του Μανώλη Λαμτζίδη*
Το δικαίωμα στην ελευθερία και στην αλληλεγγύη δεν μπορεί να παρέχεται ή να ασκείται επιλεκτικά, για ορισμένους. Ελευθερία δράσης για τον αντι-εξουσιαστή, αλλά άρνηση της ελευθερίας του θρησκεύεσθαι για τον ορθόδοξο χριστιανό ή για οπαδό άλλης θρησκείας. Ελευθερία να θρησκεύονται οι χριστιανοί όλων των δογμάτων και ομολογιών σε ιδιαίτερους λατρευτικούς χώρους, αλλά δυσκολίες στην ελεύθερη άσκηση των καθηκόντων τους σε οπαδούς άλλων θρησκειών! Το ίδιο ισχύει και για την αλληλεγγύη. Αλληλεγγύη στους άπορους, άστεγους και χειμαζόμενους Έλληνες πολίτες. Αλλά, αλληλεγγύη και στους αλλοδαπούς (ιδιαίτερα τους πρόσφυγες), αδιακρίτως θρησκεύματος και πεποιθήσεων, που –στην κυριολεξία– «δεν έχουν πού την κεφαλήν (τους) κλίναι…».
Αλληλεγγύη και ελευθερία «α λα καρτ» δεν νοούνται.
Διότι, τα προτάγματα αυτά, ιδιαίτερα μετά τη Γαλλική Επανάσταση και αφού η ανθρωπότητα δοκιμάστηκε φρικτά μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους από την έλλειψή τους ή τη στρεβλή εφαρμογή τους, αποτελούν ενιαίο, αδιάσπαστο και αδιαίρετο τρίπτυχο με την αρχή της «ισότητας». Ισότητα, λοιπόν, για όλους (με τους αναγκαία θεσμοθετημένους περιορισμούς μέσα από ένα δημοκρατικά νομιμοποιημένο νομικό πλαίσιο) στην απόλαυση και της ελευθερίας και της αλληλεγγύης. Στην ταραγμένη εποχή μας, που οι πολιτικές ιδεολογίες μετατρέπονται σε άκαμπτα δόγματα τα οποία διεκδικούν την απόλυτη αλήθεια, την «εξ αποκαλύψεως», και οι θρησκείες τείνουν να «ξεστρατίσουν» από το πνευματικό και ηθικό τους περιεχόμενο και να μετατραπούν σε εργαλεία πολιτικής χειραγώγησης των πολιτών, μόνο η προσφυγή στις παραπάνω απλές αλήθειες, οι οποίες αποτυπώνονται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, παρέχει ασφαλή διέξοδο από τα ποικίλα αδιέξοδα και εγγύηση για την αποφυγή συγκρούσεων.
Για τον λόγο αυτόν, η διατάραξη θρησκευτικής και λατρευτικής συνάθροισης από αντι-εξουσιαστές δεν είναι μόνο ιερόσυλη πράξη, αλλά συνιστά πρόκληση και προσβολή ακόμα και προς τους θρησκευτικά διάφορους συμπολίτες. Το ίδιο και οι επιθέσεις κατά γραφείων πολιτικών κομμάτων, από όπου κι αν προέρχονται, όπου όμως εκεί οι πολίτες (θρησκευόμενοι και μη) θέλουμε να έχουμε το δικαίωμα, ελεύθερα, χωρίς απειλές ή φόβο, να «ιερουργούμε» για τη δημοκρατία!
* Ο κ. Λαμτζίδης είναι επικεφαλής δημοτικής παράταξης στην Καλαμαριά (με τον ΣΥΡΙΖΑ) και πρώην πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
