορά, να πετάξετε το μπαλάκι στους πολίτες.
Το σενάριο της άμεσης προσφυγής στις κάλπες, είτε εντός του Σεπτεμβρίου είτε πάντως προ της εκπνοής του Φθινοπώρου, μπορεί να φαίνεται ως άκρως δημοκρατική λύση. Να αποφασίσει ο κυρίαρχος λαός. Θα πετάξετε, δηλαδή, το μπαλάκι στους πολίτες. Όπως κάνατε και με το δημοψήφισμα. Αλλά εκείνο το εγχείρημα δεν σας βγήκε. Τόσο ο άτυπος σύμβουλός σας, Αμερικανός οικονομολόγος Γκάλμπρεϊθ όσο και η μεγάλη –και μοιραία– επιλογή σας, ο Μπαρουφάκης, έχουν αποκαλύψει, χωρίς να τους διαψεύσετε, ότι άλλο αποτέλεσμα περιμένατε και άλλο σας προέκυψε.
Πετάξατε το μπαλάκι στους πολίτες, περιμένοντας ότι, διά της κοινής λογικής, θα επέλεγαν το «ναι». Απλώς και μόνο για να μπορείτε να πείτε στους «σκληρούς» του κόμματός σας ότι δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να σεβασθείτε την απόφαση του κυρίαρχου λαού. Αλλά στο κλίμα που δημιουργήθηκε δεν επικράτησε η λογική. Οι πολίτες ψήφισαν με το θυμικό τους.
Τώρα οδηγείστε στο ίδιο λάθος. Αντί να αδράξετε την ευκαιρία και να ηγηθείτε μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, όπως επιβάλλουν οι ανάγκες του τόπου, σκέπτεστε να πετάξετε και πάλι το μπαλάκι στους πολίτες. Να λύσουν εκείνοι, και όχι εσείς, το εσωκομματικό σας πρόβλημα.
Επιτρέψτε μου να προβλέψω ότι η αισιοδοξία σας ότι «θα σου κάτσει», κατά τη διαφήμιση του ΟΠΑΠ, θα σας βγει ξινή. Αλλά και στον τόπο. Διότι, πέραν των άλλων, θα δούμε τους νεοναζί να κατακτούν διψήφιο ποσοστό. Και θα προικίσετε τον Λαφαζάνη και τη Ζωή με δικό τους κόμμα. (Τα περί δήθεν κρυφών δημοσκοπήσεων που τους δίνουν πάνω από 6% τα διαδίδει ο ίδιος ο Λαφαζάνης για εμψύχωση των βουλευτών του. Δύο πολιτικοί αρχηγοί, με τους οποίους μίλησα την Τετάρτη το πρωί, με διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει καμία τέτοια δημοσκόπηση)
Μήπως είστε το… κακομαθημένο της πολιτικής;
Από πλευράς ψυχαγωγίας δεν έχουμε παράπονο από τις μετά το δημοψήφισμα επιδόσεις σας, κ. πρόεδρε. Το ρεπερτόριό σας όλο και εμπλουτίζεται. Ξεκινήσατε με το έντεχνο «άλλα θέλω κι άλλα κάνω» του Σωκράτη Μάλαμα. Αλλά ταχέως περάσατε σε πιο ελαφρολαϊκά άσματα. Μας επαναλαμβάνετε κάθε τόσο, για να το ακούνε πρωτίστως οι μη συνελθόντες ακόμη από την έκπληξη της «κωλοτούμπας» σύντροφοί σας, το «ας είμαστε ρεαλιστές» του Τόλη Βοσκόπουλου. Και τώρα, μετά τη σύσκεψη με τους «κολλητούς» σας στο Μαξίμου, αναπέμπετε, μερακλωμένος, το «όλα ή τίποτα, έτσι έμαθα να ζω» του Γιάννη Πάριου.
Η αλήθεια είναι ότι η ζωή (η με μικρό ζήτα, να συνεννοούμεθα) σας τα έχει δώσει όλα, με περισσή ευκολία μέχρι σήμερα. Σας έχει κάνει όλα τα χατίρια. Από εκεί που δεν σας γνώριζαν παρά μόνον όσοι παρακολουθούσαν τις μαθητικές κινητοποιήσεις, τότε που βγαίνατε στα τηλεπαράθυρα ως κνίτης πρόεδρος δεκαπενταμελούς, τον καιρό τού «Κάτσε καλά, Γεράσιμε», βρεθήκατε, ελέω Αλέκου Αλαβάνου, στην πρώτη γραμμή του πολιτικού γίγνεσθαι. Πρώτα ως υποψήφιος δήμαρχος. Και με την παραίτηση του μέντορά σας, πήρατε το «δακτυλίδι της διαδοχής» και βρεθήκατε πρόεδρος του ΣΥΝ.
Ευκόλως καταφέρατε να γίνει το δικό σας –το και ορθό βεβαίως, αν ήταν και πραγματικό– να μετεξελιχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε «ενιαίο κόμμα», από συνομοσπονδία «συνιστωσών». Και, επειδή υπάρχουν ακόμη πολλοί συμπατριώτες μας που πιστεύουν σε μαγικές λύσεις, που πίστεψαν ότι ο ΓΑΠ, ο Παπαδήμος, ο Σαμαράς ήταν εθελόδουλοι, «γερμανοτσολιάδες», ενώ εσείς θα τους ξαναδίνατε πίσω και τη μη μετρήσιμη αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, αλλά και το μετρήσιμο χρήμα που είχαν χάσει, ευκόλως αναρριχηθήκατε στην πρωθυπουργία.
Τώρα καλείσθε να διαχειρισθείτε τα δύσκολα. Και αναγκάζεσθε να λείχετε εκεί όπου πτύατε. Επιβάλλετε το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο.
Και επειδή δεν έχετε το κουράγιο να τολμήσετε την κομματική υπέρβαση, τραγουδάτε προς τους διαφωνούντες συντρόφους σας το «όλα ή τίποτα». Ή 162 «ναι» στην ψηφοφορία για την ψήφο εμπιστοσύνης ή «εδώ και τώρα εκλογές». Μια προοπτική που τρόμαξε ήδη τις κυρίες Κατριβάνου και Διώτη και έσπευσαν να ανακοινώσουν ότι θα υπερψηφίσουν. Αλλά δεν βλέπω να τρομάζετε όλους.
Προφανώς πιστεύετε ότι η ζωή θα σας κάνει πάλι το χατίρι. Ότι θα κερδίσετε τις εκλογές και θα εξαφανισθούν οι «αντάρτες» σας. Τα παίζετε όλα για όλα. Μόνο που, όπως και εσείς επισημάνατε στον Ντόναλντ Τουσκ, η τύχη ενός λαού δεν είναι «game».
«Δεν θα πάω σε εκλογές»
Αλλά μια και αναφερθήκαμε στο πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ας πούμε τη μαύρη αλήθεια που εσείς κρύβετε και από τους αμεσότερους συνεργάτες σας. Όλα τα προαναφερθέντα είναι απλώς για εσωτερική κατανάλωση. Διότι έναντι των Μέρκελ, Ολάντ, Γιούνκερ και Τουσκ, έχετε δεσμευτεί ότι δεν θα πάτε σε πρόωρες εκλογές και ότι θα καταρτίσετε και θα ψηφίσετε τον προϋπολογισμό του 2016.
Η κοροϊδία της αρκούδας, δηλαδή.
«Γράψε λάθος» μετά μουσικής
Δραματική ομολογία αυταπάτης. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης είχε τουλάχιστον το θάρρος να το παραδεχθεί: «Πιστεύαμε πως αν απειλούσαμε με έξοδο από το ευρώ, με Grexit, θα προκαλούσαμε πανικό στους δανειστές και τις αγορές, αλλά αποδείχθηκε ότι κάναμε λάθος».
Γράψε λάθος για τα νταούλια και τους ζουρνάδες που θα έκαναν τους ξένους να χορεύουν πεντοζάλη. Και ξαναγράψε λάθος για την εκτίμηση ως προς τον βαθμό υπευθυνότητας των «συντρόφων». Οι οποίοι συνέχισαν, αβλαβώς για τους ίδιους, να παριστάνουν τους αντιστασιακούς, κατά της… δικής τους κυβέρνησης, βέβαιοι όντες ότι άλλοι θα έβγαζαν τα καστανά από την φωτιά. Και έτσι, καταλήξατε, κ. πρόεδρε, από πρωθυπουργός δικομματικής κυβέρνησης, να ηγείσθε πλέον… μισοκομματικής. Και πού είσαι ακόμα…
* Από τη στήλη Καλημέρα, κ. πρόεδρε του Γιώργη Μασσαβέτα
