Γράφει ο Θανάσης Παπαμιχαήλ
Μετά από ποικίλα κινήματα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, από κίνημα πατάτας μέχρι μπρόκολου, θα πρέπει για να σωθούμε από τις νέες ευγενείς, σύγχρονες ασθένειες κατάθλιψης, νευρώσεις και πολλών άλλων ψυχολογικών προβλημάτων να δημιουργήσουμε ακόμη ένα κίνημα, το κίνημα αισιοδοξίας.
Είναι κάτι που μας χρειάζεται πρώτιστα με την ανατολή της νέας χρονιάς, που καιροφυλακτεί και η κατάθεση του νέου ασφαλιστικού. Να ανεβάσουμε την αισιοδοξία μας και αν ακόμη καταργηθούν εφάπαξ, πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και παίρνουμε σύνταξη στα 75. Σουρεάλ θα πρέπει να είναι η απάντηση όλων μας στα δυσοίωνα θέματα που θα έρθουν μέσα στην καινούργια χρονιά. Να υιοθετήσουμε τη γνωστή φράση του τέως αρχηγού του lifestyle «η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή», ή μια στροφή από το λυρικό ποίημα «Δεν θα πεθάνουμε κουφάλα νεκροθάφτη».
Η απόγνωση για τη λιτότητα, η οργή και ο θυμός για την ακρίβεια είναι για τα «ανθρωπάκια» που μετρούν τη ζωή λογιστικά. Με το να περπατάμε με το κεφάλι κάτω, με το να έχουμε ξεχάσει να χαμογελάμε δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Αντί να βλέπουμε δυσκολίες σε κάθε ευκαιρία, να βλέπουμε ευκαιρίες σε κάθε δυσκολία, όπως είπε και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ.
Ένας άνθρωπος γεμάτος μιζέρια, δυστυχία και απαισιοδοξία είναι επικίνδυνος να μετατραπεί σε φορέα απεχθούς μεταδιδόμενου νοσήματος, όπως η κατάθλιψη. Και εδώ μιλάμε για έναν λαό.
Το κίνημα αισιοδοξίας προτρέπει ανάμεσα σε πολλά άλλα και να σταματήσουμε να βλέπουμε δελτία ειδήσεων, εκπομπές που ανακυκλώνουν τον φόβο και την ανασφάλειά μας για το παρόν, τις νεκρολογικές αναλύσεις των ειδικών για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας και τις τραγωδίες που συμβαίνουν καθημερινά σε άλλες χώρες με τα ίδια με εμάς προβλήματα.
Δεν σταματάμε να σκεφτόμαστε αισιόδοξα, να λέμε καλημέρα, να γελάμε και να απολαμβάνουμε το αληθινό νόημα της ζωής. Η ζωή συνεχίζεται εξίσου ευχάριστη και με τα «κεκτημένα προνόμια», που εξακολουθούμε να χάνουμε. Αρκεί να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να μάθουμε επιτέλους πόση αξία έχει η ψήφος μας για τη ζωή μας. Να μην επιτρέπουμε να λαφυραγωγείται από ευτελισμένους πολιτικούς.
Να βγάλουμε από τον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου μας ό,τι μας προβληματίζει και μας αγχώνει. Delete, που λένε και στη νέα τεχνολογία.
Ας στρατευτούμε στο κίνημα αισιοδοξίας το 2016 και θα έρθουν οι καλύτερες μέρες σε πείσμα των ειδικών «νεκροθαφτών». Να δούμε και τη φωτεινή πλευρά της ζωής μέσα στη μαυρίλα που βιώνουμε, γιατί «μια ζωή την έχουμε».
