Την πρώτη μεταμόσχευση «νεκρής» καρδιάς, την οποία ανέστησαν οι γιατροί, πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία.
Οι καρδιές που μεταμοσχεύονται σήμερα προέρχονται από δότες που έχουν χαρακτηριστεί εγκεφαλικά νεκροί αλλά η καρδιά τους συνεχίζει να χτυπά. Σε αυτήν, όμως, την περίπτωση ομάδα γιατρών από το Νοσοκομείο St Vincent στο Σίδνεϊ «ανέστησε» και στη συνέχεια μεταμόσχευσε καρδιές οι οποίες είχαν σταματήσει να πάλλονται ως και επί 20 λεπτά, όπως αναφέρει tovima.gr.
Η πρώτη ασθενής που έλαβε τέτοια καρδιά δήλωσε ότι νιώθει πλέον δεκαετίες νεότερη και «ένας καινούργιος, διαφορετικός άνθρωπος».
Η καρδιά είναι το μόνο όργανο που δεν χρησιμοποιείται σε μεταμοσχεύσεις αφότου σταματήσει να πάλλεται. Οι πάλλουσες καρδιές λαμβάνονται συνήθως από άτομα των οποίων έχει επιβεβαιωθεί ο εγκεφαλικός θάνατος (η μη αναστρέψιμη δηλαδή βλάβη του εγκεφάλου με μόνιμη απώλεια όλων των λειτουργιών του εγκεφαλικού στελέχους). Μετά τη λήψη τους οι καρδιές συντηρούνται στον πάγο για περίπου τέσσερις ώρες πριν τη μεταμόσχευσή τους στους λήπτες.
Το σωτήριο «heart-in-a-box»
Η καινοτόμος τεχνική που εφαρμόστηκε στο Σίδνεϊ αφορούσε την «ανάσταση» καρδιάς που είχε σταματήσει να πάλλεται σε ένα μηχάνημα που ονομάζεται «heart-in-a-box» («καρδιά-σε-κουτί»).
Μέσα στο ειδικό μηχάνημα η καρδιά διατηρείται ζεστή, ο καρδιακός παλμός αποκαθίσταται ενώ ένα υγρό που τρέφει το μόσχευμα βοηθά στο να μειώνονται οι βλάβες στον καρδιακό μυ.
Η πρώτη ασθενής που έλαβε ένα τέτοιο «νεκραναστημένο» μόσχευμα ήταν η 57χρονη Μισέλ Γκρίμπιλας η οποία έπασχε από συγγενή καρδιακή ανεπάρκεια. Υπεβλήθη στη μεταμόσχευση πριν από περισσότερο από δύο μήνες και, όπως η ίδια δήλωσε, νιώθει τυχερή και ευγνώμων. Έκτοτε έχουν διεξαχθεί άλλες δύο επιτυχείς μεταμοσχεύσεις του είδους.
Ο καθηγητής Πίτερ ΜακΝτόναλντ, επικεφαλής της Μονάδας Μεταμοσχεύσεων Καρδιάς του νοσοκομείου St Vincent σημείωσε: «Το επίτευγμα αυτό αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς τη μείωση των ελλείψεων οργάνων για μεταμόσχευση».
Εκτιμάται ότι το «heart-in-a-box» το οποίο δοκιμάζεται αυτή τη στιγμή σε νοσοκομεία ανά τον κόσμο, μπορεί να σώσει 30% περισσότερες ζωές αυξάνοντας τον αριθμό των διαθέσιμων μοσχευμάτων.
Σημειώνεται ότι παρόμοιες μέθοδοι για τη «θρέψη» οργάνων πριν τη μεταμόσχευσή τους έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της ποιότητας των πνευμόνων και του ήπατος.
