του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Με ειρωνικά σχόλια του είδους «Η Βρετανία θα μπει στην Ευρασιατική Ένωση», Ρώσοι σχολιαστές υποδέχθηκαν το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος, που σηματοδότησε την απομάκρυνση της χώρας αυτής από την ΕΕ. Οι προοπτικές για τη Βρετανία είναι ήδη αρκετά σκοτεινές, ώστε τα ρωσικά σκωπτικά σχόλια να παίρνουν μια δαιμονική όψη.
Η απέχθεια των Βρετανών για τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και η λατρεία των ηγετών της Ευρώπης για τους φόρους τους οδήγησαν να αγνοήσουν άλλα ζωτικά συμφέροντα της χώρας τους, που τώρα όμως ξεπροβάλλουν απειλητικά για το μέλλον, και να ψηφίσουν το οριστικό «διαζύγιο» με τις Βρυξέλλες.
Υποστηρίζουν πολλοί πως μια ειδική σχέση, όπως της Νορβηγίας λ.χ., θα μπορούσε να λύσει το αδιέξοδο και να ευνοήσει το Ηνωμένο Βασίλειο. Κάτι τέτοιο όμως σήμερα είναι ανέφικτο. Με τις σχετικές συμφωνίες της Μ. Θάτσερ κατά το παρελθόν, το Ηνωμένο Βασίλειο σήμερα ήδη συνεισφέρει στον κοινοτικό προϋπολογισμό, κατ’ αναλογία, λιγότερα από τη Νορβηγία. Μια παρόμοια συμφωνία, λοιπόν, θα επιβάρυνε περισσότερο από σήμερα τη Βρετανία. Και ουδείς βέβαια από την ΕΕ δεν έχει τη διάθεση να κάνει νέες παραχωρήσεις στο Λονδίνο.
Εξάλλου, το κλίμα για τη Βρετανία είναι σχεδόν εχθρικό σήμερα στις Βρυξέλλες. Και όχι μόνο λόγω του δημοψηφίσματος. Η Βόννη δεν βλέπει με καλό μάτι την όποια παραχώρηση στους Εγγλέζους, διότι υπάρχει ο φόβος μια τέτοια κίνηση να ενθαρρύνει κι άλλους ευρωσκεπτικιστές σε άλλες χώρες, προκαλώντας έναν κατακλυσμό κινήσεων εξόδου από την Ένωση. Με βάση τις σκέψεις αυτές, η Μέρκελ επιθυμεί την ταχύτατη έξοδο της Βρετανίας δίχως παραχωρήσεις, ούτε και χρυσωμένο χάπι.
Βαρύτερη είναι η ατμόσφαιρα στο Παρίσι. Ο Ολάντ μετά από συζητήσεις με τα κόμματα της Αντιπολίτευσης –και τη Λεπέν– έχει απόλυτα καταλάβει πως η μόνη διέξοδος για αποκατάσταση της καταστραμμένης του δημοφιλίας είναι η συσπείρωση του γαλλικού λαού μετά από μια καταστροφική πορεία της Βρετανίας. Ένα δημοψήφισμα για πιθανή έξοδο της Γαλλίας θα γινόταν εργαλείο στα χέρια του –ως μεγάλου ευρωπαϊστή–, αν στο ενδιάμεσο η Βρετανία είχε καταρρακωθεί οικονομικά και κοινωνικά μετά την έξοδό της.
Η Λεπέν θα υποστήριζε αναπόφευκτα τη γαλλική πορεία απεξάρτησης και αυτή θα θριάμβευε, αν ενδιάμεσα το Ηνωμένο Βασίλειο είχε οδηγηθεί σε οικονομικά αδιέξοδα. Με βάση τη συλλογιστική αυτή, η Γαλλία θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να μην υπάρξουν παραχωρήσεις προς το Λονδίνο στη μοναχική πορεία που αυτό διάλεξε.
Εξυπακούεται πως το μέλλον για τους Βρετανούς δεν προδιαγράφεται ελπιδοφόρο. Πιθανότατα τα πράγματα στο απώτερο μέλλον να ισορροπήσουν και η Βρετανία να αποκτήσει κάποια συγκριτικά πλεονεκτήματα. Θα μεσολαβήσουν όμως πολλά δύσκολα χρόνια και ο λαός της θα υποφέρει για το συναισθηματικά φορτισμένο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
