Σε ακόμα ένα άρθρο του ο κεντρικός αρθρογράφος της Wall Street Journal, Σάιμον Νίξον μιλάει για την πολιτική του Αλέξη Τσίπρα και τονίζει πως η μοίρα της Ελλάδας είναι στα δικά της χέρια.
Συμπληρώνει επίσης πως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της ελληνικής κυβέρνησης, όπως δηλώνει ήταν πως: «Κατά τους δύο πρώτους μήνες, αρνήθηκε να ασχοληθεί με την Τρόικα. Ενδιαφέρθηκε μόνο αφότου μετονομάστηκε σε «θεσμοί» και τώρα σε Brussels Group. Ενώ έδειξε απροθυμία να διαπραγματευτεί με την Ευρωομάδα».
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η πολιτική του Έλληνα πρωθυπουργού ήταν να υπάρξει μια πολιτική συμφωνία με τη Γερμανία. Επί 10 ώρες στο Βερολίνο, η Μέρκελ προσπάθησε να δώσει στον Τσίπρα να καταλάβει πως έκανε λάθος να υπερεκτιμάει τη δύναμη της Γερμανίας και να υποτιμάει τη σημασία του σεβασμού στους κανόνες της Ευρωζώνης και τις διαδικασίες που την διέπουν. «Μπορεί ο Τσίπρας να έχει σκάψει για τον εαυτό του μια τρύπα όταν υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους του ότι θα τελειώσει με τα μνημόνια, αλλά η Μέρκελ μπορεί να κάνει ελάχιστα για να τον τραβήξει έξω».
Όσον αφορά την Άγκελα Μέρκελ και την στάση της στο ζήτημα τονίζει: «Αυτό δεν σημαίνει ότι η Μέρκελ αδιαφορεί για την τύχη στην Ελλάδα και αυτό διότι επιθυμεί η Ευρωζώνη να μείνει άθικτη. Το 2012, πήγε κόντρα στην κοινή γνώμη και στους υπουργούς της και συμφώνησε για τα πακέτα διάσωσης που θα απέκρουαν μια «βρόμικη» έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Και τώρα λέει πως αν αποτύχει το ευρώ, θα αποτύχει η Ευρώπη. Η γερμανική κυβέρνηση έχει πλήρη επίγνωση τι σημαίνει ένα Grexit και τι συνέπειες θα έχει σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο».
«Αυτό που δεν μπορεί να δεχθεί το Βερολίνο είναι να προσφέρει στην Αθήνα δάνεια άνευ όρων. Εμμένει στις συμφωνίες που υπογράφηκαν με την προηγούμενη κυβέρνηση και διατείνεται πως μπορεί να άλλαξε η κυβέρνηση, αλλά οι όροι των πακέτων διάσωσης παραμένουν – με τον ίδιο τρόπο που η Ελλάδα δεσμεύεται από την ένταξή της στο ΝΑΤΟ.»
«Φυσικά, η Αθήνα έχει δικαίωμα να ζητήσει αλλαγές στο πρόγραμμα διάσωσης της, αλλά χρειάζεται η σύμφωνη γνώμη όλων των άλλων 18 μελών της Ευρωομάδας, όχι μόνο της Γερμανίας. Είναι αλήθεια ότι η Γερμανία έχει υπολογίσιμη δύναμη, αλλά το Βερολίνο δεν έχει καμία εντολή ή εξουσία να διαπραγματευτεί με την Αθήνα απευθείας, για λογαριασμό των άλλων 17 κρατών της ζώνης του ευρώ. Ούτε είναι σαφές ότι θα μπορούσε να επιβάλει μια συμβιβαστική συμφωνία για την Ευρωζώνη και με τις άλλες κυβερνήσεις – συν ότι πολλές εξακολουθούν να είναι επιφυλακτικές προς την Ελλάδα», αναφέρει ο Νίξον.
Απογοητευμένοι με την Αθήνα
Αναφέρει μεταξύ άλλων πως οι υπουργοί Οικονομικών δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στις τεχνικές ομάδες που τις λεπτομέρειες μιας συμφωνίας. Πρώτον καθώς έχουν καλύτερη γνώση του αντικειμένου και δεύτερον επειδή έτσι αποφεύγονται οι «τοξικές πολιτικές αντιπαραθέσεις». Αυτή τη στιγμή το Βερολίνο όπως και η λοιπή Ευρωζώνη εκφράζουν την απογοήτευσή τους με την Αθήνα, καθώς άφησε το χρόνο να περάσει αμφισβητώντας τη διαδικασία, ενώ θα έπρεπε να εργάζεται για την ουσία.
Από την άλλη, ο Νίξον, αναφέρει πως οι Γερμανοί αξιωματούχοι παραμένουν αισιόδοξοι ότι θα υπάρξει συμφωνία, αν και αυτή τη στιγμή αυτό φαίνεται απίστευτο. Η κάθε χώρα έχει την ευχέρεια να διαμορφώνει το συνολικό πρόγραμμα βάσει των αναγκών της, αλλά οι στόχοι πρέπει να μένουν ίδιοι. Αυτό που δεν διαπραγματεύεται το Βερολίνο είναι ότι οι προτάσεις της Αθήνας πρέπει να αξιολογηθούν πλήρως από τα θεσμικά όργανα. Για παράδειγμα, αν ο κ Τσίπρας θέλει να δαπανήσει περισσότερα για την ανθρωπιστική βοήθεια, θα μπορούσε, ίσως, να μειώσει τις δαπάνες για την άμυνα. Επίσης να μειώσει τον ΦΠΑ στα νησιά ή τα όρια συνταξιοδότησης, αλλά φορολογήσει τους πλούσιους και αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή.
Η κρίση τον Ιούλιο
«Φυσικά, αυτό θα πάρει χρόνο. Αλλά η Αθήνα έχει λάβει λίγη συμπάθεια από το Βερολίνο τη στιγμή που τα μετρητά εξαντλούνται και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Οι Γερμανοί αξιωματούχοι λένε πως η ημερομηνία που ενδέχεται να ξεμείνει η Αθήνα από χρήματα αλλάζει συνεχώς από την κυβέρνηση, ενώ μπορεί τελικά να βρει πόρους και να αποφύγει το αρνητικό σενάριο. Πάντως, η κρίση θα έρθει τον Ιούλιο, όταν η Αθήνα πρέπει να αποπληρώσει την ΕΚΤ», αναφέρει ο Νίξον.
Η πίεση «δούλεψε»
Κατά την τελευταία εβδομάδα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η πίεση «δούλεψε». Οι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης ανέφεραν πως για πρώτη φορά υπήρξε εποικοδομητική δέσμευση μεταξύ Αθήνας και θεσμικών οργάνων καθώς υπέβαλε έναν κατάλογο με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις που αποτελούν τη βάση για συζήτηση, αν και οι λεπτομέρειες παραμένουν μέχρι σήμερα ανεπαρκείς και οι τεχνικές ομάδες δεν μπορούν να μιλήσουν απευθείας με τους υπουργούς της κυβέρνησης.
Τέλος, κατέληξε: «Αυτό που είναι πλέον σαφές είναι ότι οι αποφασιστικές κινήσεις θα γίνουν στην Αθήνα και όχι στο Βερολίνο. Ο Τσίπρας είπε πως θα αλλάξει την Ελλάδα, αλλάζοντας την Ευρώπη, αλλά και σε αυτό το σημείο είναι σαφές πως δεν μπορεί να κάνει και τα δύο. Η πρόκληση είναι να έρθει σε συμφωνία με τα θεσμικά όργανα και μετά να την ”πουλήσει” στο εσωτερικό του κόμματός του. Αυτό είναι ένα μεγαλύτερο τεστ για τις πολιτικές δεξιότητες του Τσίπρα, σε σχέση με εκείνο που έχει να αντιμετωπίσει η Μέρκελ».
