Της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΝΤΟΒΟΡΗ
Ο παγκόσμιος πληθυσμός της Γης εν έτει 2013, βάσει επίσημων καταγραφών του ΟΗΕ, ανέρχεται περίπου στα 7,5 δισεκατομμύρια. Ο αριθμός αυτός θα πρέπει να συρρικνωθεί με κάθε τρόπο και κάθε τίμημα. Πρόκειται περί ενός καλοπλασμένου μύθου ή μιας ακόμα «τρανταχτής» αλήθειας;
Τα παραδείγματα που έρχονται να επιβεβαιώσουν το μακροχρόνιο αυτό ερώτημα είναι πολλά, ωστόσο, εμείς θα σταθούμε σε δύο απόψεις, διατυπωμένες βέβαια η καθεμία με διαφορετική χρονική σειρά, απόλυτα όμως συνυφασμένες με την πραγματική αλήθεια. Πρώτος υποστηρικτής της άποψης αυτής ήταν ο Malthus, ο οποίος πριν από έναν αιώνα και κάτι -ίσως και λίγο παραπάνω- είχε πει ότι η αύξηση του πληθυσμού και η απασχόλησή του στον χαμηλής παραγωγικότητας αγροτικό τομέα θα μείωναν την κατά κεφαλήν προσφορά αγροτικών προϊόντων, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η μείωση του πληθυσμού λόγω του υποσιτισμού.
Η πιο ανοιχτή παραδοχή, όμως, είχε γίνει πριν από λίγα χρόνια από τον στενό συνεργάτη του Μπαράκ Ομπάμα, Τζον Χόλντρεν, ο οποίος στο βιβλίο του «Οικονομική Επιστήμη» δεν είχε διστάσει να γράψει πως «ο ιδανικός παγκόσμιος πληθυσμός είναι ένα δισεκατομμύριο και για να έχουμε όλοι μία υψηλή ποιότητα ζωής θα πρέπει να υπάρχουν λιγότεροι άνθρωποι». Αυτό, μάλιστα, όπως είχε συμπληρώσει, μπορεί να επιτευχθεί με την εισαγωγή χημικών στο φαγητό ή στο νερό…
Το βάθος του προβλήματος ουσιαστικά εντοπίζεται όχι στο πραγματικό μέγεθος του πληθυσμού, αλλά στην ποσότητα των αγαθών που μπορεί να διαθέσει ο πλανήτης για την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών, διότι οι πόροι σε όλη την επιφάνεια της Γης είναι αδιαμφισβήτητα περιορισμένοι.
Δεν είναι βέβαια λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η λύση βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα χιλιάδες ανεκμετάλλευτα στρέμματα ακαλλιέργητου εδάφους, όπως π.χ. έρημοι, τα οποία θα μπορούσαν να δοθούν προς καλλιέργεια και κατά συνέπεια προς παραγωγή ή ο ανθρώπινος νους να χρησιμοποιήσει όλα τα καλά στοιχεία της φύσης, όπως η ηλιακή ενέργεια, εντούτοις η ανάγκη των ανθρώπων για τροφή δεν θα μπορούσε και στην περίπτωση αυτή να καλυφθεί.
Το πρώτο βήμα της εξόντωσης…
Φυσικά, οι ισχυροί του πλανήτη δεν θα μπορούσαν να έχουν μείνει μόνο στα σχέδια, αλλά να έχουν ήδη προχωρήσει στην εφαρμογή τους. Πώς; Με την εισαγωγή θανατηφόρων ουσιών στα τρόφιμα και στο νερό, όπως είναι η ασπαρτάμη, το φθόριο, ο μόλυβδος, οι αναπτυξιακές ορμόνες και τα απόβλητα πετρελαίου. Οι ουσίες αυτές, που μάλιστα περιέχονται σε προϊόντα με τεράστια εμπορική επιτυχία, όπως τσίχλες, πατατάκια ή αναψυκτικά, προκαλούν αρχικά έναν εθισμό και μετέπειτα ευθύνονται για διάφορες μορφές καρκίνου, μείωση του IQ, αποβολές εγκύων και αύξηση της στειρότητας.
Επειδή, όμως, η επιτυχία (του σχεδίου) δεν εξαρτάται μόνο από έναν παράγοντα, η ελίτ των ισχυρών μεταπήδησε και στον χώρο της υγείας, κάνοντας μέρος του σχεδίου της πασίγνωστες εταιρείες στον χώρο του φαρμάκου! Την πληροφορία αυτή έρχονται να επιβεβαιώσουν οι «ηχηρές» αποκαλύψεις του καναλιού NBC και της εφημερίδας «New York Times» για μία παγκοσμίου φήμης φαρμακευτική εταιρεία, η οποία τις περασμένες δεκαετίες διοχέτευσε στην αγορά της Λατινικής Αμερικής και εν συνέχεια της Ευρώπης και της Ασίας το δείγμα της ενέσιμης πήξης του αίματος ιατρικής – Factor VIII, κίνηση που ναι μεν γνώριζε ότι θα έχει αρνητικά αποτελέσματα στην υγεία του ανθρώπου, αλλά θα της απέφερε αμύθητα κέρδη.
Όταν οι πρώτες αποκαλύψεις ξεκίνησαν να βγαίνουν στο φως, η εν λόγω εταιρεία απέσυρε για έναν χρόνο το φάρμακο από τις αγορές των ΗΠΑ, αλλά συνέχισε να το πουλά σε άλλες ηπείρους, σε μια προσπάθεια να αποφύγει να «κλειδώσει» στις αποθήκες της μεγάλα αποθέματα που δεν θα ήταν πλέον εμπορεύσιμα. Άλλωστε, οι ίδιοι γνώριζαν πολύ καλά ότι η είδηση του κινδύνου θα αργούσε αρκετά να φτάσει στα «αφτιά» της Ευρώπης και των άλλων ενδιαφερόμενων χωρών. Για τον λόγο αυτόν, συνέχισε την κατασκευή του συγκεκριμένου φάρμακου για αρκετούς μήνες ακόμα, παρουσιάζοντάς το μάλιστα ως μια ασφαλέστερη πλέον εκδοχή.
Οι αποκαλύψεις, όμως, δεν τελειώνουν εδώ. Σύμφωνα με το έγγραφο, στο οποίο στηριζόταν το δημοσίευμα των «New York Times», η κολοσσιαία εταιρεία στο θανατηφόρο εγχείρημά της είχε την κάλυψη ορισμένων υπαλλήλων της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων. Χαρακτηριστικά, όπως είχε γράψει στο φύλλο της η αμερικανική εφημερίδα, ο dr FDA Harry Meyer πρόθυμα βοήθησε τη γερμανική εταιρεία να καλύψει ένα από τα χειρότερα καταστροφικά ιατρικά επιτεύγματα.
Οι «Times», μάλιστα, ξεσκέπασαν ότι άλλες τρεις αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρείες είχαν συμβάλει στην πώληση του επικίνδυνου φαρμάκου, όταν γερμανική εταιρεία επιβεβαίωνε πως η δεύτερη και επεξεργασμένη έκδοση του φαρμάκου ήταν πλέον πιο ασφαλής.
Αρκετά χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου μπορεί να μην έχει υπολογιστεί το εύρος της επιτυχίας του εγχειρήματος αυτού, όμως, αν λάβουμε υπόψη κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς θα διαπιστώσουμε πως σε μικρό χρονικό διάστημα μόνο στο Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν περισσότεροι από 100 αιμορροφιλικοί κόλλησαν τον ιό HIV μετά από τη χρήση του φαρμάκου και όλοι τους έχουν ήδη πεθάνει.
Μήπως ήρθε η ώρα να κινητοποιηθούμε;
Τα σχέδια αυτά σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να μας φοβίσουν, αλλά να μας προβληματίσουν και να μας βάλουν στη διαδικασία να σκεφτούμε ότι ως λαός ήρθε επιτέλους η ώρα να δράσουμε στην ομάδα των ισχυρών αυτών κέντρων, γιατί διαφορετικά θα το κάνει η φύση με τρόπο βίαιο και επώδυνο…
