Η Γερμανία ακολουθεί τη λογική του σταγονόμετρου. Δίνει λίγο-λίγο τροφή στις χώρες, όπως η Ελλάδα, για να βρίσκονται σε συνεχή εξάρτηση. Είναι λογικό και σωστό για την ίδια τη Γερμανία να κοιτάζει το συμφέρον της. Άλλωστε, οι Γερμανοί πολιτικοί δρουν με γνώμονα τα συμφέροντα του γερμανικού λαού.
Το θέμα είναι τι κάνει η ελληνική πολιτική σκηνή, που οφείλει να έχει Plan B και φαίνεται πως δεν έχει. Το πρώτο, το άμεσο, το ζωτικό είναι η παραγωγή πλούτου. Τώρα όμως. Δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος.
Τo πρώτο βήμα είναι η ανάπτυξη της αγροτικής και της κτηνοτροφικής παραγωγής, ώστε να υπάρχει αυτάρκεια. Δυστυχώς, όμως, αυτό δεν αποφέρει άμεσα αποτέλεσμα. Χρειάζεται χρόνος. Στο ενδιάμεσο όμως τι κάνουμε; Μένουμε αδρανείς; Όχι βέβαια.
Απαιτείται κατάθεση αγωγής των παράνομων συμβάσεων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και απαίτηση για αναβολή των πληρωμών. Παράλληλα κατατίθεται αγωγή κατά των «θεσμών», με αίτηση αποζημίωσης για τη ζημιά της ελληνικής οικονομίας από τα λάθη στους υπολογισμούς κατά την εφαρμογή των μνημονίων. Λάθη που οι ίδιοι έχουν παραδεχθεί (θυμίζουμε τον περίφημο συντελεστή του ΔΝΤ).
Την ίδια στιγμή κατατίθεται και αγωγή κατά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που επέβαλε capital controls μην επιτρέποντας την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίου. Τέλος, κατατίθεται αγωγή, εμπεριστατωμένη, κατά της Γερμανίας για επανορθώσεις-αποζημιώσεις, ώστε να καταλάβουν πως η Ελλάδα δεν αστειεύεται, αλλά, αντίθετα, ξύπνησε.
Φυσικά, η ανάγκη για στρατηγική συμμαχία είναι απαραίτητη. Πρέπει λοιπόν να ξεκινήσει η διερεύνηση του ποιος είναι ο καταλληλότερος σύμμαχος. Η Κίνα, η Ρωσία, οι ΗΠΑ; Πρέπει όλες οι επιλογές να εξεταστούν, ώστε να βρεθεί η άριστη δυνατή συμμαχία με αμοιβαίο όφελος. Μόνο με το αμοιβαίο όφελος υπάρχει και βιωσιμότητα στη συμμαχία.
Στο σημείο αυτό θέλουμε να τονίσουμε πως σκέψεις τύπου άμεσης επιστροφής στη δραχμή δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη. Όσοι το ισχυρίζονται αυτό μιλούν για μονομερές «κούρεμα» του χρέους, πράγματα, φυσικά, που δεν έχουν κανένα έρεισμα, είτε νομικό είτε ρεαλιστικό.
Για να γίνει πιο κατανοητό. Η δραχμή είναι η «σφαίρα». Το «όπλο» όμως είναι η παραγωγή πλούτου. Κατά συνέπεια, πρέπει να το αποκτήσεις-δημιουργήσεις.
Φυσικά πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο ήττας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Τι γίνεται τότε; Στάση πληρωμών, επικαλούμενοι απώλεια εθνικής κυριαρχίας, εντός του ευρώ. Η στάση είναι νόμιμο δικαίωμα όταν τίθεται θέμα εθνικής κυριαρχίας. Με τη στάση πληρωμών ζητάς, την ίδια στιγμή, διαγραφή του 50% του χρέους, καταθέτεις αίτηση εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και εκδίδεις παράλληλο νόμισμα.
Για να γίνουν όλα αυτά όμως, απαιτείται η παραγωγή πλούτου για να αποφευχθεί η πείνα. Η κυριολεκτική πείνα των πολιτών, που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε κοινωνικό αναβρασμό και, στο τέλος, σε βία και ανομία.
Το Plan B είναι δύσκολο, ίσως και να χαρακτηριστεί επώδυνο. Ωστόσο είναι ρεαλιστικό, διότι στηρίζεται στην αυτάρκεια μέσω της παραγωγής.
Είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του λαού…
του Κυριάκου Βελόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 20/5
