Μπορεί ο πρωθυπουργός να μη σταματά να διατρανώνει ότι η χώρα βγαίνει το 2018 «οριστικά και αμετάκλητα» από τα μνημόνια και ο κυβερνητικός του εταίρος να υποστηρίζει ότι «επιτέλους επανακτάμε την εθνική μας κυριαρχία», η αλήθεια όμως είναι διαφορετική ή, αν θέλετε, μισή.
Η χώρα ουσιαστικά θα είναι δέσμια μνημονίων (και φτώχειας) για πολλά χρόνια ακόμα, αφού δεν μπορεί ουσιαστικά –και όχι τυπικά– να βγει από το πρόγραμμα πριν από το 2059,όταν τελειώνουν οι χρεωστικές της υποχρεώσεις. Έναντι των οποίων έχει αναλάβει η κυβέρνηση υποχρεώσεις οικονομικής, άρα πολιτικής κατεύθυνσης με συγκεκριμένα μέτρα, για να πάρουν οι δανειστές τα λεφτά τους πίσω.
Όπως προκύπτει μάλιστα από το προσχέδιο του μνημονίου, το οποίο αποκάλυψε δημοσιογράφος της γερμανικής εφημερίδας «Handelsblatt»,η όποια ελληνική κυβέρνηση θα είναι με δεμένα χέρια και με όρους μνημονιακούς, οι οποίοι θα υπαγορεύονται από την απαίτηση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ έως το 2021, στο καλύτερο σενάριο, ή εναλλακτικά έως το 2022. Βέβαια, από τον Ιούνιο του 2018 η κυβέρνηση, όπως υποστηρίζει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, θα μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις και μέτρα, χωρίς την επικυριαρχία των δανειστών.
Από το κείμενο όμως του προσχεδίου προκύπτει ότι οι κυβερνώντες έχουν αναλάβει ισχυρές δεσμεύσεις, ακόμα και εάν προκύψει υπερ-πλεόνασμα φέτος ή του χρόνου, να μην κάνουν καμία κίνηση διανομής του –και πέραν του 2018– χωρίς να έχουν τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών.
Αλλά για ποια έξοδο από τα μνημόνια μπορούμε να μιλάμε, ουσιαστική και τελεσίδικη δηλαδή, όταν η περιουσία του Δημοσίου, δηλαδή των πολιτών, είναι υποθηκευμένη στους δανειστές για 99 χρόνια;Εκτός αν η ελληνική περιουσία και η διαχείρισή της δεν μας ενδιαφέρουν.
Υπάρχει όμως καιένα νούμερο, δημιούργημα και της σημερινής –κυρίως– κυβέρνησης, που αποτελεί εφιάλτη για την ίδια, κυρίως αν έχει σκοπό να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2022, κατά πως μας είπε προσφάτως ο πρωθυπουργός. Από το 2018 μέχρι το 2022, η Ελλάδα καλείται να πληρώσει 35 δισεκατομμύρια σε δόσεις χρέους, με χειρότερη χρονιά το 2019, οπότε θα πληρώσει τα 13,628 δισ. από αυτά.
Στις παραπάνω δόσεις δεν περιλαμβάνονται τα χρέη προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (EFSF)–που είναι και τα περισσότερα– και τον ESM, που ξεκινούν να αποπληρώνονται από το 2023. Ακόμα και με μια κάποια συμφωνίαελάφρυνσης και στην ουσία ετεροχρονισμού του χρέους, η εικόνα είναι ζοφερή.
Τα παραπάνω χρεολύσια σημαίνουν ότι μόλις τελειώσει αυτό το πρόγραμμα, το 2018, οι ελληνικές κυβερνήσεις θα πρέπει να πληρώνουν τα πάντα, από τη διαχείριση εσόδων – εξόδων, χωρίς τα εξαιρετικά χαμηλότοκα δάνεια που παίρνουν από την τρόικα, για να της τα δίνουν πίσω!
Θα πρέπει να δανείζονται από την «αγορά» με επιτόκια πολύ υψηλότερα των σημερινών. Επομένως, πάνω στα ήδη τρέχοντα χρέη των 347 δισ. ευρώ (314,9 κατά την ΕΛΣΤΑΤ) θα προστίθενται και εκείνα που θα σχηματίζουν οι κυβερνήσεις για τις ανάγκες της οικονομίας.
Επιπλέον, ενώ κάθε χρόνο η δόση χρέους είναι από 6 έως 9,5 δισ., τα έτη 2037 μέχρι 2039 οι δόσεις είναι περίπου 13 δισ. τον χρόνο! Κι αυτά πρέπει να τα παραγάγει η ελληνική οικονομία. Για να αντιληφθείτε τη σημασία όλων αυτών, να επισημανθεί το εξής:
Δεν χρειάζεται να είναι προφήτης κανείς για να καταλάβει ότι, με υποχρεώσεις 35 δισ. ευρώ έναντι χρέους για την πενταετία 2018-2022 (4,6 δισ. το 2018, 13,6 δισ. το 2019, 5,1 δισ. το 2020, 5,15 δισ. το 2021, 6,9 δισ. το 2022), οι ανάγκες της όποιας κυβέρνησης σε χρήμα θα είναι τεράστιες.
Αυτό το χρήμα, όμως, θα πρέπει να αντληθεί από πολίτες που, με τα μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση για φορολογία, μισθούς, συντάξεις και με τους υπάρχοντες υπέρογκους έμμεσους φόρους, θα είναι πραγματικά φτωχοί. Όπως θα έπρεπε να είναι γνωστό, ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους δανειστές τον οδικό χάρτη της απομείωσης του ελληνικού χρέους, που είναι «μια τρύπα στο νερό», επιμηκύνοντας την αποπληρωμή στο 2065 αντί για το 2059!
Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει μέχρι τότε,που λέει και ο Ζουράρις.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 13/5
