Συνέντευξη του Βύρωνα Πολύδωρα στην Άννα Καραβοκύρη
Ανοιχτός στο ενδεχόμενο νέων συνεργασιών και πολιτικών συμπράξεων δηλώνει ο ανεξάρτητος βουλευτής Βύρων Πολύδωρας. Ο πρώην υπουργός και πρώην πρόεδρος της Βουλής μιλώντας στο «Π» τονίζει πως είναι έτοιμος να δώσει τις έσχατες δυνατές αντιστασιακές πράξεις που θα συμβάλλουν στην απελευθέρωση και τη σωτηρία της πατρίδας από τους ξένους και ντόπιους δυνάστες, ενώ, παράλληλα, τάσσεται υπέρ της συγκυβέρνησης μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον αυτό αποτελεί «αναγκαίο καλό» για τον τόπο.
Πρόεδρε, πρόσφατα επιρρίψατε μεγαλύτερες ευθύνες για δημιουργία πολιτικής έντασης στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά από ό,τι στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με ποιο σκεπτικό;
Δεν επέρριψα ευθύνες σε κανέναν. Απλώς κρίνω και αξιολογώ στάσεις και συμπεριφορές με γνώμονα το δημόσιο και εθνικό όφελος. Δεν ωφελούν η οξύτητα και η ένταση. Η δημοκρατία είναι ευαίσθητο πολίτευμα. Οι κυβερνήτες (πρωθυπουργός, υπουργοί, βουλευτές κυβερνητικοί, που «είναι καβάλα στ’ άλογο» κατά το δη λεγόμενον) πρέπει να «βγάζουν» στον λόγο τους και στη συμπεριφορά τους πραότητα, σύνεση και ψυχραιμία. Να λειτουργούν εκτονωτικά. Όχι να «σπέρνουν μπαρούτι στη χόβολη». Να λειτουργούν ως «απορροφητήρες κραδασμών». Είναι αντικοινοβουλευτική νοοτροπία να ζητούν οι κυβερνητικοί τη φίμωση της αντιπολίτευσης. Ο αντίλογος, η ένσταση, η αιτίαση είναι δουλειά της αντιπολίτευσης.
Ποια στάση θα κρατήσετε απέναντι στην πρόταση της ΝΔ σχετικά με την προεδρική εκλογή;
Όταν έρθει η ώρα, θα σας πω με την ψήφο μου. Που ευτυχώς είναι δημόσια, προς αποφυγήν (στην τελική) «βρόμικης» συναλλαγής ή εκβιασμών. Γι’ αυτό το επιλεγόμενο και προτεινόμενο πρόσωπο πρέπει να περνά από «ψιλή κρησάρα». Και να επιλέγεται όχι επί τη βάσει υπολογισμών, συμβιβασμών και σκοπιμοτήτων, αλλά με κριτήρια εθνικού και ηθικού ύψους και λαϊκής αναγνώρισης (όχι αναγνωρισιμότητας).
Σχετικά με την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, έχετε να προτείνετε κάποιο πρόσωπο;
Όχι βέβαια. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, θεσμικά και πολιτικά, για να τίθεται η αναζήτηση του «καταλληλότερου» σε δημόσιο διάλογο. Και να μου εζητείτο η γνώμη μου, δεν θα την εξέφερα. Και πάντως, όχι δημόσια. Πρέπει να μάθουμε τις έννοιες σοβαρότητα, βαρύτητα, απόρρητον, εχεμύθεια. Δεν πρέπει για όλα να «συνεδριάζουμε» εν υπαίθρω. Οι φλυαρούντες για σοβαρά και απόρρητα θέματα το κάνουν για επίδειξη και προς ίδιον όφελος.
Στις επόμενες εθνικές εκλογές –όποτε κι αν αυτές γίνουν– σκοπεύετε να κατεβείτε ως ανεξάρτητος υποψήφιος ή θα αναζητήσετε συμμαχίες;
Ανεξάρτητος βουλευτής είμαι ούτως ή άλλως. Και πρόεδρος του κόμματος Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό. Συναινέσεις, συνεργασίες και συμμαχίες πάντα αναζητώ και πάντα επιδιώκω. Λειτουργώ συλλογικά και συντροφικά. Τίμια, χωρίς παρασπονδίες. Άλλοι είναι περιφερόμενοι (και συνήθως κούφιοι και πεφυσιωμένοι) εγωισμοί. Η παραπέρα πορεία μου θα εξαρτηθεί από τις συνθήκες που θα διαμορφωθούν και από τις απαιτήσεις των καιρών. Δεν φτιάχνω προγράμματα και σχέδια καριερίστικα εγώ. Άλλοι και άλλες απασχολούν επίμονα και ασύστολα το κοινό με τα σχέδια των βουλιμικών κενοδοξιών τους. Σαν να τους χρωστάει η κοινωνία, και μάλιστα εκ γενετής. Δεν ξεχνώ τον ρόλο που έχω τάξει στον εαυτό μου. Που δεν μου τον χάρισε κανένας. Παρά μου τον εμπιστεύθηκε ο λαός. Και έκανε τις «ηγετικές κλίκες» να κλαίνε. Λοιπόν, ο ρόλος μου και η αποστολή μου είναι να υπηρετώ αυτόν τον λαό, τον ελληνικό, αυτήν την πατρίδα, την Ελλάδα, αυτές τις αξίες, τις ελληνοχριστιανικές, με αυταπάρνηση και μέχρι θανάτου. Γι’ αυτό δεν υπάρχει παραίτηση, ούτε αποστρατεία.
Θεωρείτε ότι το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ είναι εφικτό;
Αν είναι αναγκαίο, γιατί όχι; Δεν είναι πιο έξυπνοι οι Γερμανοί, π.χ., που καταρτίζουν «μεγάλους κυβερνητικούς συνασπισμούς». Ίσως είναι πιο πραγματιστές και ολιγότερο των προκαταλήψεων και των κομματικών εγωισμών. Εννοείται ότι μια αρχή πρέπει να διέπει την όποια συναίνεση και τον όποιο συγκυβερνητισμό, αυτή θα ορίζει και την αναγκαιότητα: «Salus populi suprema lex est. Η σωτηρία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος».
Από την παρούσα σύνθεση της Βουλής, υπάρχει κάποιο κόμμα με το οποίο θα μπορούσατε να συμπράξετε;
Ασφαλώς και υπάρχουν κόμματα δυνητικής σύμπραξης. Αλλά προσέξτε κάτι. Υπάρχουν ακόμα περισσότερες δυνατότητες συμπράξεως μεταξύ βουλευτών, ελεύθερων και μη υποταγμένων σε κομματικές κλίκες και καμαρίλες. Είναι αναξιοπρεπές τουλάχιστον το κριτήριο της προσωπικής πολιτικής επιβίωσης μέσα σε ένα μουχλιασμένο κομματικό κέλυφος. Και επικίνδυνο για τον λαό και τη δημοκρατία. Μία διαρκής ιστορικά και περίτεχνη προπαγανδιστικά άποψη έχει δυστυχώς επικρατήσει. Η κομματική δεσποτεία. Αυτή η διαστροφή, που ευδοκίμησε συχνά μέσα στα αριστερά κόμματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και στη συνέχεια μεταγγίστηκε και στα άλλα, προσδίδει μία ανελαστικότητα στο πολίτευμα και μια δουλική σταθερότητα στους κυβερνώντες και στους «ολιγάρχες». Το πολίτευμα όμως δεν είναι «κομματική» δημοκρατία. Είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ούτε «τηλεδημοκρατία».
Η καταψήφιση του ενιαίου φόρου ακινήτων έφερε τη διαγραφή σας από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Σκοπεύετε να κρατήσετε την αντιμνημονιακή σας στάση; Θα καταψηφίσετε ενδεχόμενα επώδυνα νομοσχέδια;
Η αντιμνημονιακή μου στάση είναι η επικαιροποιημένη θέση του τι υπηρετώ και πού ανήκω. Είπαμε, υπηρετώ πατρίδα και λαό. Όχι τους τοκογλύφους της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας με τους αντιπροσώπους τους εν Ελλάδι, της εγχώριας ολιγαρχίας, της αλαζονικής, ανάλγητης και διωκτικής προς τον λαό. Αντιστάθηκα με όλες μου τις δυνάμεις στην τρόικα (εγχώρια και ξένη). Έβλεπα το καταστροφικό πρόγραμμα που εκτελούσαν και το στηλίτευα. Με βιβλία μου, με ερωτήσεις μου, με αγορεύσεις μου, με συνεντεύξεις μου. Η αγόρευσή μου για τον δημευτικό φόρο ακινήτων που τόλμησαν οι φορομπήχτες –ούτε ο Τούρκος ή ο Φραγκοβενετσάνος έτσι– ήταν η μεγάλη στιγμή. Αν θα συνεχίσω, λέτε, την ίδια στάση της αντίστασης; Τώρα που η αποτυχία των «κυβερνητικών» αντιπροσώπων της τρόικας είναι κατάδηλη και «βγάζει αίμα»; Τώρα που φθάσαμε στο έσχατο σημείο της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης; Τώρα που τα σύννεφα για μια πιθανή εθνική ταπείνωση πυκνώνουν απειλητικά στον ουρανό της εθνικής μοναξιάς και της ενδοτικότητας; Η καταψήφιση των επώδυνων νομοσχεδίων που έρχονται είναι το λιγότερο. Είμαι έτοιμος για τις απόλυτες, τις έσχατες δυνατές αντιστασιακές πράξεις για την απελευθέρωση και τη σωτηρία της πατρίδας μας από τους ξένους και ντόπιους δυνάστες. Αυτό είναι η τελική απόφασή μου.
