Άρθρο του Φώτη Σιούμπουρα
Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στη Θεσσαλονίκη το περασμένο Σαββατοκύριακο, είπε όσα είπε και το βάρος πέφτει σήμερα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η παρουσία του στη ΔΕΘ, ως αρχηγού κόμματος κι εν δυνάμει πρωθυπουργού για πρώτη φορά, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Είναι η ώρα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να παρουσιάσει το σχέδιο της ΝΔ για την οικονομία και τη χώρα.
Σε μια χρονική στιγμή, μάλιστα, που έναν χρόνο έπειτα από τις εκλογές η ΝΔ, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, δείχνει να ανακάμπτει και προηγείται σημαντικά σε όλους τους επιμέρους δείκτες. Βεβαίως, δεν αρκούν όλα αυτά για να πει κανείς ότι η ΝΔ είναι έτοιμη να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Για να υπάρξει ένα ρεύμα νίκης, που τώρα δεν υπάρχει, πρέπει ο Κυριάκος να πείσει ότι έχει σχέδιο κι ότι μπορεί να το φέρει σε πέρας.
Ούτε ανεφάρμοστες υποσχέσεις χρειάζονται ούτε μεγαλόπνοα οράματα για το πώς θα σωθεί η Ελλάδα. Υπάρχουν λύσεις, αρκεί να τολμήσει κάποιος να τις εφαρμόσει, να πείσει τους πολίτες ότι οι «μάγοι» μας τέλειωσαν και να προτάξει την επιστροφή στον ρεαλισμό. Ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να αφηγηθεί τη δική του ιστορία. Να εξηγήσει πώς και με ποιον τρόπο η οικονομία μπορεί να βγει από την κρίση, χωρίς άλλες υποσχέσεις και «προγράμματα» που δεν μπορεί να τηρήσει.
Και αυτή η αφήγηση είναι ο πιο δύσκολος ρόλος, όταν έχεις απέναντι πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους, απογοητευμένους από όσα κάποιοι έταξαν, όσα πίστεψαν και δεν έγιναν, ακόμη περισσότερους φτωχούς, εξαντλημένους από τα επτά χρόνια της κρίσης, για την οποία ευθύνες κάποιοι επιρρίπτουν και σε σένα.
Γι’ αυτούς τους ανθρώπους και την οικονομία υπάρχουν οι πτυχές που πρέπει να ξεκαθαρίσουν από τώρα, αν θέλει ο πρόεδρος της ΝΔ να κερδίσει ένα μέρος της χαμένης εμπιστοσύνης των πολιτών στο κόμμα του. Και αυτές οι πτυχές δεν είναι άλλες από την εγγύηση για ολοκλήρωση ενός προγράμματος, που θα οδηγήσει στο τέλος του μνημονίου. Δεν είναι άλλο από ιδέες και προτάσεις για τη μείωση του εφιαλτικού ποσοστού της ανεργίας, την περικοπή της υπερφορολόγησης και την «εγγύηση σταθερότητας», που θα πρέπει να υποσχεθεί ο Μητσοτάκης και που αποτελεί προϋπόθεση για επενδύσεις. Και, βέβαια, ΝΔ δεν είναι μόνο ο Μητσοτάκης. Πρέπει και τα άλλα στελέχη να βγουν μπροστά, να πάνε στον λαό. Περιοδείες παντού, παρουσίαση του προγράμματος, μάχες μέσα και έξω από τη Βουλή, έξυπνες επιλογές και κυρίως… τέρμα τα λάθη του παρελθόντος.
Για δύο ακόμη χρόνια και… βλέπουμε
Αν αφήναμε κατά μέρος τα όσα είπε ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη για τηλεοπτικές άδειες, ανεργία απασχολουμένων στα κανάλια και απόφαση ΣτΕ, το σοβαρότερο είναι εκείνο που προανήγγειλε, ότι η σφιχτή δημοσιονομική πολιτική θα συνεχιστεί για δύο ακόμη χρόνια και… μετά βλέπουμε.
Ο πρωθυπουργός έκανε μεγάλη προσπάθεια να μην πέσει στο λάθος των υποσχέσεων, που τελικά ποτέ δεν υλοποιούνται. Εν μέρει το πέτυχε, θέτοντας ως στόχο εξόδου από την κρίση το 2019, προετοιμάζοντας τον κόσμο για μια δύσκολη διετία στην οποία δεν μπορεί να περιμένουν πολλά οι Έλληνες, παρά μόνο μικρές «ανάσες». Δεν χρειαζόταν, όμως, ο πρωθυπουργός να επιβεβαιώσει αυτό που βιώνει ο κόσμος. Οκτώ δύσκολα χρόνια που θα γίνουν δέκα, μια χώρα σε διαρκή μνημόνια, σκληρή λιτότητα, επιτροπεία, αδυναμία μεταρρυθμιστικής πνοής, έλλειψη αναπτυξιακής προοπτικής.
Οι υπόλοιπες χώρες σε μνημόνιο έχουν εξέλθει από την κρίση, γιατί έκαναν τα «αυτονόητα». Η Ελλάδα τα έκανε όλα λάθος. Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τα συνέχισε σε μεγαλύτερο βαθμό, με αποτέλεσμα να ανακοινώνεται ακόμη μία περίοδος «υπομονής».
Ωστόσο, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντέξουν οι πολίτες ακόμη μια σκληρή διετία. Και αυτό θα έχει σίγουρα πολιτικό κόστος και για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η οποία συνεχίζει να ακολουθεί μια αντιαναπτυξιακή πολιτική.
Θα πληρώσουμε πάλι εμείς, τα κορόιδα
Μέσα στη δίνη των όσων διαδραματίσθηκαν γύρω από το θέμα του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες και των ατέλειωτων συζητήσεων για τις ακρότητες του Πολάκη, απαρατήρητη πέρασε μια είδηση που προ ημερών μας ήρθε από τις Βρυξέλλες. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε τη χώρα μας, δηλαδή τους πολύπαθους πολίτες της, να πληρώσουν και 10 εκατ. ευρώ εφάπαξ, με ρυθμό 30.000 ευρώ την ημέρα. Γιατί; Επειδή η ελληνική κυβέρνηση (όπως και οι προηγούμενες) έχει κάνει ένα σωρό παρανομίες. Επειδή η Ελλάδα δεν παίρνει μέτρα για την επεξεργασία των επικίνδυνων απόβλητων. Δηλαδή τα σκουπίδια! Δεν έχει εκπονήσει και εφαρμόσει τίποτε από όσα προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία και τίποτε από όσα είχε αποφασίσει το ίδιο το δικαστήριο το 2009 (!), που είχε πρωτοδικάσει την Ελλάδα. Και βέβαια τα εκατομμύρια ευρώ που μας έχουν επιδικαστεί δεν θα τα πληρώσουν οι υπαίτιοι υπουργοί και διοικητικοί. Εμείς θα τα πληρώσουμε, μέσα από τον προϋπολογισμό με φόρους. Εμείς, τα κορόιδα, που σηκώνουμε τόσα και τόσα άλλα βάρη.
Προχειρότητα στο μεταναστευτικό
Πολύ γρήγορα φαίνεται πως η κυβέρνηση ξέχασε το σκηνικό του περυσινού φθινοπώρου, με τις αθλιότητες στην Ειδομένη, στα λιμάνια και στα νησιά. Γι’ αυτό και διαχειρίζεται το μεταναστευτικό με την ίδια προχειρότητα και τον ερασιτεχνισμό που τη διακρίνει και σε άλλους τομείς. Η παραίτηση του γενικού γραμματέα Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Βουδούρη, είναι ένα ακόμα σύμπτωμα του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η κυβέρνηση.
Το γιατί δεν πήρε ποτέ αρμοδιότητες ο μέχρι προχθές γενικός γραμματέας, είναι θέμα του πρωθυπουργού να το λύσει. Η διαχείριση του προσφυγικού, όμως, δεν μπορεί να αφήνεται στην τύχη της. Δεν μπορεί να δίνουμε πάλι το δικαίωμα στους Ευρωπαίους να μας κατηγορούν (όπως πρόσφατα έκανε ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών) για την προσφυγική ροή. Δεν μπορεί να επιτρέπουμε να παραμένουν και να διαβιούν στη χώρα μας σε άθλιες συνθήκες περισσότεροι από 50.000 πρόσφυγες και να μη γνωρίζουμε πώς έχουν «εξαφανιστεί» περί τους 4.οοο. Δεν μπορεί να αναθέτουμε εν λευκώ τη διαχείριση σε ΜΚΟ και «ημέτερες εταιρείες». Η κατάσταση στα hot spots στα νησιά τείνει να γίνει ανεξέλεγκτη, με σχεδόν καθημερινές συγκρούσεις. Η ίδια και ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση στα κέντρα φιλοξενίας που έχουν διασπαρεί ανά τη χώρα. Σε πολλά από αυτά οι συνθήκες είναι απαράδεκτες, πολλοί πρόσφυγες μένουν σε σκηνές, ενώ έρχεται ο χειμώνας . Και σε όλα αυτά είδαμε και το ρατσιστικό ξέσπασμα στο Ωραιόκαστρο. Αντί η κυβέρνηση να ενεργοποιηθεί, να διαμορφώσει ένα αποτελεσματικό σχέδιο διαχείρισης της κατάστασης, αναλίσκεται σε αδιέξοδες προσωπικές συγκρούσεις και εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα. Τις συνέπειες της προχειρότητας αυτής η κοινωνία ήδη τις βιώνει με τρόπο δραματικό.
