Συνέντευξη στον Κώστα Παπαδόπουλο
Η «δημιουργική ασάφεια» είναι ένας όρος που επινοήθηκε για να κρύψει ότι δεν υπήρχε απολύτως κανένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, δηλώνει στο «Π» ο βουλευτής Β΄ Πειραιά με το Ποτάμι, Νίκος Ορφανός. Λέει «όχι» στις ομαδικές απολύσεις και στις περικοπές συντάξεων. Τέλος, εκτιμά ότι ένα μέρος των ψηφοφόρων της Χ.Α. είναι φασίστες κατά συνείδηση και όχι οργισμένοι άνθρωποι.
Πόσο κοντά είμαστε σε συμφωνία με τους «θεσμούς», κ. Ορφανέ; Η δημιουργική ασάφεια της κυβέρνησης πέτυχε τον σκοπό της;
Κατ’ αρχάς, ουδείς γνωρίζει εάν όντως είμαστε κοντά σε συμφωνία, καθώς εδώ και τρεις μήνες «είμαστε κοντά σε συμφωνία». Η εικόνα που δίνουν τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης είναι τελείως διαφορετική από αυτή που δίνει η κυβέρνηση. Δεν ξέρουμε πού ακριβώς είναι η διαφωνία, ποιο είναι το συνολικό πακέτο, πόσο θα κοστίσει, για πόσο θα εφαρμοστεί… Η «δημιουργική ασάφεια» είναι ένας όρος που επινοήθηκε για να κρύψει ότι δεν υπήρχε απολύτως κανένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, καμία αντιπρόταση, παρά μόνο πετιούνταν στον αέρα ιδέες χωρίς να ξέρει κανείς εάν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Οι όποιες προβλέψεις ήταν στο πόδι, ενώ μας είπαν ότι έκαναν συμφωνίες στα… λόγια, που δεν τηρήθηκαν. Δεν είναι δυνατόν κάποιος που διαπραγματεύεται τις τύχες μίας χώρας να κάνει προφορικές συμφωνίες!
Το Ποτάμι θα στηρίξει μία συμφωνία που θα συνεχίζει τη λιτότητα και θα φέρνει νέα φορολογικά μέτρα;
Εξαρτάται από το ποια θα είναι η εναλλακτική. Δηλαδή, εάν αυτό παρουσιαστεί ως ένας εκβιασμός «ή με τη συμφωνία ή εκτός Ευρώπης», αναγκαστικά θα πάμε με τη συμφωνία, χωρίς αυτό να μεταφράζεται, όμως, σε ψήφο εμπιστοσύνης εν λευκώ. Για εμάς προέχει η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και η έξοδος από τα μνημόνια, από τα δανεικά χρήματα. Δυστυχώς, εδώ και τρεις μήνες, η Ελλάδα βρίσκεται σε κώμα και χρειάζεται περισσότερα χρήματα για να σταθεί στα πόδια της, για παράδειγμα, προκειμένου να επιστραφούν ΦΠΑ, να εξοφληθούν κάποιοι προμηθευτές του Δημοσίου, να ξεκινήσουν ξανά κάποια μεγάλα έργα… Θέλω να πω ότι μία συμφωνία που θα φέρνει μόνο βάρη στα συνήθη υποζύγια θα μας δώσει απλώς έξι μήνες παράταση ζωής και θα βρεθούμε ξανά στο ίδιο σημείο με σήμερα.
Μιλάτε για παραγωγική ανασυγκρότηση, κάτι που προϋποθέτει μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας. Η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, που βρίσκεται στο τραπέζι, είναι τέτοιο μέτρο;
Όχι. Είμαστε κατά των ομαδικών απολύσεων, αλλά κάθε μέτρο που φαίνεται επώδυνο, για να το «ζυγίσουμε» σωστά, πρέπει να ξέρουμε για πόσο καιρό ζητείται. Προσωπικά, δεν νομίζω ότι η ΕΕ θα αφήσει μία χώρα να χρεοκοπήσει, εάν υπάρχει διαφωνία μόνο σε αυτό το μέτρο. Η διαφωνία εκτιμώ ότι βρίσκεται στο γεγονός πως η κυβέρνηση δεν θέλει να υπάρχει κανενός είδους έλεγχος στο πρόγραμμα. Η κυβέρνηση θέλει να πάρει τα λεφτά και να τα αξιοποιήσει όπως αυτή νομίζει… Και κάτι ακόμα, εμείς στο Ποτάμι είμαστε κατά και στις μειώσεις των συντάξεων, στους ανθρώπους που έχουν πληρώσει τα ένσημά τους. Όμως, το φαινόμενο των πρόωρων συντάξεων στα 50 χρόνια είναι κάτι το οποίο έπρεπε να έχει κοπεί εδώ και καιρό.
Υπάρχει περιθώριο συνεργασίας του Ποταμιού με τη σημερινή κυβέρνηση;
Όχι, απολύτως κανένα…
Πού οφείλεται αυτό;
Οφείλεται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση χτίζει ένα κομματικό κράτος που υμνεί τις συντεχνίες και τον κρατισμό, κάτι που δεν έχει καμία σχέση με εμάς. Δεν μπορούμε, επίσης, να μπούμε σε μία κυβέρνηση που ο υπουργός Υγείας συνοδεύει στα νοσοκομεία λείψανα για να θεραπευτούν οι ασθενείς. Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με υπουργούς που καθεστωτικά δίνουν 500 εκατ. ευρώ για υπέργηρα αεροσκάφη, ενώ υπάρχει ανθρωπιστική κρίση. Και, βεβαίως, δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με υπουργούς που ξεχαρβαλώνουν τη δημόσια Παιδεία.
Τι απαντάτε σε αυτούς που χαρακτηρίζουν το Ποτάμι ως «ένα κόμμα υπό γερμανική κηδεμονία»;
Ότι είναι ηλίθιοι και δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Το να σπιλώνεις υπολείψεις στον βρόντο είναι χαρακτηριστικό μειωμένης διανοητικής ικανότητας. Όποιος θεωρεί ότι στην Ευρώπη έχουμε εχθρούς, καλά θα κάνει να σηκωθεί να φύγει. Εμείς δεν θεωρούμε ότι στην ΕΕ έχουμε εχθρούς, αλλά συμμάχους και φίλους. Οι συκοφάντες των συμμάχων της Ελλάδας βοηθούν τα «κοράκια» που θέλουν να πέσουν να μας φάνε.
Η Ελλάδα «αιμορραγεί», καθώς κάθε χρονιά χάνει ταλαντούχους και μορφωμένους ανθρώπους. Πώς μπορεί αυτό το φαινόμενο να σταματήσει;
Αυτό θα γίνει όταν σταματήσει να υφίσταται το πελατειακό κράτος. Δυστυχώς, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ– ΑΝΕΛ διορίζει εκλεκτούς, κομματικά στελέχη, συγγενείς, φίλους, γνωστούς, σχέσεις. Ένας άνθρωπος με πτυχία, μεταπτυχιακά και φιλοδοξίες αρνείται να συμμετάσχει σε αυτή την αναξιοπρεπή διαδικασία, να πρέπει να γραφτεί στο κόμμα και να κάνει αφισοκόλληση για να βρει μία δουλειά. Δυστυχώς, ξαναζούμε στιγμές από το παρελθόν! Όσο δεν υπάρχει αξιοκρατία, ο κόσμος θα φεύγει με λύπη στο εξωτερικό.
Σας έχουμε δει να πρωτοστατείτε σε εκδηλώσεις εναντίον της Χρυσής Αυγής. Η Πολιτεία αντιμετώπισε σωστά το φαινόμενο;
Υπήρξε ολιγωρία, όχι μόνο από την Πολιτεία, αλλά από την κοινωνία ως σύνολο, καθώς αφέθηκε να γιγαντωθεί το φίδι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Αρχικά, υπήρξε η άποψη ότι το να υπάρχει στη Βουλή ένα ναζιστικό κόμμα, η Χ.Α., θα είναι κάτι προσωρινό, καθώς εκτιμήθηκε ότι οι ψηφοφόροι της δεν είναι πατενταρισμένοι φασίστες, αλλά αγανακτισμένοι πολίτες. Όμως, ένα σημαντικό κομμάτι αυτών των ψηφοφόρων είναι φασίστες κατά συνείδηση και όχι οργισμένοι άνθρωποι. Δεν πρέπει να λησμονούμε πως φασίστες δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες, αλλά και οι κουκουλοφόροι στα πανεπιστήμια ή οι «antifa» οργανώσεις που κατεβαίνουν σε διαδηλώσεις με κοντάρια δίκην μπράβου. Φασισμός είναι κάθε βία και πρέπει να παταχθεί από τον νόμο, όπως και αν αυτή εκφράζεται.
* Συνέντευξη από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ το Σάββατο 16/05/2015.
