Του Παναγιώτη Αλιμήση
Το ουκρανικό ζήτημα κυριάρχησε στην ατζέντα των G-7, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά την πάγια θέση των Αμερικανο-ευρωπαίων για διεύρυνση του μετώπου έναντι της Μόσχας. Η Δύση σκέφτεται να τραβήξει το «σχοινί» με τη Ρωσία ακόμα πιο πολύ, καθώς πιστεύει ότι μέχρι τώρα οι Ρώσοι δεν έχουν κάνει υποχωρήσεις με βάση τη συμφωνία του Μινσκ. Μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους αναμένεται οι κυρώσεις εναντίον του Κρεμλίνου να έχουν πολλαπλασιαστεί μετά και τη ρωσική απόφαση να κηρυχθούν ως ανεπιθύμητα 89 σημαντικά πρόσωπα από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Η απόφαση των G-7 στην Γερμανία ήταν σαφής: «Περισσότερες κυρώσεις ανεξαρτήτως κόστους».
Πάγιος στόχος του δυτικού μπλοκ είναι να πιέσει ακόμα περισσότερο τον Πούτιν, σε μια προσπάθεια να τον κάνει να υποχωρήσει,αποδεχόμενος το προ του πολέμου στάτους κβο στην ανατολική Ουκρανία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Σύνοδο οι ηγέτες συμφώνησαν ομόφωνα πως «η διάρκεια των κυρώσεων προς τη Ρωσία αποτελεί μοχλό πίεσης για να σεβαστεί τα δικαιώματα της Ουκρανίας».
Όμως, ο «πόλεμος» των κυρώσεων έχει μετεξελιχθεί πλέον σε μια καθαρή νατοϊκό-ρωσική αντιπαράθεση. Η Ρωσία λαμβάνει το εμπάργκο εις βάρος της ως οικονομικό πόλεμο, θεωρώντας ότι οι Δυτικοί θέλουν να διαπιστώσουν μέχρι σε ποιο σημείο βρίσκονται οι αντοχές της ηγεσίας Πούτιν.Η ρωσική πεποίθηση λέει ότι η Δύση προσπαθεί να περικυκλώσει τη Ρωσία, χρησιμοποιώντας την ανατολική Ευρώπη, γεγονός που παραδέχθηκε και ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Φίλιπ Χάμοντ, στους G-7, όταν είπε ότι «πρέπει να δώσουμε στους Ρώσους να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να περάσουν τις κόκκινες γραμμές. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχθούμε ότι και αυτοί διακατέχονται από τον φόβο ότι τους περικυκλώνουμε».
Μικρή η ζημιά…
Ο Ρώσος πρόεδρος παραδέχθηκε ότι η οικονομία της χώρας του έχει υποστεί «καθίζηση», αφού το ρούβλι έχασε πάνω από το 40% της αξίας του έναντι του δολαρίου, αλλά διαβεβαίωσε ότι η χώρα του έχει να ασχοληθεί «με πιο σοβαρά θέματα από τις κυρώσεις».Ο ίδιος δεν φοβάται, καθώς έχει ενισχυμένο εσωτερικό μέτωπο, τόσο από τη συντριπτική πλειοψηφία των Ρώσων όσο και από την αντιπολίτευση.
Πέρα από την τεχνολογία στον τομέα της Ενέργειας και κάποια περιουσιακά στοιχεία, η Ρωσία έχει το εργατικό δυναμικό και την αυτάρκεια να αντεπεξέλθει. Μάλιστα, γνώμες αναλυτών, όπως τουΑμερικανού δικηγόρου WilmerHale, ειδικού σε θέματα κυρώσεων, «ομολογούν» πως «η Ρωσία πέρα από κάποια περιουσιακά στοιχεία και τεχνολογία δεν εξαρτάται από κάτι άλλο από τη Δύση». Μόνο η κινεζική αγορά αποτελεί σανίδα σωτηρίας για τα ρωσικά προϊόντα, κυρίως για το φυσικό αέριο που εξακολουθεί να βρίσκεται στην αιχμή του δόρατος των ρωσικών εξαγωγών.
Στον ενεργειακό τομέα, η Ευρώπη έχει ανάγκη τους ρωσικούς αγωγούς, καθώς οι εναλλακτικές πηγές θα χρειαστούν χρόνια για να αποδώσουν σε κέρδος. Μέχρι στιγμής, όλα δείχνουν ότι η «ρωσική αρκούδα» αντέχει και παίρνει αυτό που θέλει. Αντίθετα, αυτός που χάνει είναι η άλλη πλευρά. Όσο διαρκεί η αναταραχή και το χάος στην Ουκρανία, η Δύση θα απομακρύνεται από τον δικό της στόχο,που είναι η σταθερότητα, η επιρροή και, τελικά, ο έλεγχός της.
