Τώρα που πήραμε το «πράσινο φως» για την εκταμίευση της δόσης και κλείνει η αξιολόγηση. Τώραπου ψηφίσαμε ταπιο σκληρά μέτραπου μας έχουν επιβληθεί καιεσχάτως πουλήσαμε το Ελληνικό, το, κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, «σύμβολοαντίστασης ενάντια στο ξεπούλημα κρατικής περιουσίας»,θα ήταν αυταπάτη να νομίσουμε ότι τα δύσκολα πέρασαν.
Ότιη ανάπτυξη έρχεται και οι επενδυτές, κατά πώς ακούμε κυβερνητικούς παράγοντες να λένε, στριμώχνονται στην ουρά ποιος θα προλάβει να επενδύσει στην Ελλάδα.Μπορεί η κυβέρνηση να εξωραΐζει την κατάσταση,ωστόσο είναι σαφές ότι η χώρα, ύστερα από ένα «χαλαρό» καλοκαίρι, πάει για ένα ακόμη δύσκολο φθινόπωρο,που θα επιδεινωθεί από τη στασιμότητα που παρουσιάζει ηοικονομία.Και η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά πως αυτοματισμοί του τύπου «κλείσαμε την αξιολόγηση, έρχονται οι επενδυτές» απλώς δεν υπήρξαν ποτέ και πουθενά. Ούτε υπάρχουν.Η χώρα με το κλείσιμο της αξιολόγησης (απλώς!)έχει αναλάβει την υποχρέωση να εφαρμόσει ένα εξαιρετικά δύσκολο μνημόνιο.
Ταυτόχρονα,όμως, οι κυβερνώντεςπρέπει να θέσουν σε εφαρμογή έναπρόγραμμα ανάπτυξης και να κηρύξουν πόλεμο κατά της ανεργίας. Αλλά αυτόςο πόλεμος προϋποθέτει σχέδιο,σταθερό πλαίσιο, διαφανείς όρους, προϋποθέσεις που δεν θα θέτουν εμπόδια στην επιχειρηματικότητα. Προϋποθέτει,επίσης,καθαρή πολιτική βούληση καικλίμα εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, τη χώρα.Έστω και με καθυστέρηση, ουπουργός, Γιώργος Σταθάκης, ανακοίνωσετον νέο αναπτυξιακό νόμο.Ελπίδα, αυτός ο νόμος να λειτουργήσει και να τεθούν οι βάσεις για την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας, η οποία δεν μπορεί να έρθει παρά μόνο με ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Ο αρμόδιοςυπουργός μίλησε για «δίκαιη ανάπτυξη», αναφέροντας ότι αυτό σημαίνει πως θα υπάρχει μέριμνα για τις πληττόμενες κοινωνικές ομάδες. Ορθώς, αρκεί αυτό να μη φέρει νέα εμπόδια και, το κυριότερο, να μην εμφιλοχωρήσουν υπόγειες συναλλαγές και κομματικά-πελατειακά συμφέροντα σαν κι αυτά που τα προηγούμενα χρόνια οδήγησαν σε αποτυχία τα αναπτυξιακά σχέδια. Τόνισε,επίσης, ο κ. Σταθάκης ότι το τρίπτυχο «καινοτομία, παραγωγή, μικρομεσαία επιχειρηματικότητα» θα είναι ο κεντρικός στόχος του νόμου.
Μακάρι κι αυτή η υπόσχεση να μη μείνει στα χαρτιά, καθώς ο μοναδικός δρόμος εξόδου από την κρίση για την Ελλάδα είναι η παραγωγή όλο και περισσότερων ποιοτικών καικαινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών. Φυσικά, μόνο μέσω της στήριξης της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας, των μικρομεσαίων δηλαδή, θα μπορέσει να υπάρξει άμεση υλοποίηση του αναπτυξιακού νόμου. Με την επιβολή,όμως, τόσο υψηλής φορολογίαςστους μικρομεσαίους και ελεύθερους επαγγελματίες και τη γραφειοκρατία,που έχει μάθει να εξηγεί «γιατί δεν μπορεί να γίνει αυτό που πρέπει να γίνει», ας μην περιμένουμε και…θαύματα. Μόνο κάποτε, λίγους μήνες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, το 2004, όταν εφαρμόσαμε μοντέλο άμεσης δράσης, καταφέραμε να απεμπλακούν ώριμες επενδύσεις, που ήτανχρόνια σε αναμονή. Με προβλήματα και τότε, αλλά, εν πάση περιπτώσει, τα καταφέραμε. Τώραέχουμε«σωσίες» των υπουργών (αυτοί που βγαίνουν και διαψεύδουν όσα ο υπουργός έχει υπογράψει, π.χ., για αποκρατικοποιήσεις) καιυπουργούς-μάρτυρες, που… πονούν με την ασκούμενη πολιτική, αλλά την «ψηφίζουν» και αρνούνται να αποδεσμεύσουν την καρέκλα τους.
Εν πάση περιπτώσει,ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, έπειτα από παλινωδίες, καθυστερήσεις και «πολιτικές περιπλανήσεις», που κόστισαν βαριά,δείχνουν να έχουν αποφασίσει ότι θα ακολουθήσουν τον ευρωπαϊκό δρόμο καιχωρίς παρεκβάσεις θα εφαρμόσουν τις οδηγίες των Βρυξελλών, γιαέξοδο από τη μακρόχρονη κρίση.Ο κ.Τσίπρας κατάλαβε, φαίνεται, ότι δεν είχε άλλη επιλογή πέραν αυτής που του προσέφεραν οι Ευρωπαίοι εταίροι και δηλώνει, με όλους τους τρόπους, ότι θα κάνει τα πάντα, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η χώρα και να επιστρέψει στην κανονικότητα
.Ελπίδα ότι στους επόμενους μήνες ο κ. Τσίπρας, που έχει υποστεί μεγάλη φθορά από τις διαρκείς κυβιστήσεις, να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του, προκειμένου να ξεφύγει η χώρα από τη μέγκενη της αναξιοπιστίας και να απολαύσει η οικονομία τα όποια αγαθά πηγάζουν από την εφαρμογή των συμφωνηθέντων με εταίρους και δανειστές.Αρκεί να μηνπαρασυρθεί πάλι από τον «πολιτικό τυχοδιωκτισμό» του κόμματός του, που τον κατέστησε αναξιόπιστο, κατά πώς τον κατηγορεί η αντιπολίτευση…
Του Φώτη Σιούμπουρα
