Του Φώτη Σιούμπουρα
Συγγνώμη, αλλά όποιος πιστεύει ότι μπορεί να μη γίνει συμφωνία, όταν όλες οι μεγάλες δυνάμεις ( ΗΠΑ, Ευρώπη, Ρωσία, Κίνα) την επιδιώκουν, ας αλλάξει πλευρό και ας κάνει την επανάστασή του (στον… ύπνο του). Και ξανά συγγνώμη, αλλά όλα μπορεί να γίνουν εκτός από ένα: να επιστρέψεισήμερα αργά το βράδυ ή αύριο ο Τσίπρας από τις Βρυξέλλες χωρίς συμφωνία ή έστω προοπτική συμφωνίας.(Βέβαια, με ΣΥΡΙΖΑ έχουμε να κάνουμε και ας κρατήσουμε μια επιφύλαξη). Δηλαδή, τι; Προτείναμε εμείς, η ελληνική κυβέρνηση,και συμφωνήσαμε μέτρα-λαιμητόμο και θα «κολλήσουμε» στην περικοπή κάποιων εκατομμυρίων ευρώ στις αμυντικές δαπάνες ή στον ΦΠΑ σε νησιά, που μας προτείνουν οι βασανιστές-δανειστές μας; Ο πρωθυπουργόςπαραμένει στις Βρυξέλλες και αναζητεί την ισορροπία που απαιτείται στα μέτρα, ώστε η συμφωνία να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο επαχθής,επειδή ακριβώς υπάρχει η εκφρασμένη θέληση από όλες τις πλευρές «να τα βρούμε».Ας σταματήσουν, λοιπόν, τα επαναστατικά κηρύγματα και η προπαγάνδακαι ας κοιτάξουμε να βρούμε το κατάλληλο μείγμα μέτρων, που θα οριστικοποιήσουν τη συμφωνία, την οποία έχουν αποφασίσει να κάνουν. Οι όποιες αποκλίσεις υπάρχουν, προκειμένου αυτή να ολοκληρωθεί, πρέπει να γεφυρωθούν μέχρι και τη σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup με καλή θέληση, διάθεση συνεργασίας, πνεύμα αλληλεγγύης και αναγκαίες υποχωρήσεις.
Το τέλος της σημερινής ημέρας πρέπει να βρει την Ελλάδα με μια βιώσιμη και δίκαιη συμφωνία, που θα διασφαλίζει ότι τελειώνει το κλίμα αβεβαιότητας. Αυτή είναι η μόνη ορατή διέξοδος και επιλογή τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για τους Ευρωπαίους εταίρους μας.
Κατά τα άλλα,τώρα που η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα διαπίστωσε ότι, δυστυχώς, δεν υπήρχε εναλλακτικός δρόμος για τη σωτηρία της χώρας, κάτι που του υπενθύμιζαν συνεχώς οι πολιτικοί του αντίπαλοι, οι οποίοι βρίσκονταν στην εξουσία πριν από αυτόν,και ο λαός (κυρίως, όσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ) και συνειδητοποίησε ότι το να καταφεύγει η εξουσία στο έσχατο οχυρό της «λογικής του παραλόγου των δημαγωγών» μόνον πρόσκαιρα οφέλη αποκομίζει, είναι καιρός εμείς να… σοβαρευτούμε και η κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να κυβερνήσει τον τόπο. Θα πρέπει να υπερασπιστεί και να εφαρμόσειεκείνα τα οποία θα υπογράψει.Εκείνα τα οποία αδυνατούσε να εφαρμόσει από το περασμένο φθινόπωρο η συγκυβέρνηση Σαμαρά– Βενιζέλου και εξαιτίας αυτού έχασε την τελευταία αξιολόγηση της τρόικας και οδηγήθηκε στη συνέχεια σε πτώση. Τυχόν νέα καθυστέρηση στην εφαρμογή του προγράμματος, ιδιαίτερα μετά από μία πεντάμηνη άγονη διαπραγμάτευση με μαξιμαλιστικούς και άσκοπους όρους και γραφικά επικοινωνιακά τεχνάσματα (π.χ. Επιτροπή Αλήθειας για το χρέος) από την οποία η ελληνική κυβέρνηση ανάλωσε μεγάλο μέρος του πολιτικού της κεφαλαίου, θα είναι σε βάρος της χώρας.
Ο κ. Τσίπρας είναι βέβαιο ότι στην υλοποίηση της ιστορικής αυτής του απόφασης θα βρει δυσκολίες.Τόσο στην ψήφιση όσο και στην εφαρμογή του τόσο σκληρού πακέτου μέτρων που πρέπει να περάσει από την ΚΟ του κόμματος και το ελληνικό Κοινοβούλιο. Και οι δύο αυτές ψηφοφορίες είναι πολύ πιθανό να μην είναι αναίμακτες για το κυβερνών κόμμα. Διότι, είναι δύσκολο για κάποιους βουλευτές που έβγαιναν καθημερινά στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα και διατυμπάνιζαν ότι η κυβέρνηση της «πρώτη φορά Αριστεράς» διαπραγματεύεται «όρθια και όχι στα τέσσερα, όπως οι προηγούμενοι», ότι δεν πρόκειται να εγκρίνει ποτέ μνημονιακά και υφεσιακά μέτρα, ότι θα δώσει τέλος στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, να ψηφίσουν το βαρύ πακέτο των Βρυξελλών.Μπορεί κάποια στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, που είχαν πιστέψει τη ρητορική Τσίπρα ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υπερβεί κάποιες κόκκινες γραμμές -προεκλογικές δεσμεύσεις, να έπεσαν από τα σύννεφα με την κατ’ αρχήν συμφωνίαμε μέτρα 8 δισ. ευρώ. Είναι τα ίδια στελέχη,όμως, που πίστευαν ότι μια χώρα με χρέη 350 δισ. ευρώ, που εξακολουθεί να ζει με δανεικά και βασίζεται στη βοήθεια των εταίρων της για να πληρώσει τις υποχρεώσεις της θα μπορούσε να επιβάλει στην Ευρωπαϊκή Ένωση τις πολιτικές φαντασιώσεις της. Ότι το 2% της ΕΕ χωρίς συμμάχους και με τους 18 εταίρους απέναντι θα μπορούσε να υπερισχύσει του 98% της ΕΕ. Όμως, τώρα είναι η ώρα μιας ωμής αλήθειας. Δεν είναι ώρα τώρα για πένθιμα επαναστατικά εμβατήρια. Είναι καιρός οι κυβερνητικοί βουλευτές (τουλάχιστον οι σώφρονες από αυτούς) να αντιληφθούν ότι η επώδυνη συμφωνία με τους δανειστές αποτελούσε εξαρχής μονόδρομο για τη χώρα. Ναμιλήσουν ανοιχτά στον λαό, να παραδεχθούν τα μέγιστα λάθη τους και να επιδιώξουντην εθνική ενότητα.Μόνο μέσα από ευρείες συναινέσεις θα μπορέσει η κυβέρνηση να ψηφίσει και να εφαρμόσει το νέο μνημονιακό πακέτο και να βγάλει τη χώρααπό το σημερινό αδιέξοδο.
Καταντά εφιαλτικός ο νέος διχασμός του λαού
Ο νέος διχασμός του λαού σε ευρωπαϊστές και μη,αν συνεχιστεί με τρόπο τόσο ανέξοδο,καταντά εφιαλτικός.Όλοι αυτοί που χωρίζουν τους ψηφοφόρους σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς και χαρακτηρίζουν τις χιλιάδες των πολιτών,που συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα για να διατρανώσουν τη θέλησή τους για τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας,«τσιράκια της Μέρκελ και των Ευρωπαίων εταίρων μας»ή«ανθρώπους του Κολωνακίου»,ανοίγουν κερκόπορτες, καλλιεργούν και στήνουν σκηνικό εμφύλιου πολέμου.Οι άνθρωποι,όμως, που κατέβηκαν στο Σύνταγμα δεν είναι «καπελωμένοι» από κόμμα. Είναι άνθρωποι που τους θίγει η εικόνα της πολιτικής μας κατάστασης όπως αυτή παρουσιάζεται και δεν το καταδέχονται. Που αγωνιούν για τον προσανατολισμό της χώρας και όχι για τον προσανατολισμό του στενού ατομικού τους συμφέροντος. Οι άνθρωποιαυτοί δεν υπακούουν στην προσταγή κανενός αρχηγού κοπαδιού. Είναι σε σύνδεση με ένα «εγώ» υπευθυνότητας. Κανένα «μικρό» συμφέρον δεν τους καθοδηγεί. Είναι άνθρωποι σκεπτόμενοι, οι οποίοι στις συζητήσεις τους δεν ισοπεδώνουν τα πάντα με γενικεύσεις. Είναι ευρωπαϊστές, ρεαλιστές που αντιλαμβάνονται το αυτονόητο ως αυτονόητο και που γνωρίζουν και παραδέχονταιότιη Ευρώπη δεν έχει κάνει μόνο καλά στην Ελλάδα.
