Του Λάζαρου Λασκαρίδη
Μεσογειακός τύπος, με διονυσιακό στοιχείο και τις γεμάτες αλήθεια ιδέες του.
Αποκαλυπτικό παρασκήνιο από τον λιτό, αλλά συγκλονιστικό βίο του, από τα θρανία του Κολλεγίου μέχρι σήμερα
Την υποψηφιότητά του στήριξαν τόσο πολιτικές δυνάμεις όσο και πρόσωπα με διαφορετικές καταβολές. Από τη μια αγωνίστηκε υπέρ του το νεανικό κίνημα των Atenistas και από την άλλη μοίραζε φυλλάδιά του στις συντηρητικές, αριστοκρατικές γειτόνισσες και συνομήλικές της η χήρα του πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη, Λένα.
Η επανεκλογή του το 2014 άρχισε να τροφοδοτεί τα σενάρια περί μετακίνησής του στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Εδώ κι έναν χρόνο δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι τον θέλουν ως ηγέτη του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, εκείνου που κινείται ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία.
Όσον αφορά την παρέα των νεαρών κυρίων που έπαιζε αμέριμνα στους μεγάλους χώρους του Κολλεγίου Αθηνών, στο Ψυχικό, και έκανε την πενθήμερη εκδρομή της (των τελειοφοίτων) στην Κρήτη, ουδείς μπορούσε να προβλέψει –από τότε– ότι τα πρόσωπα αυτά θα είχαν αυτήν τη συγκεκριμένη και ξεχωριστή διαδρομή στη ζωή του τόπου. Κάποια από αυτά, δε, σε ρόλο πρωταγωνιστικό.
Ανάμεσά τους, ο νυν βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Θεόδωρος Φορτσάκης, ο επιχειρηματίας Λεωνίδας Μαρινόπουλος, ο δημοσιογράφος και πρώην υπουργός Παντελής Καψής, ο μακαρίτης, πια, καθηγητής Σταύρος (Λούλης) Τσικλητήρας, καθηγητής του Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου LeMans (εγγονός του βουλευτή που έφερε το ίδιο ονοματεπώνυμο με κείνον και ήταν αδελφός του Ολυμπιονίκη Κώστα Τσικλητήρα και γιος του ζώντος σήμερα υπερενηντακοντούτι, άλλοτε συμβούλου Επικρατείας, Ηρακλή Τσικλητήρα), ο καθηγητής Εγκληματολογίας και βοηθός Συνήγορος του Πολίτη Βασίλης Καρύδης, ο διευθυντής ΕΣΥ στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», νευρολόγος-ψυχίατρος Γιώργος Παπαγεωργίου και ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, ο οποίος βρίσκεται περισσότερο απ’ όλους στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.
Στο λεύκωμα του Κολλεγίου
Στο ετήσιο λεύκωμα των αποφοίτων του Κολλεγίου –και αυτό είναι ένα κείμενο που βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας–, ο κ. Καμίνης περιγράφεται ως εξής από τους συμμαθητές του:«Μεσογειακός τύπος ο Γιώργος, μπόρεσε να συνδυάσει το διονυσιακό στοιχείο με την ικανότητα να προβληματιστεί και να εκφράσει τις γεμάτες αλήθεια ιδέες του, έξω από κάθε ψευδαίσθηση. Δημιουργός ενός δικού του προσωπικού χιούμορ, που συχνά άγγιζε τον σουρεαλισμό, κατάφερε να έλθει σε επαφή με τους συμμαθητές του και να δημιουργήσει μαζί τους σχέσεις σταθερές και ειλικρινείς. Αλλά και η συμπάθεια των καθηγητών ουδέποτε τον εγκατέλειψε και τον συνόδευε μέχρι την αποφοίτησή του.
Υπήρξε άνθρωπος σωστά εξωστρεφής, χωρίς ποτέ να πάψει να ασχολείται με τα δικά του εσωτερικά προβλήματα.
Ο Γιώργος θα σπουδάσει Νομικά στην Αθήνα. Εμείς θα θυμόμαστε πάντα τον άνθρωπο που μέσα στην κάθε λογής αντιξοότητα μπόρεσε να ανακαλύψει και την εύθυμη πλευρά και να την εκφράσει με θερμότητα και έξω από κάθε ψυχρό εγκεφαλισμό, ενώ ταυτόχρονα στάθηκε ένας καλός σύμβουλος για τους φίλους του και τους συμμαθητές του».
«Δεν έδινε την εντύπωση, τότε, ότι θ’ ασχοληθεί με την πολιτική. Βεβαίως, είχε ποικίλα ενδιαφέροντα κι ήταν δεκτικός σε κάθε καινούργιο», λέει στο «Π» ο συμμαθητής του στην τάξη των αποφοίτων του 1973, κ. Παπαγεωργίου, ο οποίος ακόμα και σήμερα έχει κοινωνικές επαφές μαζί του, αφού οι σχέσεις τους παραμένουν αδιάρρηκτες.
Από τη Νέα Υόρκη
Ο κ. Καμίνης, 19 ετών τότε, είδε το φως της ημέρας στις 15 Ιουλίου 1954 (μόλις συμπλήρωσε τα 62 χρόνια ζωής) στη Νέα Υόρκη και έλκει την καταγωγή του από δύο ακριτικά νησιά του Βορείου Αιγαίου, τη Χίο και τα Ψαρά. Εισήλθε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο ParisIIκαι στα 35 του χρόνια έγινε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Σορβόνης (ParisI). Τον επόμενο χρόνο εκλέχτηκε λέκτορας Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1998 επίκουρος καθηγητής.
Συνήγορος του Πολίτη έγινε το 2003 και στη θέση αυτήν παρέμεινε επί επτά χρόνια. Η θέση αυτή μπορεί μεν να είναι κύρους, αλλά δεν εξασφαλίζει αναγνωρισιμότητα. Ίσως η πρώτη του μεγάλη τηλεοπτική εμφάνιση να έγινε στις 7 Οκτωβρίου 2009, όταν ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου τον προσκάλεσε θεσμικά και του έδωσε τον λόγο στην πρώτη και πανηγυρική συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Τότε μίλησε σε εθνικό δίκτυο και άφησε καλές εντυπώσεις, οι οποίες βοήθησαν στη συνέχεια ώστε να προβληθεί και, ως ανεξάρτητος μεν κυβερνητικός δε, υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων.
Την ιδέα για την υποψηφιότητά του έριξε στο τραπέζι ένας κλασικός αυτοδιοικητικός, ο Φώτης Προβατάς, στέλεχος της νεοσυσταθείσης τότε ΔΗΜΑΡ, ο οποίος γνώριζε τον κ. Καμίνη από τις εποχές του ΚΚΕ Εσωτερικού και της ΕΑΡ. Άλλωστε, σε αυτόν τον χώρο κινείτο πολιτικά ο καθηγητής, χωρίς,όμως, να έχει ουσιαστική οργανωτική ένταξη.
Το οξύμωρο είναι ότι προ διμήνου ο κ. Προβατάς ανεξαρτητοποιήθηκε από την παράταξη του κ. Καμίνη στον δήμο, ενώ ο δήμαρχος –όπως γνωρίζει το «Π»– δεν ανταλλάσσει πλέον ούτε… καλημέρα με τον Φώτη Κουβέλη, ο οποίος, ως πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, τότε, προώθησε και προς το ΠΑΣΟΚ τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα. Αιτία αυτής της κακής, πλέον, σχέσης τους, αποτελεί –όπως αποκαλύπτουμε σήμερα– το γεγονός ότι ο κ. Καμίνης αντικατέστησε πριν από μερικούς μήνες την κόρη του, Μαρία Κουβέλη, από τη θέση της αντιδημάρχου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
Η υποψηφιότητα του 2010
Αμέσως τότε (το 2010), ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου υιοθέτησε την πρόταση για την υποψηφιότητα Καμίνη, παρότι αυτή ξένισε τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Είναι χαρακτηριστικό το ότι μία από τις πιο κομματικές φωνές του Κινήματος, ο αξέχαστος Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, έλεγε: «Θα τον πάρω να περπατήσουμε μαζί όλη την Πανεπιστημίου, από το Σύνταγμα μέχρι την Ομόνοια, και αν έστω ένας άνθρωπος τον χαιρετίσει, εγώ θα τον στηρίξω».
Βεβαίως, αυτή η… βόλτα Παναγιωτακόπουλου-Καμίνη δεν έγινε ποτέ, αλλά το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ συντάχτηκε, τελικώς, με την υποψηφιότητά του. Και ήταν ένας από τους λίγους της Χαριλάου Τρικούπη που τον βοήθησαν. Οι υπόλοιποι μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Θα σταθούμε μόνο στον τότε βουλευτή και γραμματέα του Τομέα Εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ Λάμπρο Μίχο (βαθύ γνώστη της Αυτοδιοίκησης, αφού είχε εκλεγεί τέσσερις φορές δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας), ο οποίος πήρε πάνω του την υποψηφιότητα, ευρισκόμενος καθημερινά στο πλευρό του, και την υπουργό Παιδείας της εποχής Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία ήταν η μόνη βουλευτής της Α’ Αθήνας του κυβερνώντος κόμματος που γνώρισε στο επιτελείο Καμίνη τους πολιτικούς της φίλους.
Την υποψηφιότητά του στήριξαν ακόμα οι Οικολόγοι Πράσινοι και η Δράση του Στέφανου Μάνου, ενώ στο πλευρό του στάθηκαν τόσο δυνάμεις όσο και πρόσωπα με διαφορετικές καταβολές. Από τη μια αγωνίστηκε για τη νίκη του το νεανικό κίνημα των Atenistasκαι από την άλλη μοίραζε φυλλάδιά του στις συντηρητικές, αριστοκρατικές γειτόνισσες και συνομήλικές της η χήρα του πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη, Λένα, που έφυγε και εκείνη, πριν από 15 μήνες, από τη ζωή.
Έκανε την έκπληξη
Τελικά, ο κ. Καμίνης έκανε την έκπληξη. Παρότι στον α’ γύρο των εκλογών έμεινε 6,5 και πλέον εκατοστιαίες μονάδες πίσω από τον εν ενεργεία δήμαρχο Νικήτα Κακλαμάνη (με 28,28%, έναντι 34,97%), την επόμενη Κυριακή τον κέρδισε δύσκολα μεν, αλλά καθαρά, λαμβάνοντας το 51,95%, με τον αντίπαλό του να περιορίζεται στο 48,05%. Και το σημαντικό, πολιτικά, εκείνης της νίκης, για τις δυνάμεις που τον υποστήριξαν ήταν το γεγονός ότι ο πρώτος δήμος της χώρας έφευγε από τα χέρια της ΝΔ έπειτα από 24 ολόκληρα χρόνια!
Η θητεία του στον Δήμο Αθηναίων ξεκίνησε αθόρυβα την 1η Ιανουαρίου 2011 και με τον ίδιο τρόπο συνεχίστηκε έως την επανεκλογή του, τον Μάιο του 2014. Τότε, παρά το γεγονός ότι οι δύο βασικοί πυλώνες της προηγούμενης υποψηφιότητάς του ήταν «στα κάτω τους» (το μεν ΠΑΣΟΚ είχε κατρακυλήσει σε μονοψήφια νούμερα, η δε ΔΗΜΑΡ εξαφανιζόταν από τον πολιτικό χάρτη), συγκέντρωσε ποσοστό 21,06% στον α’ γύρο, αφήνοντας πίσω τον φέρελπι εκλεκτό του καλπάζοντος, τότε, ΣΥΡΙΖΑ, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, κατά 1,06%, ενώ στον β’ κατάφερε να επανεκλεγεί με 51,42%, έναντι 48, 58% του αντιπάλου του.
Τα σενάρια για την πολιτική
Η επανεκλογή του αυτή άρχισε να τροφοδοτεί τα σενάρια περί μετακίνησής του στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Εδώ και έναν χρόνο δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι τον θέλουν ηγέτη του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, εκείνου που κινείται ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία. Κάποιοι δε, όπως ο Νίκος Μπίστης, αρθρογράφησαν υπέρ αυτού του σεναρίου, αλλά ο ίδιος, προς το παρόν τουλάχιστον, αρνείται κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο. Τώρα, το τι θα κάνει ακριβώς στο άμεσο μέλλον δεν είναι σαφές. Ακόμα δεν φένεται να το ’χει αποφασίσει ούτε ο ίδιος. Πάντως, στα τελευταία 100 και πλέον χρόνια ουδείς δήμαρχος Αθηναίων κατάφερε να κάνει τρεις συνεχόμενες θητείες. Ο τελευταίος ήταν ο Σπύρος Μερκούρης, ο παππούς της Μελίνας!
Τον καιρό αυτόν συνεχίζει το έργο του στον Δήμο Αθηναίων (κάνοντας και συμβολικά ριζοσπαστικές κινήσεις – π.χ. στις αρχές του χρόνου υπέγραψε ο ίδιος το 1ο σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλου ζευγαριού) και αρέσκεται να ταξιδεύει συχνά, σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία, για να ενημερώνεται για νέα αυτοδιοικητικά μοντέλα.
Καλοκαίρια στην Καρδαμύλη
Τα καλοκαίρια του συνηθίζει να τα περνά στην Καρδαμύλη (με τη σύζυγό του –σε δεύτερο γάμο–Ντία Αναγνώστου, λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, και τις δύο μικρές κόρες τους, τη Μαρκέλα-Κατερίνα που είναι 10,5 ετών και την 4 χρόνια μικρότερή της Αγγελική), ενώ στο σπίτι αναλαμβάνει πολλές φορές να μαγειρέψει ο ίδιος. Είναι το χόμπι του από τα χρόνια της φοιτητικής του ζωής, το οποίο μία φορά τού βγήκε σε καλό! Στο πλαίσιο κάποιου Erasmus,είχε βρεθεί στην Ισπανία, όταν αγόρασε από κάποιον πλανόδιο πρόχειρο φαγητό, λόγω των ελάχιστων χρημάτων που διέθετε τότε. Και, ως γνώστης του αντικειμένου,ανακάλυψε ότι τον είχαν ταΐσει… ζωοτροφή!
Γευματίζει συχνά έξω (το αγαπημένο του εστιατόριο είναι η «Κληματαριά» που βρίσκεται στην πλατεία Θεάτρου, πίσω από το Δημαρχιακό Μέγαρο), ενώ στους φίλους του, τους οποίους βλέπει συχνά πυκνά, συγκαταλέγονται ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, οι καθηγητές Νίκος Αλιβιζάτος, Νικηφόρος Διαμαντούρος και Σταύρος Τσακυράκης, καθώς και οι δημοσιογράφοι Ηλίας Κανέλλης, ΠάσχοςΜανδραβέλης και Ανδρέας Παπαδόπουλος.Περιγράφοντάς τον στο «Π» ο τελευταίος, κάνει λόγο «για έναν από τους πιο ηθικούς και καθαρούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου»!
*Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας το «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» που κυκλοφόρησε το Σάββατο 30 Ιουλίου 2016.
