Τη δεκαετία του ’80, οι κλοπές αυτοκινήτων ήταν το αγαπημένο σπορ των κακοποιών. Ο Δημήτρης ήταν ένας κλασικός γόης των ’80s. Καλοντυμένος καθώς πρέπει στις δημόσιες εμφανίσεις του, γλεντζές από τους λίγους. Πάντα πρώτο τραπέζι πίστα και μονίμως γαλαντόμος στα κλαμπ και στα μπουζούκια, όπου σύχναζε καθημερινά. Τα ακριβά του κοστούμια αποτελούσαν χαρακτηριστικό του γνώρισμα.
Οι χλιδάτες επαγγελματικές κάρτες του, όπου αναγραφόταν η ιδιότητά του ως εισαγωγέα-εξαγωγέα, αποτελούσαν το διαβατήριό του παντού. Ο Δημήτρης,όμως, είχε ένα ελάττωμα. Δεν έκανε ό,τι κι ό,τι από πλευράς εισαγωγών και εξαγωγών. Ειδικευόταν μόνο σε ραδιοκασετόφωνα και σε ζαντολάστιχα. Οι δουλειές του πήγαιναν καλά και το κομπόδεμά του όλο και μεγάλωνε. Από τις καταθέσεις του, σε μικρό χρονικό διάστημα, κατάφερε να φτιάξει και τα δικά του μαγαζιά.
Το ένα ήταν έκθεση αυτοκινήτων και το άλλο ένα νυχτερινό μπαρ, που είχε και κυρίες αμφιβόλου ηθικής. Όλες οι δουλειές του γίνονταν με άκρα μυστικότητα και πάντα με τη συνδρομή του κολλητού φίλου και συνεργάτη του. Μέχρι το μοιραίο πρωί, που έντρομος ο «έμπιστος» φίλος του ανακάλυψε ότι ο Δημήτρης, το συνεταιράκι του, τον είχε φεσώσει με ένα ιδιαίτερο σεβαστό ποσό, που προερχόταν από κλοπιμαία. Για να τον εκδικηθεί, αποφάσισε να πάει να τον «καρφώσει» στον ιδιοκτήτη μεγάλης αντιπροσωπείας, τον οποίο είχαν κατακλέψει μερικούς μήνες πριν, παίρνοντας ως λεία αυτοκίνητα που είχαν «λύσει» και τα είχαν μοσχοπουλήσει.
Ο ιδιοκτήτης μου ανέθεσε την έρευνα της υπόθεσης. Μαζί με συνεργάτες μου κάναμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες. Βρήκαμε το Δημήτρη και τον πείσαμε ότι ενδιαφερόμαστε να αγοράσουμε το σύνολο των κλεμμένων και, μάλιστα, με μετρητά. Εκείνος «τσίμπησε» το δόλωμα και σε μικρό χρονικό διάστημα βρήκαμε την άκρη. Έκπληκτοι ανακαλύψαμε ένα μεγάλο μέρος των κλοπιμαίων κρυμμένο σε μια τεράστια αποθήκη έξω από την Αθήνα. Ένα πολύ μεγάλο ποσό χρημάτων είχε φύγει στο εξωτερικό, σε λογαριασμούς του Δημήτρη και του συνεργάτη του, και ένα αξιοσέβαστο ποσό το είχε καταχραστεί μόνος του ο Δημήτρης.
Ο πελάτης μου και ιδιοκτήτης της αντιπροσωπείας, όταν τον ενημέρωσα για το αποτέλεσμα των ερευνών, δεν πίστευε στα μάτια του και, όπως μου είπε, είχε μείνει έκπληκτος από το θράσος και την πονηριά των κλεφτών.
Ο Δημήτρης συνελήφθη και άρχισε μια μίνι περιοδεία σε φυλακές της επικράτειας και όταν μετά από χρόνια, γερασμένος αλλά πάντα ευγενής, αποφυλακίστηκε, συνέχισε τις μικροκλοπές και τις απάτες του για να μη χάσει τη φόρμα του. Ο συνεργάτης του, που τον είχε «καρφώσει», έπειτα από κάποιες περιπέτειες που είχε κι εκείνος με τη Δικαιοσύνη, άλλαξε πλεύση και πήγε σε ένα νησί για να γίνει ψαράς.
Του Γιώργου Τσούκαλη
